In de blog over Ratatouille zei ik nog toe terug te komen op het bereiden van “Meline Al Rafano” (appel- en peren- en mierikswortelsaus), vrij naar een recept van Antonio Carluccio uit zijn boek “Antonio Carluccio goes wild”. Op de foto zijn de drie potjes met Meline Al Rafano te zien, een lekkernij die heel goed past bij wild maar ook bij kaas. Het was de eerste keer dat ik het maakte en het leverde een prima resultaat op.
Ingrdiënten
1/2 pond kleine, wilde appeltjes
1/2 pond peren
1 pond inmaaksuiker
1,5 dl water
75 gram verse, geschilde en geraspte mierikswortel
De mierikswortel is niet makkelijk te krijgen maar laat zich goed vervangen door een potje mierikswortel uit de betere supermarkt.
Bereiden
Zet water en suiker in een pan op laag vuur en laat de suiker smelten tot deze echt is opgelost. Doe de appeltjes en peren erbij. Natuurlijk kunnen het ook gewone appels zijn. In feite is het leuk om te experimenteren met verschillende soorten fruit. Laat het geheel een uurtje heel zacht pruttelen. Haal de pan van het vuur en laat hem een of twee dagen op kamertemperatuur staan zodat het fruit maximaal de suiker kan opnemen. Warm de saus daarna weer op tot ze pruttelt en voeg de mierikswortel toe. De hoeveelheid mierikswortel is een kwestie van smaak en uitproberen. Laat de saus dertig minuten doorkoken. Wel regelmatig roeren. Mengsel laten afkoelen en in potten doen. De saus is lang houdbaar.
Bijvoorbeeld bij een stukje kaas. Hieronder twee kazen “Saint Agur” en “Appenzeller”. De eerste is een zachte blauwschimmelkaas gemaakt door Bongrain in de Auvergne, van gepasteuriseerde koemelk met een noot-achtige smaak.De tweede (en daar past de meline heel goed bij) is de Appenzeller, een Zwitserse kaas die 700 jaar geleden al werd gemaakt en waarvan het geheim (drie maanden rijpen in speciaal kruidenmengsel) nog steeds goed bewaard is gebleven. 
Wat is lekkerder dan met dit weer de open haard aan te doen en Coq au vin te maken? Het is makkelijk en een echte klassieker. Zelfs in de Grote Larrouse Gastronomique is een recept te vinden. Gewoon tussen de Lijsters en de Poularde (jong gemest hoen). Maar Larousse maakt er wel een hele poppenkast van met vers geschilde zilveruitjes en geblancheerde spekblokjes, flamberen met cognac enzovoorts. Heerlijk natuurlijk, maar het kan ook iets eenvoudiger. Wat overigens alle recepten gemeen hebben zijn de spekjes, champignons en het 
Toch wel ons favoriete restaurant in ’t Gooi op dit moment. Ga er gewoon eens eten. Echt verrassend culinair en heel betaalbaar. Goede wijnen, prachtige ambiance en prachtige locatie in de vestingmuur van Naarden. En nu nog beter, want de hele inrichting is vernieuwd. Niet meer de lange banken langs de muur, maar mooie tafeltjes, een ‘chef’s table’ en een lounge hoek voor het aperitief. En tapijt voor een betere akoestiek. Binnenkort krijgt het restaurant ook een andere naam. En door een paar aanpassingen op de kaart hopen ze meer en ander publiek te trekken. En dat gunnen we ze ook, want het eten en de sfeer kloppen gewoon. Sinds deze maand richten ze zich niet meer alleen op het verrassingsmenu, maar meer op goed samengestelde menu’s voor iedere beurs. Van twee gangen tot zeven gangen. Wij namen drie gangen. Aangezien we niet zo van de desserts zijn, kozen we voor een tussengerecht. En altijd krijg je eerst een of twee amuses om er even lekker in te komen.
gegrilde wilde zalm met rauwe wilde zalm met een crunch van kletskop, erg lekker
Dol op stoofvlees. Ik lust het in alle varianten, van boeuf bourguignon tot gestoofje ossentaart, van ossobuco tot hachée en kalfssucade. En vergeet niet alle Oosterse stoofvarianten zoals rendang, lamskorma of rundervindaloo. Zo door de jaren heen heb ik heel wat stoofpotten gemaakt en er is er eentje die steeds weer op tafel komt. Wij noemen het Japanse stoof omdat het wordt gestoofd in Saké en Mirin. Het zijn beide rijstwijnen. De Saké is droog en stevig, met een alcoholpercentage van 14,6%. De meesten zullen het kennen als warm drankje bij de sushi. Mirin is een zoete variant met minder dan 1% alcohol en wordt ook vaak gebruikt voor dressings. De combinatie van de twee rijstwijnen met stoofvlees is hemels. Om vlees goed te laten garen is er een zuur ingrediënt nodig, dat maakt het vlees mals. Vlees aleen stoven in water of bouillon resulteert geheid in taai vlees waar je uren op kan kauwen. Meestal wordt wijn of bier gebruikt om het vlees te stoven, maar soms ook melk of kokosmelk. OK, Japanse stoof dus. Hoe maak je dat?
Eetsnob 