Archive by Author

Zoete inval … en toch iets lekkers op tafel

10 okt


Vorige week waren we een weekend in Brugge en kochten wij het prachtige kookboek van een van mijn favoriete chefs Rick Stein. Voor ons onbekend omdat hij specifiek over de Orient schrijft waar hij heeft rondgereisd en van Thailand tot Cambodja tot Vietnam tot Bali op heeft getekend wat daar allemaal in de keuken wordt bereid. Nu loop ik langer mee en de recepten uit de boeken van Rick Stein lijken altijd relatief eenvoudig te maken maar niets is minder waar. Lekker, zeker maar neem de tijd want wanneer je echt gaat koken kom je de specifieke details pas tegen en dat kost altijd veel meer tijd dan je dacht.

Gisteren hadden we de zoete inval. Mensen die dachten dat onze dochter een verjaardagsfeestje gaf (vandaag dus), anderen die per ongeluk in de buurt waren en weer anderen die zich daar weer graag bij aansloten …. Enfin die moesten natuurijk ook eten. Tip van de week is het hele simpele maar lekkere recept “Reuzespaghetti met uien-ansjovissaus’ van Antonio Carluccio. Eveneens een van onze favoriete meester-koks. Het is een Venetiaans recept dat heel gemakkelijk te maken is. En bij een zoete inval altijd succesvol.

Voor vier personen

400 gram spaghetti
600 gram uien (gepeld en gesneden)
olijfolie
40 gram uitgelekte ansjovis op olie uit blik

6-7 minuten de uien smoren (zacht en niet bruin laten worden) dan ansjovis toevoegen tot ze ‘gesmolten’ zijn (heel zacht dus). Volgens Carluccio daarna zeer ruim zwarte peper toevoegen maar ik geef voorkeur aan 1 of 2 gedroogde rode pepertjes. Toevoegen aan de al dente pasta en dan heet opdienen. Heel simpel maar een bijzonder smakelijk recept waarmee maar weer is aangetoond dat soms zeer verfijnd koken geweldig is maar dat een heel basic recept ook buitengewoon smakelijk kan zijn.

Nieuw op eetsnob.nl: eetsnob goes (citytrip) Brugge

7 okt


Regelatig doet eetsnob een citytrip. Deze staat dan mede in het teken van eten. Het eerste weekend van oktober 2010 waren we in Brugge.

Voor het eetverslag klik hier

Dus…….mergpijpjes als voorgerecht

5 okt

Als rechtgeaarde eetsnob probeer je nieuwe gerechten. Gewoon, om nieuwe smaken te ontdekken, of nieuwe combinaties of bereidingen uit te proberen. Aangezien de meeste menukaarten toch vaak wel iets met elkaar te maken hebben, komt het nauwelijks voor dat er iets op de kaart staat dat ik nog nooit heb gezien of gegeten.

Zo waren we laatst in Brugge bij Brasserie Raymond www.brasserie-raymond.com Op de kaart prijkte een intrigerend voorgerecht: Mergpijpjes met peper en zout op toast. Het was het goedkooptste gerecht, dus wat ik moest verwachten? Nou, gewoon mergpijpjes met peper en zout dus, en toast. Op mijn bord lag een doormidden gezaagd runderbot. Het had niets te maken met de kleine mergpijpjes voor de soep. Ze waren GROOT. En de bedoeling? Veel peper en zout door de warme merg roeren, op toast smeren en eten maar. Een echte caloriebom volgens de ober. Inderdaad, erg machtig, weeïg, glibberig.  Maar het blijkt erg gezond te zijn: omega 3 vetzuren. Ik vond het geen succes, maar dat had te maken met de bite, niet met de smaak. En het was een hele beleving en daar ga je als eetsnob toch voor.

Gastvrijheid in Brugge

2 okt

Een belangrijk onderdeel van het genieten van eten is de omgeving. Natuurlijk gaat dat vaak over mensen waarmee je eet en praat maar even zo vaak gaat het over de bediening. Ster of zonder ster, restaurants die dat niet begrijpen slaan vaak de plank mis.

We reizen vaak en het is niet verbazingwekkend dat wij graag onze hobby (eten, koken, smaak) daarmee combineren. Gisteren waren wij in Brugge (prachtig en een absolute aanrader) en hoewel de regen met bakken uit de lucht viel zochten wij in het donker naar een van de restaurants die we van tevoren hadden uitgezocht. Tweemaal vol en een maal dicht zochten wij als verzopen katten ons heil in “De Manegerie” (www.demangerie.com). Interieur was weliswaar modern maar weinig sfeervol. We hadden een van de laatste plaatsjes en zaten aan een tafel net naast het doorgeefluik van de kok. De ontvangst was niet vriendelijk. Of er voor kinderen (onze dochter was mee) een aparte kaart was …? Zeer zeker niet. Maar ‘alle kinderen houden van ravioli’ vertelde het meisje dat ons bediende. Nog maar nauwelijks had zij haar hielen gelicht of de kok
boog zich door het doorgeefluik naar ons toe en fluisterde dat hij wel wat lekkers voor onze dochter wilde maken. Kort duurde ons overleg en bovenstaande foto was het resultaat: een mooie tongschar met een klein beetje tomatensaus en kort gebakken aardappeltjes. Onze dochter vond het heerlijk. En wij? De kok was niet alleen aardig maar bleek ook geweldig goed te kunnen koken. De onderstaande foto’s laten twee mooie entrees zien van tartaar en Schotse zalm.

De Mangerie is dus zeker een aanrader maar vergeet de bediening en het interieur. Soms is dat niet erg … wel eens gaan eten bij Nam Kee op de Nieuwmarkt in Amsterdam? Doen!

Een frisse boswandeling vraagt om een ….

30 sep

… hartverwarmend drankje na afloop. Met deze titel begon het Gall en Gall tijdschrift “Proef” waarvan ik eerlijk gezegd niet goed weet of ik het al eerder op de mat had zien liggen. Nu lees ik lang niet alles wat er staat in ‘tijdschriften’ van supermarkten, anwb’s, energieleveranciers etc. die bij ons worden bezorgd maar deze titel was intrigerend genoeg om verder te kijken. Naast de Mc Chouffe (bier) en de Armagnac prijkte er op de foto (bankje in natuur) een fraaie fles Port. Deze laatste, fijnzinnige drank heeft onze voorkeur om het warmzalige gevoel dat het veroorzaakt waardoor je je bijna instant relaxt voelt en dat is … genieten.

O ja, en vergeet ook vooral niet de witte port, ijs- en ijskoud met een stevige kaas als Pecorino, Stilton of Roquefort. Enjoy!