Archive by Author

Vergeten groenten – met recept

11 nov

Aardpeer, pastinaak, knolselderij, schorseneren dat zijn groenten die we ons van naam misschien nog wel herinneren. Maar suikerwortel, kardoen of knolkervel dat wordt al een stuk ingewikkelder. Een ding hebben ze allemaal gemeenschappelijk, het zijn groenten die vaak worden aangeduid als ‘Vergeten groenten’. De afgelopen tien jaar is het aanbod aan groenten steeds groter geworden en bovendien is de route tussen oogst en verkoop in de winkel heel kort geworden. Overigens zijn seizoengroenten wel het lekkerst.

Juist door het verbrede aanbod zijn ook de vergeten groenten weer uit de vergetelheid gehaald. Onze overgroot- en betovergrootouders zouden ons alles kunnen vertellen over deze groenten maar afijn, die kunnen we niet meer raadplegen. Nu zal ik eerlijk zijn, het is niet direct liefde op het eerste gezicht om die oude groenten een nieuwe kans te geven maar we hebben onze naam een paar jaar geleden al eer aan gedaan en voor de culinaire liefhebber bieden ze mooie en vooral lekkere kansen.

Vandaar een simpel maar mooi recept (licht bewerkt) uit het kookboek “Groenten” van Christl Exelmans.

“Gebakken pastinaken met gember” (nu nog te krijgen, zie foto boven)

Ingrediënten – vier personen

500 gram pastinaken (kort houdbaar)
6 eetlepels milde olie
geraspte schil 1 citroen
sap van 1 citroen
2 cm in stukjes gesneden gember
peper en zout
koriander

Oven voorverwarmen op 180 graden
Schrob de pastinaken schoon, schil ze met een dunschiller en snij ze in stukken
Giet de olie in een ovenschaal, samen met het citroensap, de gember en de geraspte citroenschil
Voeg peper en zout toe
Zet de schaal in de oven en laat het drie kwartier garen (niet laten drooggaren, anders iets water toevoegen)
Koriander (garnering) toevoegen
Zeezout (grofkorrelig) naar smaak

O ja, en wie het kookboek weet te bemachtigen, de “Gekarameliseerde Prei” is even gemakkelijk en heerlijk.

Tags: , , , , ,

Briljant: ambachtelijke, culinaire bonbons in je brievenbus

9 nov

Oh, wat zijn ze lekker. En het is weer eens iets anders om cadeau te doen via internet. De bonbons van Henri en Jet. Achter dit briljante idee zit een pittige dame uit Haarlem, die op bestelling verse bonbons voor je maakt; met de hand,op ambachtelijke wijze en ik zou zeggen culinair. Iedere bonbon is met zorg samengesteld uit soms best bijzondere, pure,  ingrediënten. Wat dacht je van de Famke: Pure chocolade, gevuld met witte chocolade en een hint van kardemom. Of de Bianca: Witte praline met een witromige kokosvulling. Grappig, iedere bonbon heeft een voornaam; van Harry tot Pien. Je kunt online een doosje vullen. 10 stuks voor €18,50 en 16 stuks voor €25. Voor dat bedrag komt de postbode ze nog brengen ook. En er hoeft niemand thuis te zijn, want de doosjes kunnen zo door de brievenbus. Het is een speciale, stevige verpakking, speciaal geschikt voor voedingsmiddelen. We hebben het een paar keer gedaan; de bonbons komen heel en vers uit de verpakking.

Wat maakt deze bonbons voor mij nu extra speciaal? Zoals ik al zei ken ik deze dame, heb een paar keer met haar gewerkt. Bij mijn laatste afscheid na een pittige klus gaf ze mij mijn eigen bonbon, die volgens haar veel over mij vertelde: Pure bonbon met een vulling van marsepein, cranberries en een lekker drankje. Zij kent mij!

www.henri-en-jet.nl

 

Tags: , , , ,

Net even anders: Konijn zoals in Lucca (met recept)

7 nov

Net zoals waarschijnlijk iedereen die van lekker eten houdt, verzamelen wij recepten. In zo’n map die na jaren gebruik plakt en ruikt. Soms wordt hij te vol en gooi je er wat uit wat toch niet zo’n succes was. Maar er zijn ook blijvertjes die onze map al zo’n tien jaar overleven. Eentje daarvan is een knipsel uit de Volkskrant. Een recept van Hans Belterman (culinair journalist, overleden in 2006 op 72 -jarige leeftijd). Konijn zoals in Lucca. Voor ons was en is de smaak een complete verrassing. Deze konijn wordt niet zoals we gewend zijn gestoofd in bier met pruimen, of in rode wijn met spekjes – beide zware smaken-, maar in witte wijn en grappa. Daardoor is dit konijn niet alleen in de winter lekker, maar ook in de zomer met bijvoorbeeld een frisse salade. Vanmiddag filosofeerden we over de menukaart van ons restaurant (misschien ooit); naast de kalfslever met uien en de fazant met blauwe bessen en granaatappelpitjes, zal dit konijn zeker een plek krijgen.

Ingredienten (voor 4 personen):

4 kleine konijnenbouten (tam of wild)
75 gram spekblokjes
Marinade : 5 dl. droge witte wijn, 2 el. grappa, 2 gesnipperde middelgrote uien, 2 uitgeperste teentje knoflook, 2 takjes verse tijm, 1 laurierblad, verkruimeld, 2 el. olijfolie, zout en witte peper uit de molen.

Meng alle ingrediënten voor de marinade in een grote schaal, laat de bouten minstens acht uur hierin marineren.
Haal de bouten uit de marinade en dep ze droog (bewaar de marinade).
Verhit 2 el. olie in een pan, schep de spekjes erdoor en doe direct de bouten erbij. Bak ze samen met de spekjes goudbruin. Doe de marinade erbij, laat aan de kook komen. Doe de deksel op de pan en laat alles 2 uur zachtjes stoven. Houdt wel het vocht in de gaten, eventueel een kopje water (of wijn) toevoegen. Haal de bouten uit de pan en houdt warm in folie. Schenk het stoofvocht door een zeef en laat even flink inkoken. Proef de saus, voeg eventueel zout, peper of een beetje wildfond toe.
Serveer de bouten met de saus en met pappardelle, risotto of een salade

 

 

Over kaas – de Stiltonkaas

6 nov

Wij zijn echte rasliefhebbers van kazen. Nu zijn we niet direct heel enthousiast over een plakje jonge kaas, een brokkelig stukje oude kaas (hoewel dat ook wel zijn charme heeft) en evenmin over een smeltend stukje brie. Allemaal prima kazen maar zoals in een eerdere blog omschreven is de wereld van kazen een die geen einde kent. Honderden, duizenden kaassoorten en allemaal met een eigen, specifieke smaak. Denk maar aan de buitenlandse reizen of vakantietrips waar bij tijd en wijle gekozen wordt voor een kaasplankje. Is het niet vaak zo dat je geen idee hebt wat daar op tafel aan kazen wordt opgediend? Is het van de koe, de geit of het schaap? In de praktijk betekent eten van kaas gewoon proberen.

Vandaar dat we in de komende tijd met enige regelmaat aandacht besteden aan kaas. In deze blog aan de Stiltonkaas. Niet de traditionele Stiltonkaas (een verrukking op zich voor wie van blauwschimmel kazen houdt) maar de Stiltonkaas die speciaal gemaakt wordt voor de Kerstdagen. De kaas zelf heeft een sterke geur en een mooie warme, romige, zachte smaak. Hij wordt traditioneel gemaakt door kazenmakers in de buurt van het dorpje Stilton, Camebridgehire (een graafschap in het oosten van Engeland). Wat maakt de Stiltonkaas met Kerst nu zo bijzonder? Wel, normaal wordt er een glaasje rode port bij deze kaas gedronken maar een maand (of eerder) voor Kerst wordt een fles port op de kop in de kaas gestoken. Het duurt ongeveer vier weken voordat de port door de kaas in opgenomen. De smaak is vervolgens onbeschrijfelijk lekker. Op bovenstaande foto is de de Stiltonkaas van onze favoriete kaasboer te zien. Hij is wat vroeg begonnen, wij moeten nog twee weken wachten maar dan …. (ook lekker met een ijskoud glaasje witte port). Wij zijn hem ook tegengekomen in de (overigens niet officiële) whisky-variant. De rijpingperiode van de kaas zelf is 18 maanden (!) maar dan heb je ook wat. Een echte aanrader en tussen nu en Kerst verkrijgbaar bij de betere kaaswinkel.

Tags: , , , , , , ,

Drakenfruit: mooiste vrucht ‘ever’ en best lekker

4 nov

Laatst kocht ik bij de Toko in Amsterdam Zuidoost een prachtig iets. Ik wist niet wat het was en de verkoper gaf me een naam die ik niet kon onthouden. Als echte eetsnob ga je ook de uitdaging met het onbekende aan, dus ging ik op onderzoek uit.
Ik twitterde de foto via @eetsnob, maar verder dan 1 reactie ‘ mooie vrucht’ kwam het niet. Er zijn dus meer mensen als ik die nog lang niet alles van eten weten. Dan een zoektocht op internet. Met de term exotisch fruit was ik er na een paar minuten achter. De vrucht heet Pitahaya, ook wel drakenfruit genoemd vanwege de felgekleuderde schubben aan de buitenkant. Het is de vrucht van een cactus.

Maar was moest ik ermee? Zo opeten, iets mee maken? Geen idee. Via het zoeken op recepten kwam ik niet veel verder dan een tropische fruitsalade. En daar lag hij dan op het aanrecht. Het duurde een paar dagen en toen moest ik er toch iets mee. We hadden die avond een vriendin te eten en haar zojuist getrakteerd op fazant met een saus van blauwe bessen (recept). We zijn niet zo van de desserts, maar ineens kwam het in ons op om het drakenfruit te slachten. We waren benieuwd, wisten niet hoe hij er van binnen uitzag. Prachtig dus. Echt wel het mooiste stuk fruit dat ik ooit heb gezien. En dan proeven maar. Beetje flauw. Ik heb hem een beetje ingeprikt en er wat limoensap over gedaan. Was al een stuk beter. Maar voor een volgende keer denk ik: goed koud en lekker laten intrekken met een mengsel van Grappa, limoen en suiker. Misschien zelfs wel even in de vriezer. Afijn, de volgende keer neem ik er weer een of twee mee en ga lekker experimenteren.

 

 

Tags: , , , , , ,

← Older Entries
Newer Entries →