Tag Archives: spaghetti

Gewoon lekker blijven eten; ook in januari

5 jan

Onzin, al die mensen die ineens na de feestdagen vinden dat ze lichte gerechten moeten eten. Omdat ze met de feestdagen teveel hebben gegeten en de kilootjes er weer af willen. Ik snap dat niet. Je moet wel echt heel veel eten wil je in een week kilo’s aankomen. 1 of 2 lukt wel, met die extra wijntjes en toastjes, maar meer? Maar als je daarna weer gewoon gaat doen, dan ben je dat in twee weken zonder extra inspanning gewoon weer kwijt. Ik denk dat die mensen voor de kerst ook al veel te zwaar waren. Zij moeten dus zowieso anders gaan eten. Als ik soms zie wat er in een boodschappenwagen aan pizza, pasta, patat, hamburgers, snoep, koek, frisdrank en kant-en-klaar maaltijden zit, dan begrijp ik ineens ook het achterwerk van degene die de boodschappen doet.

Wij doen dus niet mee aan de hype van ineens slanke recepten. Gewoon iedere dag lekker eten, met veel smaak. En niet in die hoeveelheden die de fabrikant denkt dat we nodig hebben. Want dat is het geheim. Geen stukken vlees van 1,5 of 2 ons; 1 ons is echt genoeg. Paar ovenfrites en lichte mayonaise en een lekkere salade en je maakt me helemaal gelukkig. Of een lekkere roerbak met veel groente en paddenstoelen, dan is 1 kipfilet voor twee personen echt genoeg. En halveer de hoeveelheid rijst per persoon die op het pak staat aangegeven. Je hebt het echt niet nodig en juist daarvan wordt je te zwaar. Die hoeveelheden zijn alleen goed voor de portemonnee van de fabrikant. Zo heb je ook die ‘ handige’ spaghettilepels met een gat erin; dat zou de maat voor 1 persoon zijn. Mijn god, daar eten we met gemak met z’n tweeën van. Bak een half bakje cherrytomaatjes met pesto totdat de tomaatjes knappen en doe dat bij de pasta, heerlijk. Vind je dat echt te weinig? Doe er dan een onsje gebakken biefstukreepjes door. Ons adagium; ga voor de smaak en niet voor de hoeveelheid, vooral niet de hoeveelheden vlees, pasta, rijst en aardappelen. Ga liever helemaal los met de groente; beetgare sperziebonen met een beetje sambal, ketjap en gebakken uitjes, bolletje rijst erbij, gebakken visje met een beetje oestersaus, heerlijk. En als je gewone rijst saai vindt, doe er dan wat gehakte cashewnoten en een scheutje vissaus door, eventueel met een klein rood pepertje of gehakte koriander. Je kan gewoon iedere dag lekker eten en dan hoef je na de feestdagen ook niet ineens aan de lijn.

Zoete inval … en toch iets lekkers op tafel

10 okt


Vorige week waren we een weekend in Brugge en kochten wij het prachtige kookboek van een van mijn favoriete chefs Rick Stein. Voor ons onbekend omdat hij specifiek over de Orient schrijft waar hij heeft rondgereisd en van Thailand tot Cambodja tot Vietnam tot Bali op heeft getekend wat daar allemaal in de keuken wordt bereid. Nu loop ik langer mee en de recepten uit de boeken van Rick Stein lijken altijd relatief eenvoudig te maken maar niets is minder waar. Lekker, zeker maar neem de tijd want wanneer je echt gaat koken kom je de specifieke details pas tegen en dat kost altijd veel meer tijd dan je dacht.

Gisteren hadden we de zoete inval. Mensen die dachten dat onze dochter een verjaardagsfeestje gaf (vandaag dus), anderen die per ongeluk in de buurt waren en weer anderen die zich daar weer graag bij aansloten …. Enfin die moesten natuurijk ook eten. Tip van de week is het hele simpele maar lekkere recept “Reuzespaghetti met uien-ansjovissaus’ van Antonio Carluccio. Eveneens een van onze favoriete meester-koks. Het is een Venetiaans recept dat heel gemakkelijk te maken is. En bij een zoete inval altijd succesvol.

Voor vier personen

400 gram spaghetti
600 gram uien (gepeld en gesneden)
olijfolie
40 gram uitgelekte ansjovis op olie uit blik

6-7 minuten de uien smoren (zacht en niet bruin laten worden) dan ansjovis toevoegen tot ze ‘gesmolten’ zijn (heel zacht dus). Volgens Carluccio daarna zeer ruim zwarte peper toevoegen maar ik geef voorkeur aan 1 of 2 gedroogde rode pepertjes. Toevoegen aan de al dente pasta en dan heet opdienen. Heel simpel maar een bijzonder smakelijk recept waarmee maar weer is aangetoond dat soms zeer verfijnd koken geweldig is maar dat een heel basic recept ook buitengewoon smakelijk kan zijn.