Archief | restaurants RSS feed for this section

Lunchen op stand net onder Parijs: Le Canapé in Gif-sur-Yvette

3 sep

Als echte eetsnob op reis gaan er onderweg geen bammetjes mee in de koeltas. Geen frites in een wegrestaurant. Nee, er wordt op stand lekker geluncht. Van de snelweg af en iets leuks zoeken in het meest dichtbij zijnde dorpje. In Frankrijk vind je altijd wel zo’n half verlaten dorpje met een pleintje. Rij gewoon richting de kerk en dan is het meestal raak. Dat ene restaurant met een klassieke Franse kaart.

Onze reis dit jaar naar Gijon (Spaanse Atlantische Noordkust) was bijna 1800 km. Dat doe je niet in één ruk, althans, wij niet. Ons reis- en vakantiegevoel begint al bij het wegrijden. Wij zijn niet de types die zo snel mogelijk op plaats van bestemming willen zijn, omdat de vakantie dan pas begint. Wij reizen ook nooit op zwarte zaterdag om maar op tijd in je vakantie huis te kunnen zijn. Alles graag relaxed. Zo ook onze reis. De eerste dag was de bestemming Tours. Op tijd weggegaan en dus rond lunchtijd bij Parijs. Dan is het altijd even de vraag: lunchen we voor Parijs, of daarna. Het verkeer viel mee, dus het werd erna. We namen de eerste de beste afslag richting Gif-sur Yvette. Een ritje van zo’n 10 km door de natuur. Een verademing na 500 km snelweg. We kwamen aan in z0’n echt Frans dorpje en na een wandelingetje schuiven we aan op het terras van Le Canapé ‘La gastronomie au coeur de la vallée de Chevreuse’. We bestellen Tajine d’Agneau (lams-tajine), Magret de canard al la framboise (eend met frambozen) en Pavé de boeuf  (flinke biefstuk). Na een uurtje zijn we helemaal tevreden weer terug op de A10, op naar Tours, nog 220 km. Komen we aan op terrasjestijd. Goh, wat vervelend.

Zamburiñas – de St.-Jacobsschelp van Noord Spanje

28 aug


Vrijwel iedere reis levert nieuwe ingrediënten, recepten, restaurants etc. op die het vermelden meer dan waard zijn. Ditmaal reisden wij rond door (het voor ons bekende) Noord Spanje en deden ons tegoed aan het bijzondere eten dat je daar krijgt voorgezet. Van de tapas in Baskenland, de necoras in Cantabria tot …. de zamburiñas van Asturias en Galicië. Hoewel ik genoeg liefhebbers ken van de St-Jacobsschelp is deze voor de meesten onder ons qua bite wat lastig. De zamburiña is een kleinere variant en wordt ook wel de Bonte Mantel Schelp of Koningsmossel genoemd. We kenden het niet maar het stond op de kaart en dan …. tja, proberen maar. Bijzonder is dat het kleine schelpdier een aangename en zachte bite heeft. Wij proefden saffraan, knoflook, peterselie, witte wijn en een mooie olijfolie en samen leverde dat een prachtige, sterke en volle smaak op. Kortom, als je St.-Jacobsschelpen qua bite niet lekker vindt moet je de zamburiña absoluut proberen.

 

Steak tartaar in Tours – met filmpje

22 aug

Enkele maanden geleden schreven we over het restaurant Vincent (Brussel) waar we een geweldige steak tartaar aten. Op doorreis door Frankrijk bezochten we Tours waar we het restaurant Bure (Place de la Resistance 1) bezochten dat we eerder hadden leren kennen vanwege de mooie, kleine oesters die ze daar serveren. Maar ditmaal liet ik me ook verleiden tot de steak tartaar die aan tafel gemaakt werd. Met de iphone heb ik daar bovenstaande filmpje van gemaakt. Op het terras en aan tafel. Leuke ervaring en prima gemaakt.

Enkele weken later reden we vanuit Frankrijk België in en besloten om het toeval de plaats van onze lunch te laten bepalen en kwamen we terecht bij Brasserie Cesar aan de Grote Markt 2B in Kortrijk. Voortreffelijk gegeten in een echt Belgische brasserie (zie bovenstaande foto) met uitstekende en allerte bediening. Naast dat we daar nogmaals de steak tartaar hebben uitgeprobeerd (prima) kozen we voor de salade Cesar en die was buitengewoon goed. Eendenborst, Italiaanse ham, ganzenleverpastei, pijnboompitten, gebakken gecaramelisseerde gebakken appeltjes met frisse sla) vormen een mooie combinatie die, met een lichte dressing, een mooie en makkelijk zelf te maken salade oplevert.

Dim Sum – gestoomde Chinese tapas – met recept

3 jul


Dim Sum zijn kleine Chinese gerechten die lang geleden zijn ontstaan om het theedrinken van de keizer wat exotischer te maken. Overigens betekent Dim Sum ‘stip op het hart’ wat zou moeten verwijzen naar het effect dat de kleine gerechten op de eter zou hebben. Wij zijn fervente liefhebbers van Dim Sum en komen dan ook al jaren in ons favoriete Dim Sum restaurant Oriëntal City, Damstraat in Amsterdam.

Eén van de Dm Sum gerechten hebben we onlangs uitgeprobeerd omdat we een stoommand hadden aangeschaft. Het recept vonden we op het internet  (Marijke Geurts) en is te vinden http://www.kookjij.nl. Maar uiteraard ook hieronder.

Ingrediënten (voor 4 personen, uiteraard niet wanneer je meerdere gerechten maakt)

  • 20 Wontonvellen (verkrijgbaar in Toko, bevroren vellen maar gelijk voor meerdere malen)
  • 125 gr kipfilet
  • 125 gr krabvlees uit blik
  • 20 gr ontbijtspek fijngesneden
  • 2 el fijn gesneden peterselie
  • 2 el fijn gesneden bieslook
  • 2 tl geraspte limoenschil
  • 3 el kippenbouillon
  • 1 tl zout
  • 2 tl lichte chinese sojasaus
  • 1 tl sesamolie
  • 5 lente uitjes in stukjes van 5 cm
  • 2 el citroensap
  • 1 el fijngesneden gemberwortel
Pureer kip en krabvlees in de keukenmachine of met een staafmixer.Voeg spek, peterselie, bieslook, limoenschil, bouillon, zout, 2 tl sojasaus en sesamolie toe en laat dit even meedraaien.Verdeel het mengsel over het Wontondeeg en vouw het deeg dicht als buideltjes.Knijp de deegranden goed op elkaar.
Zet een stoommand op een pan met kokend water (bijvoorbeeld een wok, voldoende water maar uiteraard onder de onderkant van de stoofmand) en verdeel de lente ui over de bodem van de stoommand. Leg het Dim Sum gerech op de lente ui en stoom ze in 10 min gaar. Garneren met wat takjes bieslook. Geen Dim Sum zonder dipsaus. Naar voorkeur maar bijvoorbeeld sojasaus, zwartebonengembersaus of hete Japanse saus (olie met pepertjes). De meeste zijn verkrijgbaar in de toko, vraag het de eigenaar.
Dit recept printen: Dim Sum kip met krab

Steak tartaar bij restaurant Vincent

29 mei

We hebben al eerder over de wereldse en zo gastvrije stad Brussel geblogd en onlangs waren we er weer. Daarover in een andere blog meer want voor het uitstekende restaurant Royal Brasserie Brussels is aparte aandacht op zijn plaats. Maar weer stelden we onze terugreis uit om ’s middags nog even te gaan lunchen bij restaurant Vincent. Dat is en blijft een belevenis met schortdragende obers die midden in het restaurant kleinere gerechte maken of opmaken. De betegelde muren met hun indrukwekkende afbeeldingen temidden van oude prijslijsten aan de muren maakten alleen al de omgeving het meer dan waard en we keerden dan ook terug op onze schreden.

Ik nam dit keer de ‘Steak Tartaar’ (zie bovenstaande foto) en die wil ik jullie niet onthouden. Misschien dat niet iedereen zich zo snel aan deze stevige portie rauwe, gehakte biefstuk zal wagen maar het is toch een echte aanrader. Mooi scherp van smaak en in tegenstelling tot wat je misschien zou denken gaat het gerecht je niet tegenstaan. In tegendeel, het is heerlijk.

Hier vind je een filmpje waarin chef Rudolf Bos van restaurant Flo laat zien wat de klassieke Franse methode is om de steak tartaar de maken. Hij gebruikt overigens de jodenhaas als vlees en dat is inderdaad wel het lekkerste vlees dat je voor dit gerecht kan gebruiken.

Restaurant Vincent