Tag Archives: ingredienten

Balsamico azijn – citytrip Brussel 3

16 Dec

‘Specialist in gekweekte en bospaddestoelen, primeurs, truffels en delicatessen’, een bezoek aan de relatief kleine winkel van ‘Champigros‘ in het hartje van Brussel, vlak bij het Sint-Katelijneplein en de vismarkt, is een beleving op zich. Toen wij er de eerste keer kwamen verwonderden wij ons met name over de uiteenlopende zouten die daar worden verkocht.Wij kochten zout met paddestoelen. Champigros is bijzonder omdat je je bevindt in een oase van heerlijkheden waaraan je je niet alleen vergaapt maar ook niet van hebt kunnen dromen dat al die lekkernijen ook daadwerkelijk zouden bestaan. Leverancier van restaurants met één, twee of zelf drie sterren.

Ons oog viel dit keer op een drietal flessen (achter glas) balsamico azijn met als merknaam ‘Mussini’. Nu kan je zelf op onderstaande foto zien wat de onvoorstelbare prijzen zijn van deze flessen prachtazijn. Daarvan gaat de wenkbrauw toch even omhoog. Interessant is te vertellen dat ‘Mussini’ staat voor de familie Mussini die beroemd zijn om … inderdaad hun balsamico azijnen van 7 tot 100 jaar oud. Hoe ouder de balsamico hoe zoeter deze wordt. Daardoor smaakt de jonge balsamico azijn beter als ingrediënt voor een saladedressing terwijl een oude weer prachtig is bij een stuk Parmezaanse kaas of een stukje wild. Het is net als bij wijn, azijn moet rijpen. Klinkt raar maar als je er even over nadenkt eigenlijk logisch. Kortom, als je in Brussel bent loop dan even deze bijzonder delicatessenwinkel in. Duur is het zeker maar ook meer dan de moeite waard. 

Licht dessert: fruit met whisky-dressing

13 Dec

fruitO ja, en dan moet er ook nog een dessert bij. De meeste mensen richten zich bij het kerstdiner op het voorgerecht en het hoofdgerecht. Wij ook. We zijn niet zo van de toetjes. Je wordt er niet alleen vaak dik van, meestal zit je gewoon al vol. Zeker als er ook al een kaasplankje langs is geweest. Hoe vaak gebeurt het niet dat het dessert in de koelkast blijft en men direct overgaat tot de koffie. Kan natuurlijk, maar dat is dan wel weer jammer van je werk en de ingrediënten. Hier een ideaal dessert: snel gemaakt en makkelijk te skippen.

Ingrediënten

per persoon 100 gram vers fruit: kiwi, aardbei, blauwe bessen, mango, ananas, noem maar op; gewoon wat je lekker vindt en te krijgen is.

Dressing voor 4 personen: 100 ml Whisky, schep suiker, glas sinaasappelsap, scheut honing

Bereiden

De dressing kan je van tevoren maken. Breng de sinaasappelsap met de whisky aan de kook. Zet het vuur iets lager en doe de suiker en honing erbij. Laat even inkoken tot de whisky is verdampt. Laat afkoelen.

Fruit snijden en in mooie glazen doen. Schijfje fruit op de rand. Dressing lauwwarm over het fruit gieten en opdienen. Als je het iets wilt aankleden kan je er nog een klein glaasje met een bolletje sorbetijs bij serveren. Niet alleen lekker met de kerst. Eet smakelijk.

Dit recept printen: Fruit met whiskydressing

Recept: culinaire kipragout (met cognac en safraan)

10 Dec

culinaire kipragout
Nee, we doen het niet in een pasteibakje van bladerdeeg. Je kent ze vast nog wel van vroeger; stond standaard op het kerstmenu, of je nu thuis at, bij je schoonouders of in een restaurant. Het bladerdeeg was klef omdat de ragout er al een uur inzat en de ragout kwam in het ergste geval uit een blik. Als je de inhoud uit het blik haalde en in een pannetje deed, hield het ook de vorm van het blik, zo stijf van het vet en de gelatine. Jakkes en als het eenmaal gesmolten was leek het net dikke champignonsoep.

Maar een ragoutje is stiekem best lekker en we kunnen hem met de feestdagen best weer eens op tafel zetten. Maar dan helemaal vers en met een culinaire insteek. En we serveren hem niet in zo’n klef pasteibakje van bladerdeeg, maar in een mooi glas, met een lepeltje en verschillende toastjes. Zo kan het dus ook.

Ingrediënten voor 4 personen (voorgerecht), liefst alles biologisch

200 gram kipfilet
50 gram magere spekblokjes
200 gram knolselderij in kleine blokjes
100 gram kastanjechampignons in blokjes
1 sjalotje, gesnipperd
1 teentje knoflook, fijngehakt
1 dl cognac
1 dl (soja)room
1 plukje safraan
bloem om te bestuiven
vloeibaar bakproduct, peper en zout

Bereiden

Snijd de kipfilet in blokjes, zout erover en bestuiven met bloem. Neem een pan met anti-aanbakbodem. Fruit de sjalot en knoflook in de margarine, zonder te verkleuren. Doe de kipfilet, spekjes en de champignons erbij en bak even aan tot ze goudbruin zijn. Zet het vuur hoog, doe de cognac erbij en flambeer totdat de vlammen vanzelf doven. Vuur laag, safraan en knolselderij erbij doen en 5 minuten laten pruttelen. Room toevoegen en nog 5 minuten laten pruttelen. Even laten inkoken tot de ragout wat dikker wordt en eventueel iets binden (met roux, allesbinder of monteren met boter). Laat even iets afkoelen en schep de ragout in een mooi glas naar keuze. Zet het glas op een bord leg er verschillende soorten toast naast. Kan natuurlijk ook met verse broodjes. Je kunt ook een hard broodje uithollen en daar de ragout in doen.

Voila, kerstragout op z’n 2010.

Dit recept printen: Culinaire kipragout

Lekkere aardappelpuree; met aardpeer of knolselderij

2 Dec

Zo kan het dus ook. Weg met de laffe puree en weg met de stamppotten. Geen gerommel met poeder uit een pakje. Maak eens een culinaire aardappelpuree. Met aardpeer bijvoorbeeld. Een andere naam voor aardpeer is Topanimboer. De smaak  is zoet en notig. Je koopt hem in het najaar en de winter bij de betere groentezaak of op de markt. Je kunt ze net als aardappelen heel lang bewaren, als ze maar donker liggen. Dus als je ze tegenkomt, neem een voorraadje mee.
Een andere variant is een puree met knolselderij. Die gebruiken Nederlanders vooral voor de erwtensoep, maar de milde frisse smaak verhoudt zich prima tot de aardappel.  Zelf vind ik de zoetere variante met aardpeer lekker bij rood vlees, bijvoorbeeld een hertenbieftukje of eendeborst. De frisse puree met knolselderij vind ik lekker bij gevogelte zoals fazant of kwartel. Ze combineren allebei goed bij konijn.

De meeste mensen vinden puree maken een hele klus vanwege het gestamp en geroer, best zwaar werk. Sommigen maken de fout de staafmixer op de aardappelen te zetten. Niet doen, dan wordt het net behangplaksel doordat je de cellen kapot snijdt. Je kunt de aardappelen door een zeef draaien, veel werk en een hoop afwas. Ik ben zelf fan van de pureeknijper. Dat is een soort grote knoflookpers waar je de gekookte aardappelen zo doorheen drukt. De aardpeer en de knolselderij krijg je er echter niet doorheen, dus gebruik daar de staafmixer of keukenmachine voor of hak het heel fijn voor een grove puree. Nog een tip voor de smaak: kook de aardappelen en de aardpeer of knolselderij in bouillon. Kies wat je lekker vindt: bospaddestoelen, rundvlees, kip of groente.

Ingrediënten (voor 2 personen)

3 (biologische) aardappelen
1 flinke aardpeer of 1/4 knolselderij
1 blokje bouillon (smaak naar keuze)
1/2 theelepel nootmuskaat uit de molen
100 ml sojaroom of volle melk
scheutje vloeibare margarine of klontje boter
zout, peper

Bereiden

Kook de aardappelen met de aardpeer of knolselderij in de bouillon in ongeveer 20 minuten gaar. Afgieten en even uit laten stomen. Vis de aardappelen uit de pan en druk die door de pureepers. Pureer de aardpeer/knolselderij met de staafmixer of keukenmachine. Roer alles door elkaar met de sojaroom of melk, margarine en nootmuskaat. Breng op smaak met zout en peper. Eet smakelijk!

Dit recept printen: Lekkere puree van aardpeer of knolselderij

Drakenfruit: mooiste vrucht ‘ever’ en best lekker

4 Nov

Laatst kocht ik bij de Toko in Amsterdam Zuidoost een prachtig iets. Ik wist niet wat het was en de verkoper gaf me een naam die ik niet kon onthouden. Als echte eetsnob ga je ook de uitdaging met het onbekende aan, dus ging ik op onderzoek uit.
Ik twitterde de foto via @eetsnob, maar verder dan 1 reactie ‘ mooie vrucht’ kwam het niet. Er zijn dus meer mensen als ik die nog lang niet alles van eten weten. Dan een zoektocht op internet. Met de term exotisch fruit was ik er na een paar minuten achter. De vrucht heet Pitahaya, ook wel drakenfruit genoemd vanwege de felgekleuderde schubben aan de buitenkant. Het is de vrucht van een cactus.

Maar was moest ik ermee? Zo opeten, iets mee maken? Geen idee. Via het zoeken op recepten kwam ik niet veel verder dan een tropische fruitsalade. En daar lag hij dan op het aanrecht. Het duurde een paar dagen en toen moest ik er toch iets mee. We hadden die avond een vriendin te eten en haar zojuist getrakteerd op fazant met een saus van blauwe bessen (recept). We zijn niet zo van de desserts, maar ineens kwam het in ons op om het drakenfruit te slachten. We waren benieuwd, wisten niet hoe hij er van binnen uitzag. Prachtig dus. Echt wel het mooiste stuk fruit dat ik ooit heb gezien. En dan proeven maar. Beetje flauw. Ik heb hem een beetje ingeprikt en er wat limoensap over gedaan. Was al een stuk beter. Maar voor een volgende keer denk ik: goed koud en lekker laten intrekken met een mengsel van Grappa, limoen en suiker. Misschien zelfs wel even in de vriezer. Afijn, de volgende keer neem ik er weer een of twee mee en ga lekker experimenteren.

 

 

tokoverslaving

21 Okt

Zo op het eerste gezicht lijkt dit een gemiddelde groentewinkel. Maar niets is minder waar. Dit is toko Chin Li in de Amsterdamse Poort, middenin de multiculturele samenleving van Amsterdam Zuidoost. Ik heb een jaar in Zuidoost gewerkt en kwam er regelmatig. Dit is geen oosterse toko, of een Turkse of Surinaamse, nee, dit is een multicultitoko. Van Jasmijnolie tot roti, van gedroogde garnalen tot bulgur. Met turkse pepers en kouseband. Vandaag had ik weer een afspraak in de buurt en kon het niet laten. Even rotiplaat halen en verse laos, sereh, kouseband, zwarte bonen, jasmijnrijst, gedroogde garnalen en een granaatappel. Dat wordt nog wat de komende dagen. Want ik weet nog niet wat ik er allemaal mee ga doen. Ik word namelijk nogal hebberig in zo’n toko, dan wil ik alles mee naar huis nemen. Vanavond wordt het in ieder geval roti met kip massala en kouseband. De combi van zwarte bonen en granaatappel moet lekker zijn; heb er alleen nog geen recept van. En de laos en sereh? Wordt vast een heerlijke thaise vissoep.
In culinaire traiteur-winkeltjes word ik ook altijd zo inhalig, maar sla ik nooit zo overdadig in. Je kan er ook minder ‘verloren’ rondlopen; altijd wel iemand die meteen vraagt wat je wilt hebben en dan wil ik direct naar huis. Nee, in deze toko kan ik rustig een half uur snuffelen; niemand die me lastig valt. Wel altijd iemand die me kan uitleggen wat iets is en hoe ik het moet bereiden. Ja, dol op toko’s. En verslaafd.

De lieve marketing van Fattoria La Vialla

23 Sep

Het is altijd weer een cadeautje: de productcatalogus van Fattoria  La Vialla in Italie. La Vialla is een biologische boerderij en wijnproducent in Toscane. Wij kwamen er een aantal jaren geleden mee in aanraking toen wij een kerstpakket kregen dat wél ergens over ging. Geen laffe paté, sloffe toast, zinloze kaarsenstandaards en maffe koekblikken, maar echt heerlijk eten. Een hele Peccorino, biologische pasta, azijn, ricottamousse en de enige echte sugo: sugo Bombolino. En in dat kerstpakket zit een prachtige kaart waarop je kan aangeven of je op de hoogte wilt worden gehouden van de biologische producten van La Vialla. Dat wilden we wel. Een paar weken later en inmiddels al vier jaar lang krijgen we twee keer per jaar een productencatalogus met bestelkaart en een alleraardigst kaartje van de familia Lo Franco. En niet zo’n ikeagids of Wehkamp, nee een cadeautje van een gids. Met productinformatie en recepten, maar vooral verhalen over de boerderij, de familie en de medewerkers; het roept één groot gevoel van hapiness op: het water loopt je zo in de mond. En drukwerk van de prachtigste kwaliteit; je gooit het niet weg; da’s zonde. Slimme, lieve marketing. En het werkt, want met enige regelmaat vinden we toch dat we, als tegenprestatie voor de prachtige mailing, maar weer eens iets moeten bestellen. En ook dat gaat lief; via de post op de mooie bijgesloten bestelbrief met retourenvelop. En geen paypal, ideal of vooruitbetalen. Nee, gewoon een factuur bij de levering. Heb geen haast, want het kan een week of twee duren voordat het er is, maar dat komt omdat ze alleen verzamelverzendingen doen om het milieu te sparen; ook lief. Maar vooral allemaal heel erg lekker. http://www.la-vialla.com/Home_NL.html

%d bloggers liken dit: