Archief | eten RSS feed for this section

Oosters genot: de snelle viscurry

17 okt

Wij houden van lekker eten. Meestal betekent dat uitgebreid recepten zoeken, de inkopen doen, voorbereidingen treffen als snijden, marineren etc. Maar soms is die tijd er niet, maar willen we toch lekker eten. Dan zoeken wij het meestal in de oosterse keuken. Dan is er met eenvoudige ingrediënten toch vaak snel iets heerlijks op tafel. Neem de viscurry. Stukje kabeljauw, currypasta, wortel, sperziebonen, kokosmelk, gembersiroop en een beetje limoensap en vissaus. Binnen een kwartier klaar en toch echt lekker. Vaak roosteren we er dan nog wat kokos bij.

En dan is het vaak de vraag: waar eten we dit bij? Rijst, noodles, (naan)brood. Gewone witte rijst vinden we saai en laf. Maar dat kan je makkelijk oplossen: stamp wat cashewnoten fijn, snipper een half pepertje en doe dit samen met een scheutje vissaus door de rijst en laat hem dan droogstomen. Noodles vinden we ook niet alles, vaak wat laf. Onze oplossing daarvoor: goed laten uitlekken en daarna knapperig droogbakken. Ach, en zo kun je heel wat variëren.

Recept voor de viscurry:

voor 2 personen:

200 gram kabeljauw (andere witte vis)
150 gram sperziebonen
3 wortels (julienne)
1 eetlepel currypasta (rood, groen of geel)
150 ml kokosmelk
scheutje vissaus
scheutje gembersiroop
scheutje limoensap

kook de boontjes en de wortel 5 minuten
snijd de kabeljauw in stukken van 2 bij 2 cm en bestuif ze met bloem (anders vallen ze uit elkaar als je roert)
bak de currypasta even aan in de koekepan
kabeljauw erbij en even omscheppen tot de stukjes dichtgeschroeid zijn
kokosmelk erbij, voorzichtig omscheppen zodat de currypasta zich met de kokosmelk mengt
8 a 10 minuten zachtjes laten stoven
boontjes, wortel, vissaus en gembersiroop toevoegen en nog 5 minuten laten stoven.
Kokos roosteren
Als je ervan houdt kan je nog een scheutje limoensap toevoegen. Voor het serveren de geroosterde kokos erover heen strooien. Serveren met rijst, noodles of (naan)brood en eventueel met een frisse komkommersalade

Smakelijk!

Restaurant Promers in Naarden Vesting

16 okt

IMG_0087.jpg (1600×1200)Laten we vandaag onze geuzennaam “Eetsnob” maar eens eer aandoen. Met enige regelmaat gaan wij eten in restaurant “Promers” in Naarden Vesting. Het restaurant is gevestigd in de voormalige vestingwal van de historische vestingstad. Het merkwaardige aan dit restaurant is dat het vrijwel nooit vol is, in tegendeel, het is er eigenlijk vaak leeg. En dat terwijl de kok geweldig kookt, het menu zeer afwisselend is en nog betaalbaar ook. Wanneer wij er eten laten we de kok altijd zijn eigen menu voor ons samenstellen en dat resulteert meestal in een verrassend en zeer smakelijk diner. Het restaurant zelf is ook al interessant omdat het in de gewelfde vestinggang is gesitueerd (zie foto). Aan einde van de gang bevindt zich de volledig open keuken met aan weerszijden nog twee ruime tafels waar wat grotere gezelschappen, enigszins afgescheiden van de overige gasten, rustig kunnen tafelen. Bediening, Maurice en Rianne, is uitstekend en beiden beschikken over een grote wijnkennis.

Beetje reclame kan soms geen kwaad en wanneer wij als eetsnob echt enthousiast over iets zijn dan wordt daarover geblogd. Dus ook over restaurant Promers. Het mag daar wat ons betreft een stuk voller worden.



Zoete inval … en toch iets lekkers op tafel

10 okt


Vorige week waren we een weekend in Brugge en kochten wij het prachtige kookboek van een van mijn favoriete chefs Rick Stein. Voor ons onbekend omdat hij specifiek over de Orient schrijft waar hij heeft rondgereisd en van Thailand tot Cambodja tot Vietnam tot Bali op heeft getekend wat daar allemaal in de keuken wordt bereid. Nu loop ik langer mee en de recepten uit de boeken van Rick Stein lijken altijd relatief eenvoudig te maken maar niets is minder waar. Lekker, zeker maar neem de tijd want wanneer je echt gaat koken kom je de specifieke details pas tegen en dat kost altijd veel meer tijd dan je dacht.

Gisteren hadden we de zoete inval. Mensen die dachten dat onze dochter een verjaardagsfeestje gaf (vandaag dus), anderen die per ongeluk in de buurt waren en weer anderen die zich daar weer graag bij aansloten …. Enfin die moesten natuurijk ook eten. Tip van de week is het hele simpele maar lekkere recept “Reuzespaghetti met uien-ansjovissaus’ van Antonio Carluccio. Eveneens een van onze favoriete meester-koks. Het is een Venetiaans recept dat heel gemakkelijk te maken is. En bij een zoete inval altijd succesvol.

Voor vier personen

400 gram spaghetti
600 gram uien (gepeld en gesneden)
olijfolie
40 gram uitgelekte ansjovis op olie uit blik

6-7 minuten de uien smoren (zacht en niet bruin laten worden) dan ansjovis toevoegen tot ze ‘gesmolten’ zijn (heel zacht dus). Volgens Carluccio daarna zeer ruim zwarte peper toevoegen maar ik geef voorkeur aan 1 of 2 gedroogde rode pepertjes. Toevoegen aan de al dente pasta en dan heet opdienen. Heel simpel maar een bijzonder smakelijk recept waarmee maar weer is aangetoond dat soms zeer verfijnd koken geweldig is maar dat een heel basic recept ook buitengewoon smakelijk kan zijn.

Nieuw op eetsnob.nl: eetsnob goes (citytrip) Brugge

7 okt


Regelatig doet eetsnob een citytrip. Deze staat dan mede in het teken van eten. Het eerste weekend van oktober 2010 waren we in Brugge.

Voor het eetverslag klik hier

Gastvrijheid in Brugge

2 okt

Een belangrijk onderdeel van het genieten van eten is de omgeving. Natuurlijk gaat dat vaak over mensen waarmee je eet en praat maar even zo vaak gaat het over de bediening. Ster of zonder ster, restaurants die dat niet begrijpen slaan vaak de plank mis.

We reizen vaak en het is niet verbazingwekkend dat wij graag onze hobby (eten, koken, smaak) daarmee combineren. Gisteren waren wij in Brugge (prachtig en een absolute aanrader) en hoewel de regen met bakken uit de lucht viel zochten wij in het donker naar een van de restaurants die we van tevoren hadden uitgezocht. Tweemaal vol en een maal dicht zochten wij als verzopen katten ons heil in “De Manegerie” (www.demangerie.com). Interieur was weliswaar modern maar weinig sfeervol. We hadden een van de laatste plaatsjes en zaten aan een tafel net naast het doorgeefluik van de kok. De ontvangst was niet vriendelijk. Of er voor kinderen (onze dochter was mee) een aparte kaart was …? Zeer zeker niet. Maar ‘alle kinderen houden van ravioli’ vertelde het meisje dat ons bediende. Nog maar nauwelijks had zij haar hielen gelicht of de kok
boog zich door het doorgeefluik naar ons toe en fluisterde dat hij wel wat lekkers voor onze dochter wilde maken. Kort duurde ons overleg en bovenstaande foto was het resultaat: een mooie tongschar met een klein beetje tomatensaus en kort gebakken aardappeltjes. Onze dochter vond het heerlijk. En wij? De kok was niet alleen aardig maar bleek ook geweldig goed te kunnen koken. De onderstaande foto’s laten twee mooie entrees zien van tartaar en Schotse zalm.

De Mangerie is dus zeker een aanrader maar vergeet de bediening en het interieur. Soms is dat niet erg … wel eens gaan eten bij Nam Kee op de Nieuwmarkt in Amsterdam? Doen!