Tag Archives: smaak

Morcilla: bloedworst op z’n Spaans

7 okt

Denk niet gelijk aan de mollige plakken bloedworst van vroeger. Alhoewel ik het toen best lekker vond; gebakken en met appel. De meeste mensen die wij spreken gruwelen er toch een beetje van. Totdat ze deze variant eten. Vaak zeggen we er niet eens bij dat het bloedworst is. Dit is echt lekker. En met een Spaanse naam als Morcilla, of Boudin Noir in het Frans klinkt het gelijk al een stuk beter. In Engeland is het bekend onder de naam Black Pudding.

Bloedworst is een mengsel van bloed, reuzel, spek en wordt gebonden met rogge, brood, gerst of havermout. De worst wordt gekruid met een mengsel: peper, kruidnagel, piment, majoraan, laurier en tijm. Soms ook met kaneel. Voor deze Spaanse tapas-variant hebben we nog wat saffraanpoeder en piment toegevoegd. We serveerden het op een stokbroodje met wat geroosterde paprika bij de borrel. Moet je gewoon eens proberen.

Ingrediënten voor acht tapas

8 stukjes stokbrood
dikke plak bloedworst van 3 cm
1 eidooier
2 eetlepels paneermeel of broodkruim
mespunt saffraanpoeder
mespunt piment
scheutje milde olijfolie
16 reepjes geroosterde paprika

Bereiden

Snijd de bloedworst in dobbelstenen. Doe ze in de keukenmachine met de eidooier, saffraan, piment en olie. Maak er een glad mengsel van. Kneed er met de hand de broodkruim door en maak er acht gelijke balletje van. Druk ze plat en bak ze op hoog vuur in een beetje olijfolie aan beide kanten krokant. Op een broodje, paprikareepjes erop. Veel smaak. Eet smakelijk.

Dit recept printen: Morcilla bloedworst op z’n Spaans

La Perle des Dieux: sardientjes uit het blikje, zo op je brood

22 feb

Of we overtuigd wilden worden dat deze sardientjes echt de lekkerste ter wereld zijn. Nou, stuur maar op. En zo kregen we weer een leuk pakketje thuisbezorgd. We eten wel vaker sardientjes, maar dan vers, liefst van de gril. Hierover schreven we al eerder. Maar voor sardientjes uit blik moet ik wel heel ver terug in de tijd. Goede herinneringen overigens. Heel af en toe maakte mijn moeder van zo’n blikje een heerlijk broodbeleg. Volgens mij roerde ze de sardientjes fijn met wat mayonaise en peper en zout.
Ik zie de blikjes overigens wel in de supermarkt, maar ben nooit in de verleiding gekomen ze te kopen. Om de vergelijking te maken met het blikje dat ons werd toegestuurd, kocht ik het deze keer wel, voor €1,39. Ze moesten het opnemen met de sardientje van La Perle des Dieux, van €5,90. Door de afzender als volgt omschreven:

Op de vijfde dag schiep God de vissen en de vogels en op de zevende dag rustte hij. Maar op de achtste dag bleek dat hij iets was vergeten: de sardien. Hij plengde een traan die neerkwam in zijn net gecreëerde oceaan: La Perle des Dieux was geboren, de Parel van de Goden. Er zijn ook andere versies van de ontstaansgeschiedenis, maar wat rechtovereind blijft is dat de sardines van La Perle des Dieux goddelijk zijn.

We kwamen de parels op het spoor in Parijs. Tijdens een late zomeravond liepen we rond in Montparnasse en belandden bij een klein restaurant, ‘Au Vin des Rues’. Daar, op het kleinste terras van de stad, aten we voor het eerst La Perle: geserveerd op een houten plank, in hun eigen blikje, met niets daarbij dan bruin boerenbrood en gezouten boter. We waren er stil van. Probeer het thuis, voor uzelf of met gasten, en u begrijpt wat we bedoelen.

We kochten tevens landbrood en gezouten boter en maakten er een heuse proeverij van. Eerlijk is eerlijk, het verschil was enorm. Die uit de supermarkt waren droog en hadden teveel een oliesmaak (ik begrijp wel waarom mijn moeder er mayonaise doorheen deed). De sardientjes van La Perle des Dieux smaakten echt naar vis, lekker zit, mals, nog een beetje rosé van binnen. Echt een bijzondere smaak en door het zo uit het blikje te serveren ook echt leuk voor het oog. De lekkerste ter wereld? Geen idee, maar wel de lekkerste die ik tot nu toe heb geproefd.

Maar waar koop je deze lekkernij? Je kunt ze bestellen via facebook: 5 blikjes voor €25. In Frankrijk vind je ze in vele delicatessenwinkels of, als je toch gaat deze zomer, in 27 rue du temple 17000 La Rochelle

Je kunt in Gastromania (1) nog veel meer lezen over de sardientjes. Het was een fijne ervaring en een eer ze te mogen testen. Bedankt!

Konijn in Kriek met druiven

28 okt

Ok, het is weer herfst. Zin in konijn. Maar hoe? Er zijn honderden manieren om konijn te maken. Er is echter maar 1 wet: lang laten stoven/sudderen en er moet zuur bij, anders wordt het vlees niet mals. Zuur vind je in wijn, azijn, maar ook in bier. Dus deze keer de konijn in dat ene flesje Kriek dat we nog in huis hadden. Aangezien we nog geen zin hadden in een hele zware (winter)smaak, viel de keus niet op de obligate pruimen en peperkoek, maar op druiven en spek. Extra zuurtje erbij voor de malsheid van het vlees (het werkt echt), vervolgens een zoetje, zoutje, pittigje. En dan kom je tot dit gerecht.

Ingredienten voor 2 personen

2 konijnenpoten
2 teentjes knoflook, fijngehakt
125 gram spekblokjes
1 flesje Kriek
3 dl kippenbouillon (van een 1/2 blokje)
2 sjalotjes, gesnipperd
2 kruidnagels
sap van een halve limoen
mespunt kaneel
10 jeneverbessen
12 blauwe druiven
15 roze peperkorrels (of 5 gekneusde zwarte peperkorrels)
vloeibare boter, zout, peper

Bereiden

Verhit de boter in een stoofpan (waar de konijnenpoten naast elkaar kunnen). Dep de konijnenpoten droog, bestrooi met peper en zout. Braad de poten rondom bruin in 5 minuten op hoog vuur. Haal de poten uit de pan, doe het vuur laag en fruit de ui en knoflook 1 minuut. Voeg de spekblokjes en sjalotjes erbij en fruit een paar minuten. Blus af met het flesje Kriek en doe de kruidnagel, jeneverbessen, limoensap, kaneel en roze peperbessen erbij. Als het weer kookt doe je de bouillon erbij en de druiven. Konijn weer toevoegen en op laag vuur 2 uur stoven. Keer de bouten regelmatig. Voeg eventueel wat water toe als het vocht teveel is verdampt.

Als bouten na twee uur gaar zijn neem je ze uit de pan en houd je ze warm in folie. Zeef het vocht en kook het op hoog vuur een paar minuten in. Eventueel binden met klontjes boter of allesbinder. Konijn weer even warmen in de saus. Serveren met frites en salade.

Eet smakelijk!

Dit recept printen Konijn in Kriek met druiven

Salade met peer, ei, pecannoten en roquefort met sinaasappeldressing

20 okt

Dit is een heerlijk bijgerecht bij bijvoorbeeld konijn of paddenstoelen. Hij is wat stevig van smaak, maar toch ook weer fris door de peer en de sinaasappeldressing.

Ingrediënten voor 2 personen

twee handjes sla naar keuze (hier veldsla)
1 peer, niet te rijp, in stukjes van 3 cm
1 hardgekookt ei, in plakjes
50 gram roquefort, grof gehakt
50 gram pecannoten

Voor de dressing

2 eetlepels sinaasappelsap
1 kleine eetlepel mayonaise
1 eetlepel witte wijnazijn
scheutje gembersiroop
zout en peper

Bereiden

Meng de ingrediënten voor de salade (behalve de pecannoten) luchtig door elkaar. Maak de dressing en giet deze over de salade. Rooster de pecannoten in een droge pan (=hete pan zonder olie of boter). Strooi de noten warm over de salade. Direct serveren.

Dit recept printen salade met peer, ei, pecannoten en roquefort

Meer bijgerechten 

Eten in Leuven: Tagliata van rund in de Muntstraat

16 okt

We moesten er hoognodig weer eens even tussenuit. Niet te ver, maar wel genieten. Zo kwamen we terecht in Leuven. Prachtig stadje, waar ik 20 jaar geleden nog een dik half jaar heb gestudeerd. Kon me toen geen toprestaurants veroorloven en wist dus ook niet waar ze zaten. Maar ja, 20 jaar; dan is toch alles veranderd. Zo ook de Muntstraat. Waar ik 20 jaar geleden me tegoed deed aan shoarma en pizza (sorry, het heette toen in de volksmond dan ook de Vreetstraat)), was nu een heuse wijk met restaurants verschenen. Van culi tot studentenkroeg. Na een aantal heerlijk wijntjes en herinneringen streken we neer in Tres Simple, Tres Luxe. Je kunt er zowel terecht voor een heerlijke Tapa als voor een gerecht met gastronomisch tintje.

Dit is wat wij bestelden:

Vooraf: Lookbroodjes met manchego en gerookte paprika en Tagliata van Rundvlees. De Lookbroodjes waren wat simpel: Turks brood, gegrild met knoflook en kaas. De Tagliata was ook simpel, maar van bijzondere kwaliteit. Nog net geen Kobe-rund!

Hoofdgerecht: Vol-au-vent van Koekoek (Mechelse Koekoek is een kippenras) met foi gras (eendenlever) en mousseline (zeer luchtige Hollandaisesaus). De vol-au-vent begrepen we niet echt: er was geen deeg te zien; van oudsher is het namelijk een pastei (voor een leuke blog hierover klik hier). Maar evengoed was het lekker.

Gelakte eend met gewokte groente en sobanoedels; dat zijn Japanse noedels van boekweit (boekweit is geen graan, maar het zijn de vruchtjes van een kruidachtige plant). De gelakte eend was heerlijk, lekker Oosters. Wijntje erbij. Topavond.

Meer over Tressimple/Tresluxe

%d bloggers liken dit: