Midden in het Drentse platteland, tussen Ruinen en Luffelte, ligt het restaurant “De Huiskamer“. De oude boerderij, die vanaf de bouw (1898) ook altijd als café heeft gefunctioneerd, is zo’n 25 jaar geleden verbouwd tot restaurant. Sindsdien heeft het vele eigenaren gekend en wij kwamen er bij toeval terecht voor een uitgebreide lunch. Kaart is prima, eten prima en bediening zeer gastvrij. Maar daarover zouden we niet snel een blog schrijven. De reden is dat zij een bijzonder voorgerecht hebben. Hoewel we geen idee hadden wat het was vonden we de titel “Het Lekkere Kistje” met als ondertitel: “Kistje met een proeverij van diverse (w)etenwaardigsheden van de kok” intrigerend. Uiteraard hebben we het kistje besteld al was het maar om te weten wat het was en wat erin zat. Onderstaand de foto met een opgerold ‘manuscript’ waarin werd uitgelegd dat het ging om een ‘kistje met diverse tapa’s’ en fingerfood hapjes. Wat dat waren? In kleine bakjes en kommetjes bevatte het: een paar salades (tonijn en kip-kerry), een mooie tapenade, Thaise kippensoep, pesto, stukjes eendenborst en brood. Niet echt culinair misschien maar wel bijzonder en het maakt, samen met het prachtige restaurant en grote terras, een bezoek aan restaurant “De Huiskamer” meer dan waard.
Restaurant de Huiskamer – het lekkere kistje
22 aprTonijn met gekarameliseerde uien en meloen
25 mrt
Diegenen die onze blog regelmatig lezen weten inmiddels dat Spanje in het algemeen en Noord-Spanje in het bijzonder onze favoriete reisbestemming is. Niet op vakantie maar op zoek naar mooie plaatsen, bijzonder eten, nieuwe ingrediënten en recepten die je bij blijven. In 2005 is er een kookboek uitgekomen “De keuken van Noord-Spanje”, geschreven door de Engelse kookboeken auteur Jenny Chandler waarin we onderstaande recept vonden.
Spanje wordt gastronomisch onderverdeeld in meerdere gebieden waarbij Noord Spanje (ruwweg van het bijna Engelse, natte Gallicië tot het rauwe bergachtige Baskenland) misschien samen met Catalonië (Barcelona en omstreken) met kop en schouder boven de rest uitsteekt. De reputatie drukt zich onder andere uit in honderden restaurants met Michelinsterren en er bestaat ook daadwerkelijk ‘la cocina nueava’ (de nieuwe keuken) waar chefkoks wereldwijde faam hebben.
“Tonijn met gekarameliseerde uien en Meloen” is losjes gebaseerd op een recept van de meesterchef Juan Mari Arzak van het legendarische restaurant “Arzak” in San Sebastian.
Ingrediënten voor twee personen
1 eetlepel olijfolie
een tiental kleine uitjes (afhankelijk van de grootte 10 – 20)
zoete meloen
1 eetlepel ciderazijn
2 stukken tonijn (1 tot 1,5 ons)
gemalen gember (djahe)
Voor de vinaigrette
1 eetlepel verse peterselie
handvol kleine augurken
1 eetlepels olijfolie (extra virgine)
Maak de vinaigrette door de peterselie samen met de olie en de augurkjes te pureren staafmixer. Eventueel wat water toevoegen om er ‘saus’ van te maken.
Lekker over de tonijn is een beetje olie met daarin fijn gestampte rode peperkorrels (stamper met vijzel).
Over voorverwarmen op 180 graden. Uitjes in kleine bakplaat in olie even goed rondscheppen en 15 tot 20 minuten in de oven bakken toe ze zacht en goudbruin zijn. Lengte is erg afhankelijk van grootte uien dus let goed op. Haal uit de meloen 15 tot 20 kleine bolletjes (er zijn een soort kleine ijslepeltjes in de handel maar met een klein lepeltje kan het ook). Voeg ze bij de uien en schudt ze door elkaar tot ze goed heet zijn. Voeg een scheutje ciderazijn en wat zout en peper toe. Van het vuur halen.
Strooi wat zout en een beetje gemberpoeder over de stukken tonijn. Het bakken van tonijn is een ‘vak apart’. Het hangt van de dikte van de tonijn af, het type pan (dikte bodem), de hoogte van het vuur etc. Eigenlijk is tonijn het lekkerst wanneer je de vis zo kort mogelijk aan beide kanten dicht schroeit en direct opdient. Doe het op gevoel maar ga ervan uit dat het snel te lang duurt waardoor de tonijn niet meer rosé is.
Serveer de tonijn op de borden met daarnaast de uien met meloen en wat vinaigrette. Bestrijk de tonijn nog met wat rode peperolie. Succes verzekerd.
Dit recept printen: Tonijn met gekarameliseerde uien en meloen
Fattoria La Vialla – ieder half jaar weer een verrassing
18 mrtIeder half jaar valt hij bij ons op de mat, het produktenboek van Fattoria La Vialla. Kort nadat wij – anderhalf jaar geleden – onze blog zijn gestart hebben we al over hen geschreven in “De lieve marketing van Fattoria La Vialla”. Elke keer weer is het een belevenis om het – in het Nederlands vertaalde – boek door te lezen omdat je een indruk krijgt van hoe de grote ‘familie’ van Fattoria La Vialla leeft en werkt. Een kleine greep uit het boek en een aanrader om te bestellen.
Dit keer staat de nieuwe wijnkelder centraal.
Dansende mensen in de nieuwe wijnkelder op de foto. Een korte greep uit de tekst die er naast staat.
“… laten wij ons onderdompelen in de stilte van de wijnkelder: een heuse en ware wijntempel. Zodra wij de voet over de drempel zetten, “klampen” koelte en vocht zich aan onze huid vast. Glinsterende vaten staan opgesteld in lange symmetrische rijen.”
Inderdaad met de hand geschreven, pagina na pagina.

Mooie foto’s en innemende teksten en ondertussen verkopen ze ook hun wijnen maar het bijzondere is dat dit bijna terloops gebeurt. Terwijl jij rustig het boek doorbladert of leest trekt de wereld van Fattoria La Vialla zich aan je voorbij. Met recepten, landschappen, Italiaanse familietaferelen, gerechten, producten etc. Op hun site vindt je nog veel meer informatie waaronder onderstaand filmpje over wijn en wijnbereiding.
Restauranttip Budapest: Csalogány 26
4 mrt
Citytrips staan bij ons vooral in het teken van lekker eten. Ook de eerste avond, wat veel reizigers mislukt omdat je de stad net kent en je als vanzelf vaak in de touristische (meestal mindere) restaurants terecht komt. Sommigen zijn bijdehand genoeg om bij de receptie van het hotel om een goede tip te vragen. Maar als je dan aankomst op vrijdag of zaterdag, zijn de meeste restaurants al vol. Dus wij wisten deze keer wel beter. Nog voordat we in het vliegtuig stapten hadden we het eerste restaurant al gereserveerd en we hadden een wensenlijstje mee voor de volgende dagen. Allemaal gevonden via www.tripadvisor.nl. Ze hebben overigens ook een top App voor je Iphone.
We logeerden in hotel Gellért aan de Buda-kant van de Donau. We checkten aan het eind van de middag in en gingen op zoek naar een leuke kroeg. Nog best lastig te vinden, maar toch gelukt: Nevada aan de Bartók Béla út nummer 21. Het is overigens ook een eetcafe waar je grote hoeveelheden vlees en goulash kunt bestellen. Na een paar drankjes lieten we ons per taxi naar het restaurant brengen: Csalogány 26 (zowel de straatnaam als de naam van het restaurant). Het is modern en zonder poespas ingericht. Op een tv scherm kun je zien wat er in de keuken gebeurt.
We werden goed ontvangen en aten heerlijk. De kaart was zeer overzichtelijk: Twee menu’s van acht gangen, waar je ook gewoon à la carte uit kunt kiezen. Wij kozen drie gangen, meer dan genoeg. We lieten ons een mooie Hongaarse wijn adviseren Del Villany 2008. Dieprode zware wijn, heerlijk. We aten onder andere carpaccio van zwijn, terrine van eendenlever, kalfslever, gevulde sardines met oesterschuim, runderschouder met wortelpuree, kaas met ‘late harvest Riesling’ en natuurlijk de chocoladetaart en sorbet van bosbessen. Vriendelijke bediening, mooi eten. Eerlijk is eerlijk: dit is een echte aanrader!
La Perle des Dieux: sardientjes uit het blikje, zo op je brood
22 febOf we overtuigd wilden worden dat deze sardientjes echt de lekkerste ter wereld zijn. Nou, stuur maar op. En zo kregen we weer een leuk pakketje thuisbezorgd. We eten wel vaker sardientjes, maar dan vers, liefst van de gril. Hierover schreven we al eerder. Maar voor sardientjes uit blik moet ik wel heel ver terug in de tijd. Goede herinneringen overigens. Heel af en toe maakte mijn moeder van zo’n blikje een heerlijk broodbeleg. Volgens mij roerde ze de sardientjes fijn met wat mayonaise en peper en zout.
Ik zie de blikjes overigens wel in de supermarkt, maar ben nooit in de verleiding gekomen ze te kopen. Om de vergelijking te maken met het blikje dat ons werd toegestuurd, kocht ik het deze keer wel, voor €1,39. Ze moesten het opnemen met de sardientje van La Perle des Dieux, van €5,90. Door de afzender als volgt omschreven:
Op de vijfde dag schiep God de vissen en de vogels en op de zevende dag rustte hij. Maar op de achtste dag bleek dat hij iets was vergeten: de sardien. Hij plengde een traan die neerkwam in zijn net gecreëerde oceaan: La Perle des Dieux was geboren, de Parel van de Goden. Er zijn ook andere versies van de ontstaansgeschiedenis, maar wat rechtovereind blijft is dat de sardines van La Perle des Dieux goddelijk zijn.
We kwamen de parels op het spoor in Parijs. Tijdens een late zomeravond liepen we rond in Montparnasse en belandden bij een klein restaurant, ‘Au Vin des Rues’. Daar, op het kleinste terras van de stad, aten we voor het eerst La Perle: geserveerd op een houten plank, in hun eigen blikje, met niets daarbij dan bruin boerenbrood en gezouten boter. We waren er stil van. Probeer het thuis, voor uzelf of met gasten, en u begrijpt wat we bedoelen.
We kochten tevens landbrood en gezouten boter en maakten er een heuse proeverij van. Eerlijk is eerlijk, het verschil was enorm. Die uit de supermarkt waren droog en hadden teveel een oliesmaak (ik begrijp wel waarom mijn moeder er mayonaise doorheen deed). De sardientjes van La Perle des Dieux smaakten echt naar vis, lekker zit, mals, nog een beetje rosé van binnen. Echt een bijzondere smaak en door het zo uit het blikje te serveren ook echt leuk voor het oog. De lekkerste ter wereld? Geen idee, maar wel de lekkerste die ik tot nu toe heb geproefd.
Maar waar koop je deze lekkernij? Je kunt ze bestellen via facebook: 5 blikjes voor €25. In Frankrijk vind je ze in vele delicatessenwinkels of, als je toch gaat deze zomer, in 27 rue du temple 17000 La Rochelle
Je kunt in Gastromania (1) nog veel meer lezen over de sardientjes. Het was een fijne ervaring en een eer ze te mogen testen. Bedankt!




