Tag Archives: smaak

Briljant: ambachtelijke, culinaire bonbons in je brievenbus

9 nov

Oh, wat zijn ze lekker. En het is weer eens iets anders om cadeau te doen via internet. De bonbons van Henri en Jet. Achter dit briljante idee zit een pittige dame uit Haarlem, die op bestelling verse bonbons voor je maakt; met de hand,op ambachtelijke wijze en ik zou zeggen culinair. Iedere bonbon is met zorg samengesteld uit soms best bijzondere, pure,  ingrediënten. Wat dacht je van de Famke: Pure chocolade, gevuld met witte chocolade en een hint van kardemom. Of de Bianca: Witte praline met een witromige kokosvulling. Grappig, iedere bonbon heeft een voornaam; van Harry tot Pien. Je kunt online een doosje vullen. 10 stuks voor €18,50 en 16 stuks voor €25. Voor dat bedrag komt de postbode ze nog brengen ook. En er hoeft niemand thuis te zijn, want de doosjes kunnen zo door de brievenbus. Het is een speciale, stevige verpakking, speciaal geschikt voor voedingsmiddelen. We hebben het een paar keer gedaan; de bonbons komen heel en vers uit de verpakking.

Wat maakt deze bonbons voor mij nu extra speciaal? Zoals ik al zei ken ik deze dame, heb een paar keer met haar gewerkt. Bij mijn laatste afscheid na een pittige klus gaf ze mij mijn eigen bonbon, die volgens haar veel over mij vertelde: Pure bonbon met een vulling van marsepein, cranberries en een lekker drankje. Zij kent mij!

www.henri-en-jet.nl

 

Tags: , , , ,

Over kaas – de Stiltonkaas

6 nov

Wij zijn echte rasliefhebbers van kazen. Nu zijn we niet direct heel enthousiast over een plakje jonge kaas, een brokkelig stukje oude kaas (hoewel dat ook wel zijn charme heeft) en evenmin over een smeltend stukje brie. Allemaal prima kazen maar zoals in een eerdere blog omschreven is de wereld van kazen een die geen einde kent. Honderden, duizenden kaassoorten en allemaal met een eigen, specifieke smaak. Denk maar aan de buitenlandse reizen of vakantietrips waar bij tijd en wijle gekozen wordt voor een kaasplankje. Is het niet vaak zo dat je geen idee hebt wat daar op tafel aan kazen wordt opgediend? Is het van de koe, de geit of het schaap? In de praktijk betekent eten van kaas gewoon proberen.

Vandaar dat we in de komende tijd met enige regelmaat aandacht besteden aan kaas. In deze blog aan de Stiltonkaas. Niet de traditionele Stiltonkaas (een verrukking op zich voor wie van blauwschimmel kazen houdt) maar de Stiltonkaas die speciaal gemaakt wordt voor de Kerstdagen. De kaas zelf heeft een sterke geur en een mooie warme, romige, zachte smaak. Hij wordt traditioneel gemaakt door kazenmakers in de buurt van het dorpje Stilton, Camebridgehire (een graafschap in het oosten van Engeland). Wat maakt de Stiltonkaas met Kerst nu zo bijzonder? Wel, normaal wordt er een glaasje rode port bij deze kaas gedronken maar een maand (of eerder) voor Kerst wordt een fles port op de kop in de kaas gestoken. Het duurt ongeveer vier weken voordat de port door de kaas in opgenomen. De smaak is vervolgens onbeschrijfelijk lekker. Op bovenstaande foto is de de Stiltonkaas van onze favoriete kaasboer te zien. Hij is wat vroeg begonnen, wij moeten nog twee weken wachten maar dan …. (ook lekker met een ijskoud glaasje witte port). Wij zijn hem ook tegengekomen in de (overigens niet officiële) whisky-variant. De rijpingperiode van de kaas zelf is 18 maanden (!) maar dan heb je ook wat. Een echte aanrader en tussen nu en Kerst verkrijgbaar bij de betere kaaswinkel.

Tags: , , , , , , ,

Drakenfruit: mooiste vrucht ‘ever’ en best lekker

4 nov

Laatst kocht ik bij de Toko in Amsterdam Zuidoost een prachtig iets. Ik wist niet wat het was en de verkoper gaf me een naam die ik niet kon onthouden. Als echte eetsnob ga je ook de uitdaging met het onbekende aan, dus ging ik op onderzoek uit.
Ik twitterde de foto via @eetsnob, maar verder dan 1 reactie ‘ mooie vrucht’ kwam het niet. Er zijn dus meer mensen als ik die nog lang niet alles van eten weten. Dan een zoektocht op internet. Met de term exotisch fruit was ik er na een paar minuten achter. De vrucht heet Pitahaya, ook wel drakenfruit genoemd vanwege de felgekleuderde schubben aan de buitenkant. Het is de vrucht van een cactus.

Maar was moest ik ermee? Zo opeten, iets mee maken? Geen idee. Via het zoeken op recepten kwam ik niet veel verder dan een tropische fruitsalade. En daar lag hij dan op het aanrecht. Het duurde een paar dagen en toen moest ik er toch iets mee. We hadden die avond een vriendin te eten en haar zojuist getrakteerd op fazant met een saus van blauwe bessen (recept). We zijn niet zo van de desserts, maar ineens kwam het in ons op om het drakenfruit te slachten. We waren benieuwd, wisten niet hoe hij er van binnen uitzag. Prachtig dus. Echt wel het mooiste stuk fruit dat ik ooit heb gezien. En dan proeven maar. Beetje flauw. Ik heb hem een beetje ingeprikt en er wat limoensap over gedaan. Was al een stuk beter. Maar voor een volgende keer denk ik: goed koud en lekker laten intrekken met een mengsel van Grappa, limoen en suiker. Misschien zelfs wel even in de vriezer. Afijn, de volgende keer neem ik er weer een of twee mee en ga lekker experimenteren.

 

 

Tags: , , , , , ,

Glasaaltjes – ooit delicatesse in Baskenland, Spanje

3 nov

Ik heb een deel van mijn leven regelmatig in Noord Spanje doorgebracht om de eenvoudige redenen dat ik een relatie had met een Baskische vrouw. Voornamelijk bracht ik mijn tijd door in Bilbao, de stad die volgens mij nu vooral bekend is geworden door het bijzondere museum Guggenheim. Nu maak je meestal andere landen mee vanuit het perspectief van de vakantieganger of de reiziger maar zelden van binnenuit. Ik was door de jaren heen volledig lid van de Spaanse familie geworden en heb daar heel veel van geleerd. Spanjaarden kijken anders naar het leven dan wij Nederlanders doen.

Dat bewijst de gebeurtenis op een van die zondagen die sowieso altijd in het teken van genieten stonden. De vader was ’s ochtends vroeg al vertrokken naar het strand (Plentzia) waar de rest met een boemeltreintje later ook naar toe zou komen. Halverwege de treinreis begon het jammer genoeg te motregenen. Na enkele café’s af te hebben gezocht (in de niet aflatende druilregen) kwamen we de vader tegen en teleurgesteld in het weer keerden wij terug naar Bilbao om daar samen en thuis te gaan eten. Ik ging altijd met mijn schoonmoeder mee inkopen doen omdat ik zodoende van alles leerde over de Spaanse keuken en ingrediënten. Ook dit keer en met zijn tweeën liepen wij de vishandel binnen. Zij kocht Angulas, visaaltjes. In die tijd nog niet zo zeldzaam als tegenwoordig (nu is er nog alleen namaak).

Bij het afrekenen keek ik op van het bedrag en rekende om dat dit voorafje per persoon zo rond de – toen nog – 25 gulden bedroeg. Toen ik haar vroeg waarom ze zoveel geld aan zo’n klein voorafje besteedde keek ze me aan, trok haar wenkbrauw verbaasd op en antwoordde: “omdat het regende”. Logisch toch?

Sindsdien weet ik het zeker. Bij Spanjaarden staat ‘genieten’ onzichtbaar op hun voorhoofd geschreven. Is er nu met het verdwijnen van de glasaal als eten iets verloren gegaan. Nee, niet echt maar teleurstellingen kunnen heel goed gecompenseerd worden met ….. eten. En voor ons is het weer een reden om lekker te gaan eten.

Tags: , , ,

Lindenhoff 2 – de kazen

30 okt


Zoals in de eerdere blog geschreven zullen we meerdere blogs wijden aan de Lindenhoff en dus bij deze. In de mand vol met lekkernijen die wij vorige week meenamen van deze bijzondere boerderij zaten ook een drietal kazen, te weten “Crottes de Chevre”, “Ezelspeper” en “Testun al Barolo”. De foto’s van deze kazen staan onderaan deze blog. Maar dat er heel veel en meestal onbekende kazen staan uitgestald bij de Lindenhoff maakt bovenstaande foto duidelijk. Voor iedereen die van kaas houdt is het een paradijs. En de smaken zijn zo onvoorstelbaar uiteenlopend dat je van de ene (smaak)verbazing in de andere valt. Pittig en zacht, verdronken in de sterke drank of kruidig en smeltend op de tong … het is er allemaal. En wat bijzonder is dat je ze allemaal mag proeven. Ook met een glaasje van hun eigen biologische wijnen. Misschien wordt het duidelijker waarom wij toch regelmatig de weg naar deze bijzondere boerderij weten te vinden.

Dan bovengenoemde drie kazen. Mijn favoriet is (maar dat gaat enkel over persoonlijke smaak) “Testun al Barolo”. Deze bijzondere kaas wordt gerijpt in de kelders van Valcasotto (Noord Italië, minimaal 180 dagen en 1000 meter boven zeeniveau) en is gemaakt uit de melk van ‘vrije’ geiten en koeien. De rijping vindt plaats in eiken tonnen waarin de Barolowijn eveneens is gerijpt. Sterke smaak en dus voor krachtige kaasliefhebbers.

Tweede kaas is de “Crottes de Chevre”. Hele kleine, zachte ronde geitenkaasjes die prettig en licht heel goed passen bij een glaasje vooraf. Voor liefhebbers van de bite van geitenkaas (en zeker in combinatie met de buitenkant) is dit direct een favoriet.

Tot slot, de derde kaas, de “Ezelspeper”. Eveneens een geitenkaas maar oud en pittig, in tegenstelling tot de lichte Crottes de Chevre. De kaas is gerijpt in een bad van Vieux Marc Bourgogne (denk aan grappa of cognac)en kenmerkt zich doordat het bestrooid is met bonenkruid. Mooi op zichzelf en minder geschikt als ingrediënt voor andere recepten.

Tags: , , , , , ,

← Older Entries
Newer Entries →