Een belangrijk onderdeel van het genieten van eten is de omgeving. Natuurlijk gaat dat vaak over mensen waarmee je eet en praat maar even zo vaak gaat het over de bediening. Ster of zonder ster, restaurants die dat niet begrijpen slaan vaak de plank mis.
We reizen vaak en het is niet verbazingwekkend dat wij graag onze hobby (eten, koken, smaak) daarmee combineren. Gisteren waren wij in Brugge (prachtig en een absolute aanrader) en hoewel de regen met bakken uit de lucht viel zochten wij in het donker naar een van de restaurants die we van tevoren hadden uitgezocht. Tweemaal vol en een maal dicht zochten wij als verzopen katten ons heil in “De Manegerie” (www.demangerie.com). Interieur was weliswaar modern maar weinig sfeervol. We hadden een van de laatste plaatsjes en zaten aan een tafel net naast het doorgeefluik van de kok. De ontvangst was niet vriendelijk. Of er voor kinderen (onze dochter was mee) een aparte kaart was …? Zeer zeker niet. Maar ‘alle kinderen houden van ravioli’ vertelde het meisje dat ons bediende. Nog maar nauwelijks had zij haar hielen gelicht of de kok
boog zich door het doorgeefluik naar ons toe en fluisterde dat hij wel wat lekkers voor onze dochter wilde maken. Kort duurde ons overleg en bovenstaande foto was het resultaat: een mooie tongschar met een klein beetje tomatensaus en kort gebakken aardappeltjes. Onze dochter vond het heerlijk. En wij? De kok was niet alleen aardig maar bleek ook geweldig goed te kunnen koken. De onderstaande foto’s laten twee mooie entrees zien van tartaar en Schotse zalm.
De Mangerie is dus zeker een aanrader maar vergeet de bediening en het interieur. Soms is dat niet erg … wel eens gaan eten bij Nam Kee op de Nieuwmarkt in Amsterdam? Doen!
Het is altijd weer een cadeautje: de productcatalogus van Fattoria La Vialla in Italie. La Vialla is een biologische boerderij en wijnproducent in Toscane. Wij kwamen er een aantal jaren geleden mee in aanraking toen wij een kerstpakket kregen dat wél ergens over ging. Geen laffe paté, sloffe toast, zinloze kaarsenstandaards en maffe koekblikken, maar echt heerlijk eten. Een hele Peccorino, biologische pasta, azijn, ricottamousse en de enige echte sugo: sugo Bombolino. En in dat kerstpakket zit een prachtige kaart waarop je kan aangeven of je op de hoogte wilt worden gehouden van de biologische producten van La Vialla. Dat wilden we wel. Een paar weken later en inmiddels al vier jaar lang krijgen we twee keer per jaar een productencatalogus met bestelkaart en een alleraardigst kaartje van de familia Lo Franco. En niet zo’n ikeagids of Wehkamp, nee een cadeautje van een gids. Met productinformatie en recepten, maar vooral verhalen over de boerderij, de familie en de medewerkers; het roept één groot gevoel van hapiness op: het water loopt je zo in de mond. En drukwerk van de prachtigste kwaliteit; je gooit het niet weg; da’s zonde. Slimme, lieve marketing. En het werkt, want met enige regelmaat vinden we toch dat we, als tegenprestatie voor de prachtige mailing, maar weer eens iets moeten bestellen. En ook dat gaat lief; via de post op de mooie bijgesloten bestelbrief met retourenvelop. En geen paypal, ideal of vooruitbetalen. Nee, gewoon een factuur bij de levering. Heb geen haast, want het kan een week of twee duren voordat het er is, maar dat komt omdat ze alleen verzamelverzendingen doen om het milieu te sparen; ook lief. Maar vooral allemaal heel erg lekker. 
Eetsnob 