Archief | recepten RSS feed for this section

Pavarotti – tortellini en brodo (bouillon)

20 nov

Plat Préferé is een Vlaams televisieprogramma dat inmiddels zijn derde seizoen is ingegaan. Chefkok Jeroen Meus gaat op zoek naar de grote sterren van de wereld en bereidt in het programma hun lievelingsgerecht. Roald Dahl, Jacques Brel, Salvador Dali, Marlon Brando, Marvin Gaye, het is een willekeurige greep sterren die aan bod komen in deze televisieserie.

Mijn held Luciano Pavarotti kwam deze week aan bod. Pavarotti was ongetwijfeld één van grootste operazangers ooit en zijn nessum dorma (Puccini) zingt altijd door mijn hoofd wanneer zijn naam ergens opduikt. Dat hij ook goed kon koken en een groot liefhebber van eten was is, gezien zijn omvang, misschien dan ook niet verbazingwekkend.

Wat minder bekend is dat Pavarotti een eigen restaurant (“Europa 92“, in Morena) had dat pal naast zijn huis stond en waardoor hij door zijn achterdeur en de tuin zo het restaurant binnen kon lopen. Daar wachtte als altijd het voltallige personeel op hem om datgene te maken waar Il Maestro trek in had. In de aflevering over Pavarroti maakt de Jeroen Meus het lievelingsrecept van Pavarotti, “Tortellini en Brodo” (tortellini in bouillon). Op de site van Plat Préferé staat het recept, begeleid door een deel van het televisieprogramma waarin de presentator het gerecht klaarmaakt. Volgende week dinsdag is het de beurt aan Eva Perón. Ik ben benieuwd waar je die nu wakker voor mocht maken. Aanstaande dinsdag, Canvas 20.40 uur.

Vergeten groenten – met recept

11 nov

Aardpeer, pastinaak, knolselderij, schorseneren dat zijn groenten die we ons van naam misschien nog wel herinneren. Maar suikerwortel, kardoen of knolkervel dat wordt al een stuk ingewikkelder. Een ding hebben ze allemaal gemeenschappelijk, het zijn groenten die vaak worden aangeduid als ‘Vergeten groenten’. De afgelopen tien jaar is het aanbod aan groenten steeds groter geworden en bovendien is de route tussen oogst en verkoop in de winkel heel kort geworden. Overigens zijn seizoengroenten wel het lekkerst.

Juist door het verbrede aanbod zijn ook de vergeten groenten weer uit de vergetelheid gehaald. Onze overgroot- en betovergrootouders zouden ons alles kunnen vertellen over deze groenten maar afijn, die kunnen we niet meer raadplegen. Nu zal ik eerlijk zijn, het is niet direct liefde op het eerste gezicht om die oude groenten een nieuwe kans te geven maar we hebben onze naam een paar jaar geleden al eer aan gedaan en voor de culinaire liefhebber bieden ze mooie en vooral lekkere kansen.

Vandaar een simpel maar mooi recept (licht bewerkt) uit het kookboek “Groenten” van Christl Exelmans.

“Gebakken pastinaken met gember” (nu nog te krijgen, zie foto boven)

Ingrediënten – vier personen

500 gram pastinaken (kort houdbaar)
6 eetlepels milde olie
geraspte schil 1 citroen
sap van 1 citroen
2 cm in stukjes gesneden gember
peper en zout
koriander

Oven voorverwarmen op 180 graden
Schrob de pastinaken schoon, schil ze met een dunschiller en snij ze in stukken
Giet de olie in een ovenschaal, samen met het citroensap, de gember en de geraspte citroenschil
Voeg peper en zout toe
Zet de schaal in de oven en laat het drie kwartier garen (niet laten drooggaren, anders iets water toevoegen)
Koriander (garnering) toevoegen
Zeezout (grofkorrelig) naar smaak

O ja, en wie het kookboek weet te bemachtigen, de “Gekarameliseerde Prei” is even gemakkelijk en heerlijk.

Drakenfruit: mooiste vrucht ‘ever’ en best lekker

4 nov

Laatst kocht ik bij de Toko in Amsterdam Zuidoost een prachtig iets. Ik wist niet wat het was en de verkoper gaf me een naam die ik niet kon onthouden. Als echte eetsnob ga je ook de uitdaging met het onbekende aan, dus ging ik op onderzoek uit.
Ik twitterde de foto via @eetsnob, maar verder dan 1 reactie ‘ mooie vrucht’ kwam het niet. Er zijn dus meer mensen als ik die nog lang niet alles van eten weten. Dan een zoektocht op internet. Met de term exotisch fruit was ik er na een paar minuten achter. De vrucht heet Pitahaya, ook wel drakenfruit genoemd vanwege de felgekleuderde schubben aan de buitenkant. Het is de vrucht van een cactus.

Maar was moest ik ermee? Zo opeten, iets mee maken? Geen idee. Via het zoeken op recepten kwam ik niet veel verder dan een tropische fruitsalade. En daar lag hij dan op het aanrecht. Het duurde een paar dagen en toen moest ik er toch iets mee. We hadden die avond een vriendin te eten en haar zojuist getrakteerd op fazant met een saus van blauwe bessen (recept). We zijn niet zo van de desserts, maar ineens kwam het in ons op om het drakenfruit te slachten. We waren benieuwd, wisten niet hoe hij er van binnen uitzag. Prachtig dus. Echt wel het mooiste stuk fruit dat ik ooit heb gezien. En dan proeven maar. Beetje flauw. Ik heb hem een beetje ingeprikt en er wat limoensap over gedaan. Was al een stuk beter. Maar voor een volgende keer denk ik: goed koud en lekker laten intrekken met een mengsel van Grappa, limoen en suiker. Misschien zelfs wel even in de vriezer. Afijn, de volgende keer neem ik er weer een of twee mee en ga lekker experimenteren.

 

 

Recept: Bessen- en granaatappelsaus (lekker bij een stukje wild)

31 okt

Laatst kocht ik zomaar een granaatappel. Wist nog niet wat ik ermee moest doen. Ik kocht hem uit hernieuwde nieuwsgierigheid, ik was eigenlijk vergeten hoe zo’n vrucht er ook alweer van binnen uitzag.
Ik nam dus een duik in de kookboeken en kwam uit bij Carluccio ‘goes wild’. Een mooi kookboek met 120 recepten uit de vrije natuur. Ooit tweedehands gekocht via Bol.  Ik vond een recept met Fazant. Nu heb je die niet zomaar in huis maar OK, de Lindenhoff stond op het programma: 1 en 1 is 2.

De Fazant schoongemaakt en pancetta om de buik vastgebonden. 30 minuten in een voorverwarmde oven op 200 C. Terwijl de Fazant in de oven stond maakte ik de saus. Ongeveer zoals Carluccio hem maakt.

Ingrediënten (voor 4 personen)

1 kleine ui, gesnipperd
50 gram ongezouten margarine
200 gram blauwe bessen (ik vond ze gewoon bij de AH)
1 granaatappel, alleen de pitjes, het vruchtvlees is erg bitter
1 laurierblad
1 eetlepel balsamicoazijn
2 eetlepels kirsch (bij gebrek aan bramenlikeur)

Het is te simpel voor woorden: Fruit de ui in de boter, doe er de bessen, granaatappelpitjes en laurierblad bij en laat 10 minuten pruttelen tot de bessen zacht zijn. Balsamicoazijn en likeur erbij en op smaak brengen met peper en zout. Paar minuten laten pruttelen om de alcohol te laten verdampen (als het al helemaal verdampt, want daar zijn de kenners het nog niet over eens).

Serveer de Fazant (1/2 per persoon) op een bord met wat van de saus. Wij serveerden het met pastinaak en aardpeerpuree, maar met een herfstsalade en frites vast ook erg lekker. Of misschien wel met stoofpeertjes. Ik ben alweer geïnsprireerd voor de volgende keer; dan maak ik de saus voor bij een hertenbiefstukje of eendeborst of misschien wel met iets heel anders, maar die saus komt zeker terug op tafel.

tokoverslaving

21 okt

Zo op het eerste gezicht lijkt dit een gemiddelde groentewinkel. Maar niets is minder waar. Dit is toko Chin Li in de Amsterdamse Poort, middenin de multiculturele samenleving van Amsterdam Zuidoost. Ik heb een jaar in Zuidoost gewerkt en kwam er regelmatig. Dit is geen oosterse toko, of een Turkse of Surinaamse, nee, dit is een multicultitoko. Van Jasmijnolie tot roti, van gedroogde garnalen tot bulgur. Met turkse pepers en kouseband. Vandaag had ik weer een afspraak in de buurt en kon het niet laten. Even rotiplaat halen en verse laos, sereh, kouseband, zwarte bonen, jasmijnrijst, gedroogde garnalen en een granaatappel. Dat wordt nog wat de komende dagen. Want ik weet nog niet wat ik er allemaal mee ga doen. Ik word namelijk nogal hebberig in zo’n toko, dan wil ik alles mee naar huis nemen. Vanavond wordt het in ieder geval roti met kip massala en kouseband. De combi van zwarte bonen en granaatappel moet lekker zijn; heb er alleen nog geen recept van. En de laos en sereh? Wordt vast een heerlijke thaise vissoep.
In culinaire traiteur-winkeltjes word ik ook altijd zo inhalig, maar sla ik nooit zo overdadig in. Je kan er ook minder ‘verloren’ rondlopen; altijd wel iemand die meteen vraagt wat je wilt hebben en dan wil ik direct naar huis. Nee, in deze toko kan ik rustig een half uur snuffelen; niemand die me lastig valt. Wel altijd iemand die me kan uitleggen wat iets is en hoe ik het moet bereiden. Ja, dol op toko’s. En verslaafd.