Archief | koemelkvrij RSS feed for this section

Vegetarisch Kerstmenu

16 dec

Tarte Tatin van sjalotjes

Makkelijk te maken met verbluffend resultaat. Snijd er mooie punten van er serveer goed warm. Voor het recept klik hier

Paddenstoelenbouillon

Maak een liter bouillon van twee blokjes paddenstoelbouillon. Snijd 10 kastanjechampignons en 1 wortel heel fijn. Breng alles aan de kook en laat 20 minuten op laag vuur een beetje inkoken. Schenk in mooie glazen. Serveer met wat peterselie

Bietenrisotto met geitenkaas en tijmdressing

Heel bijzondere risotto. Het is wel wat werk, maar goed voor te bereiden. Op het moment zelf heb je wel 20 minuten nodig om het vers op tafel te krijgen. Kies er eventueel voor om de gasten tussentijds nog van een Spoom te voorzien (glaasje Champagne of Brut met een bolletje citroenijs erin). Voor het recept van de risotto klik hier

Stilton met Port

Koop een mooi stukje Stilton met port. Deze is vaak vlak voor kerst verkrijgbaar. Het is een traditie in Engeland. Een paar weken voor de kerst zet de kaasboer een fles port op de kop in een hele stilton. De port trekt eer langzaam in. Heerlijk. Serveer met een klein glaasje port.

Espresso met chocolade

Een dessert met chocolade hoeft niet ingewikkeld te zijn. Gewoon een kwestie van goed inkopen. Lekkeren chocoladeboontjes en een luxe bonbon doen het al snel goed. Serveer er espresso bij. Iedereen blij.

sjalotten-tarte-tatin-klaar

bouillon

foto-bietjesport

koffie

Perenjus op basis van lamsfond van Pierre’s Cuisine Culinair

9 dec

jus agneau

Lekkere saus voor bij een stukje vlees of over gestoofde ui-ringen (of allebei). Het zoete van de peer past perfect bij de smaak van lamsfond. En weer eens heel wat anders. Deze fond van Pierre’s Cuisine Culinair kochten we bij de Hocras. Het voordeel van deze fond is dat er geen conserveringsmiddelen en kleurstoffen in zitten, hij is lactosevrij, vetarm en bevat relatief weinig zout. Perfecte basis dus om er zelf je eigen smaak aan toe te voegen. Dat doen we met gebakken peren. Doet me denken aan de uitdrukking ‘Met de gebakken peren zitten’. Heb het even opgezocht: Volgens het Groot Uitdrukkingenwoordenboek van Van Dale (2006) gaat deze zegswijze terug op de situatie dat je heerlijk gekookt hebt (gebakken peren golden in vroeger eeuwen als lekkernij), maar dat je gasten niet komen opdagen. Nu maar hopen dat dat je niet overkomt.

Ingrediënten voor 4 personen

2 handperen, geschild en in blokjes
1 karton lamsfond (200 ml), pot van ander merk kan natuurlijk ook
2 sjalotjes, zeer fijngehakt
1 eetlepel vloeibaar bakproduct
1 eetlepel bloem, door een zeef
borrelglaasje Madeira (Sherry kan ook)
Peper en zout (eventueel een paar druppels citroensap)

Bereiden

Verhit in een kleine juspan of steelpan de vloeibare boter. Bak daarin de sjalotjes tot ze beginnen de verkleuren. Voeg de blokjes peer toe en bak rondom bruin. Bloem toevoegen; door een zeef om de kans op klontjes te verkleinen. Goed roeren en afblussen met de Madeira. Weer goed mengen en de fond toevoegen. Op laag vuur 10 minuten laten inkoken. Met de staafmixer de saus pureren. Voor een hele gladde saus nog even door een zeef drukken. Voor een wat grovere structuur hoeft dat niet. Serveren bij een lekker stukje vlees of over gestoofde ui-ringen als bijgerecht (dan kan je er overigens voor kiezen om de saus niet te pureren, maar grof van structuur te laten). Op smaak brengen met peper en zout en eventueel een paar druppels citroensap om de smaken op te halen. Eet smakelijk.

Eenvoudige Tom Ka Kai

8 dec

tom ka kaiOf je bent een fan, of je gruwelt er van: Tom Ka Kai. Een zure, pittige kokossoep bekend van de Thaise keuken. Om helemaal zelf te maken en goed op smaak te krijgen een behoorlijk karwij. Maar gelukkig is er ook Tom K Kai pasta. Net als currypasta eenvoudig in gebruik en met een persoonlijke twist een heerlijke soep. Je koop het in de Aziatische Toko. Let op: Pittig!

Ingrediënten voor 4 personen

2 eetlepels Tom ka Kai pasta
400 ml kokosmelk
200 ml kippenbouillon
1 rode peper, in dunne ringetjes
2 limoenblaadjes
1/2 stengel citroengras
2 schijfjes gember, geschild
150 kipfilet in reepjes
1 takje fijngehakte koriander

Bereiden

Breng de kokosmelk met de bouillon aan de kook. Voeg de pasta, limoen, gember, citroengras en peper toe en laat 10 minuten zacht pruttelen. Doe de kipfilet en de koriander erbij en laat nog 8 minuten zacht koken tot de kip gaar en mals is. Serveer in mooie kommetjes.

Tip: houd je niet van heel heet eten: vervang de rode peper door twee suikerklontjes of liever een eetlepel palmsuiker. De soep blijft wel pittig door de ingrediënten in de pasta, maar is dan niet meer zo heet.

Tip: Vervang de kipfilet door sperzieboontjes. Deze dan vanaf het begin zacht meekoken.

Pasta kip met salie

7 dec

20121207-143745.jpg

Lekkere gevulde pasta met de bijzondere smaak van salie. Salie is een kruid met snel overheersende smaak, net als dragon. Het schijnt een rustgevende en ontsmettende werking te hebben. Maar bovenal is het erg lekker en veel gebruikt in de Italiaanse keuken.

Ingrediënten voor 2 personen

Spaghetti voor twee personen
1 kleine rode ui, in dunne ringen
1 teen knoflook, geperst
1/2 theelepel gedroogde salie
50 ml sojaroom
150 gram biologische kipfilet, in repen
75 gram kastanjechampignons, in vieren
6 cherrytomaatjes, gehalveerd
5 blaadjes verse basilicum
Peper en zout
Olijfolie

Bereiden

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Maak intussen de saus. Verhit een scheutje olijfolie in een kleine hapjespan of koekenpan. Bak daarin de reepjes kipfilet op middelhoog vuur totdat ze beginnen te bruinen. Haal uit de pan en doe er wat zout en peper op. Fruit dan de knoflook en de ui met de paddenstoelen. Salie erbij en even goed mengen. Sojaroom erbij en de tomaatjes. 5 minuten laten pruttelen. Kipfilet er weer bij doen met de basilicum. De spaghetti bij de saus doen en direct serveren in een diep bord of kom. Peper en zout naar smaak toevoegen. Eet smakelijk!

Gastblog: Zout, zuur, zoet, bitter: Umami, de vijfde basissmaak

5 dec

smaakmakers bart

Wat hebben o.a.. sojasaus, balsamico, tomaten, gedroogde worst, vissaus, porcini en trassie met elkaar gemeen? Ze zitten allemaal bomvol met het geheimzinnige umami.

Umami betekent in het Japans hartig of vlezig. Umami is naast zout, zuur, zoet en bitter de 5e basissmaak. Het typische van umami is dat het van zichzelf smaakloos is; proef maar eens een mespuntje vetsin! In combinatie met andere smaken zorgt het voor diepte, voor contour, voor versterking. Umami doet met eten wat lak doet met hout. Het haalt de kleur naar boven.

Synthetisch umami (MSG mononatriumglutamaat of E621) wordt dan ook veel gebruikt door de voedingsindustrie in soepen, sauzen en kant-en-kale maaltijden. In Amerika is al jaren een felle discussie gaande over MSG als veroorzaker van o.a. hoofdpijn, astma, hartklacht en autisme! Wetenschappelijk bewijs is nog nooit gevonden overigens.

Umami is in natuurlijke vorm zo overdadig aanwezig dat je echt niet naar de vetsin-pot hoeft te grijpen. Vlees, ingekookte bouillons, erwten, tomaten, aardappelen… allemaal vol natuurlijk glutamaat. Wat hoge concentraties umami oplevert is het proces van fermenteren, gisten en drogen van etenswaar. Vandaar dat de Spaanse pata negra ham zo onweerstaanbaar is. In de Aziatische keuken hebben ze het goed begrepen: de meeste gerechten daar kunnen niet zonder Thaise vissaus, gefermenteerde zwarte bonen, sojasaus of trassi. Maar ook dichter bij huis: denk aan de Italiaanse keuken met tomatenpuree, zwarte olijven, balsamico, gedroogd eekhoorntjesbrood en Parmigiano Reggiano! Allemaal umami-bommetjes! Tip: begin de eerstvolgende tomatensaus eens met het fruiten van een gezouten anjovis in de olijfolie. Van de vis(smaak) blijft niets over maar volle smaak blijft.

Dus mocht het eten eens wat flauw of laf zijn, dan is de kans groot dat er te weinig umami in zit. Voor dat soort gevallen is er een mooie natuurlijke kant en klare umami-pasta van Laura Santtini. Te koop in het beter Engelse warenhuis of te bestellen via www.waitrose.com. Geen chemische vetsin meer nodig.

umami

 

Er is ook een boek over Umami

boek umami

 

 

Met dank aan gastblogger Bart Nelissen