De Trattoria da Bruno is(http://www.dabruno.nl/index.htms) een van onze favoriete restaurants. Het is een Italiaans restaurants en ligt in het hartje van Blaricum. Inderdaad, midden in het bekakte Gooi (waar wij overigens ook wonen). Naast een aantal andere restaurants waar Bekend Nederland nog al eens wil aanschuiven voor een hapje eten. Dat gebeurt bij Bruno overigens zeer sporadisch en het is een meer dan prettige plek waar je uitstekend kan eten (en niet tegen Blaricumse prijzen). Verder beschikt het restaurant over een groot, mooi en deels overdekt terras. Kortom, een van onze favoriete stekjes. En hoewel genieten van eten deels door de plaats wordt bepaald zou ik dit keer de loftrompet willen luiden over de tomatenbruschette. Vier verschillende soorten op prachtig, dun geroosterd brood. De uitstekende kwaliteit van de tomaten die op vier verschillende manieren bereid worden (waarvan 1 met knoflook, favoriet!) maken het begin van het diner een lust. Een opmaat die je ‘klaar’ maakt om meer lekkers te willen proeven. Deze blog is natuurlijk te kort en niet bedoeld om de menukaart te bespreken maar de “Spaghetti al parmigiano flambati con whisky” kan ik niet onvermeld laten. Aan tafel wordt dit gerecht bereid en wordt de brandende whisky daadwerkelijk a la minute met de kaas en de spagetti vermengd. Prachtig gezicht, zeker op koude winteravonden. 
De bruschette con pomodori van Bruno
5 sepKoken met de iPad
29 augDeze week kwam hij dan eindelijk binnen. Mijn iPad met 64 GB geheugen en 3G internetverbinding. Nog geen dag later lag de SIMkaart van T-Mobile in de bus en klaar was ik. Overal online met mijn iPad. Voor wie niet precies weet wat de ipad is het volgende. De iPad is een zogenaamde tabletPC, een computer met een (multi)touchscherm van 24,9 centimeter. In gewoon Nederlands, een draagbare, kleine computer die je met je vingers bedient. Prachtig en een doobraak voor de rondreizende ondernemer zoals ik.
Natuurlijk moesten er allerlei programma’s op komen en ik ging aan de slag. Een van de programma’s die ik tegenkwam (en uiteraard direct heb gekocht) is The Photobook – Quick & Easy. Een kookboek … maar met ‘stapvoorstapfoto’s’ hoe recepten gemaakt moeten worden. Bij de foto’s uiteraard de betreffende bereidingstekst. Geweldig. Even zoeken en aan de slag met ”Sardines with pine kernels & raisin’s”. Het is een gemakkelijk te maken (en op zich smakelijk) recept maar dit gerecht maken met behulp van mijn iPad was een totaal nieuwe ervaring. Een ding is zeker … dit eerste receptenboek is een doorbraak en dat er nog vele kookboeken mogen volgen. Een kritische noot mag niet ontbreken. Wij schrijven altijd van alles in onze kookboeken omdat we nu eenmaal eigenwijs zijn en het vaak toch net even iets anders willen maken. Die mogelijkheid biedt het programma – nog – niet. Gemiste kans, maar dat komt nog wel.
Ja, kroketjes! (nu met videorecept)
24 aug
Over kroketten is een boek te schrijven. Maar de o zo ordinaire kroket kent vele varianten, maar slechts weinigen zijn echt te eten. Niet zo’n chemische van de snackbar, met name de goulashvariant (waar ik overigens als kind dol op was), maar de culinaire varianten trekken mijn aandacht. Tijdens mijn eerste echte baan als office manager bij Bergmans Textile werkte ik in een souterrain op de Prinsengracht in Amsterdam. De eerste maanden met de trein vanuit Nijmegen iedere dag op en neer, daarna bemachtigde ik een vier-hoog-achter-veel-te-duur-maar-wel-van-mij-appartementje in de Blasiusstraat in Oost. Net om de hoek bij de Prinsengracht op de Vijzelstraat zit Holtkamp. Ik had er nog nooit van gehoord, maar bij het sluiten van een goede deal kreeg ik van mijn baas de opdracht om garnalenkroketjes te gaan halen bij Holtkamp. Na deze ervaring was een kroket voor mij geen kroket meer. Hemels. Achteraf kwam ik te weten dat door Holtkamp de kroket weer op de kaart is gezet. http://www.bakkerswereld.nl/vaktechniek/collega-ondernemers/holtkamp-mechaniseert-krokettenproductie-op-nieuwe-locatie-(3924).html Ze zijn dan ook te vinden op de kaart van diverse restaurants, van café Amsterdam tot Rust Wat in Blaricum en niet te vergeten ook te koop bij de Bijenkorf.
Nog zo’n kroketwalhalla is de Spaanse variant. Natuurlijk alleen ‘caseras’ (huisgemaakt) met jamon (serano of iberico) of met bacalou (witvis). Als je dus ooit in Spanje de croquetas op de kaart ziet, vraag of ze ‘caseras’ zijn en dan gewoon bestellen, niets met mosterd enzo, gewoon puur………………..heerlijk!
Hier het videorecept van de garnalen kroket van Holtkamp
De terreur van Rucola
23 augEerlijk gezegd krijg ik meer en meer plezier in onze eetsnobblog. Er zijn zoveel onderwerpen, zoveel eindeloze recepten, lekkernijen, verhalen, gebeurtenisssen etc. die smeken om verteld te worden. De naam van onze blog (bedacht of veroorzaakt door Erwin Blom, @erwblo) is voor ons een geuzennaam geworden. Een vrijbrief om ongeconditioneerd en zonder enig belang over ons dagelijks genoegen te schrijven.
In een eerdere blogpost hebben we over het restaurant “Vuur” geschreven. Geen bijzondere kaart maar wel iets bijzonders, “Het flensje van Vuur”. Voortreffelijk. Al jaren komen wij, met enige regelmaat, in de brasserie “Stijl” in Laren (Brasserie Stijl, Naarderstraat 46, www.brasseriestijl.nl). Prachtige en zeer sfeervolle plek, groot en mooi terras, ruime parkeergelegenheid. Kortom, ideaal, maar de kaart …. die is gewoon, heel gewoon. Met voor mij 1 uitzondering, de carpacio met eendeleverkrullen. Daar rij ik dan toch maar weer voor om.Is hij goed gemaakt? Nou niet echt, want heel veel verkeerd kan je er niet aan doen. Inkoop goed, recept ook goed. Dat wil zeggen, waar ik nu werkelijk de pest aan heb is de terreur van rucola. In beginsel wellicht een prettige sla-soort maar in essentie bitter. En juist die uitgesproken smaak maakt dat het moeilijk combineerbaar blijkt. Des te vreemder is het dat in willekeurig welk restaurant met willekeurige welke gerechten vaak – en ten onrechte – rucola als vanzelfsprekend wordt geacht. Onbegrijpelijk, want die wat ‘harde’, bittere smaak laat zich wel zeker maar niet makkelijk combineren. Dat maakt overigens de “carpacio met eendeleverkrullen” in Stijl niet minder de moeite waard. Maar wanneer ik deze voortreffelijke carpacio bestel gaat het steevast gepaard met het verzoek om de rucola achterwege te laten.
Dim sum
21 augIk ben dol op proeven. Dus veel kleine gerechten op tafel is voor mij een feest. Tapas of dim sum dus. Dat laatste heb ik geleerd van mijn zwager en zijn toenmalige vriend. We gingen naar de Oriental City in de Damstraat in Amsterdam. Er zaten bijna alleen Chinesen, dus het moest goed zijn. Er is daar een overvloed aan menukaarten, waarvan minstens de helft alleen in het Chinees. Maar onze gastheren wisten wat we moesten bestellen: pannekoekjes met eend, toast met garnalen en sesam, loempiaatjes en eendepootjes (letterlijk de tenen). Voor wie van Oosters eten houdt is dim sum echt een must. We kwamen er dus regelmatig toen we nog in Amsterdam woonden. Vorig jaar voor het eerst met dochter gegaan en ook zij was meteen verkocht. Maar het kan ook verkeren. Deze week weer gegaan, maar deze keer echt niet lekker; te vet en werkelijk overal zat oesterzwam in. Maar dim sum op zich blijft een feest,dus we gaan op zoek naar een nieuw adres…….





