Archief | restaurant RSS feed for this section

Tonijn met gekarameliseerde uien en meloen

25 mrt

Diegenen die onze blog regelmatig lezen weten inmiddels dat Spanje in het algemeen en Noord-Spanje in het bijzonder onze favoriete reisbestemming is. Niet op vakantie maar op zoek naar mooie plaatsen, bijzonder eten, nieuwe ingrediënten en recepten die je bij blijven. In 2005 is er een kookboek uitgekomen “De keuken van Noord-Spanje”, geschreven door de Engelse kookboeken auteur Jenny Chandler waarin we onderstaande recept vonden.

Spanje wordt gastronomisch onderverdeeld in meerdere gebieden waarbij Noord Spanje (ruwweg van het bijna Engelse, natte Gallicië tot het rauwe bergachtige Baskenland) misschien samen met Catalonië (Barcelona en omstreken) met kop en schouder boven de rest uitsteekt. De reputatie drukt zich onder andere uit in honderden restaurants met Michelinsterren en er bestaat ook daadwerkelijk ‘la cocina nueava’ (de nieuwe keuken) waar chefkoks wereldwijde faam hebben.

“Tonijn met gekarameliseerde uien en Meloen” is losjes gebaseerd op een recept van de meesterchef Juan Mari Arzak van het legendarische restaurant “Arzak” in San Sebastian.

Ingrediënten voor twee personen

1 eetlepel olijfolie
een tiental kleine uitjes (afhankelijk van de grootte 10 – 20)
zoete meloen
1 eetlepel ciderazijn
2 stukken tonijn  (1 tot 1,5 ons)
gemalen gember (djahe)

Voor de vinaigrette

1 eetlepel verse peterselie
handvol kleine augurken
1 eetlepels olijfolie  (extra virgine)

Maak de vinaigrette door de peterselie samen met de olie en de augurkjes te pureren staafmixer. Eventueel wat water toevoegen om er ‘saus’ van te maken.
Lekker over de tonijn is een beetje olie met daarin fijn gestampte rode peperkorrels (stamper met vijzel).

Over voorverwarmen op 180 graden. Uitjes in kleine bakplaat in olie even goed rondscheppen en 15 tot 20 minuten in de oven bakken toe ze zacht en goudbruin zijn. Lengte is erg afhankelijk van grootte uien dus let goed op. Haal uit de meloen 15 tot 20 kleine bolletjes (er zijn een soort kleine ijslepeltjes in de handel maar met een klein lepeltje kan het ook). Voeg ze bij de uien en schudt ze door elkaar tot ze goed heet zijn. Voeg een scheutje ciderazijn en wat zout en peper toe. Van het vuur halen.

Strooi wat zout en een beetje gemberpoeder over de stukken tonijn. Het bakken van tonijn is een ‘vak apart’. Het hangt van de dikte van de tonijn af, het type pan (dikte bodem), de hoogte van het vuur etc. Eigenlijk is tonijn het lekkerst wanneer je de vis zo kort mogelijk aan beide kanten dicht schroeit en direct opdient. Doe het op gevoel maar ga ervan uit dat het snel te lang duurt waardoor de tonijn niet meer rosé is.

Serveer de tonijn op de borden met daarnaast de uien met meloen en wat vinaigrette. Bestrijk de tonijn nog met wat rode peperolie. Succes verzekerd.

Dit recept printen: Tonijn met gekarameliseerde uien en meloen

Restauranttip Budapest: Csalogány 26

4 mrt

Citytrips staan bij ons vooral in het teken van lekker eten. Ook de eerste avond, wat veel reizigers mislukt omdat je de stad net kent en je als vanzelf vaak in de touristische (meestal mindere) restaurants terecht komt. Sommigen zijn bijdehand genoeg om bij de receptie van het hotel om een goede tip te vragen. Maar als je dan aankomst op vrijdag of zaterdag, zijn de meeste restaurants al vol. Dus wij wisten deze keer wel beter. Nog voordat we in het vliegtuig stapten hadden we het eerste restaurant al gereserveerd en we hadden een wensenlijstje mee voor de volgende dagen. Allemaal gevonden via www.tripadvisor.nl. Ze hebben overigens ook een top App voor je Iphone.

We logeerden in hotel Gellért aan de Buda-kant van de Donau. We checkten aan het eind van de middag in en gingen op zoek naar een leuke kroeg. Nog best lastig te vinden, maar toch gelukt: Nevada aan de Bartók Béla út nummer 21. Het is overigens ook een eetcafe waar je grote hoeveelheden vlees en goulash kunt bestellen. Na een paar drankjes lieten we ons per taxi naar het restaurant brengen: Csalogány 26 (zowel de straatnaam als de naam van het restaurant). Het is modern en zonder poespas ingericht. Op een tv scherm kun je zien wat er in de keuken gebeurt.

We werden goed ontvangen en aten heerlijk. De kaart was zeer overzichtelijk: Twee menu’s van acht gangen, waar je ook gewoon à la carte uit kunt kiezen. Wij kozen drie gangen, meer dan genoeg. We lieten ons een mooie Hongaarse wijn adviseren Del Villany 2008. Dieprode zware wijn, heerlijk. We aten onder andere carpaccio van zwijn, terrine van eendenlever, kalfslever, gevulde sardines met oesterschuim, runderschouder met wortelpuree, kaas met ‘late harvest Riesling’ en natuurlijk de chocoladetaart en sorbet van bosbessen. Vriendelijke bediening, mooi eten. Eerlijk is eerlijk: dit is een echte aanrader!

Twee ‘nieuwe’ eetspots in Bussum: Izzi en Bel Ami

2 feb

Als goede eetsnob struin je natuurlijk je hele horeca-omgeving af. Wij wonen in ’t Gooi. En al zou je anders verwachten, de spoeling van goede restaurants is er behoorlijk dun. Daarom zijn we altijd blij als we weer eens iets ontdekken. Twee restaurants in Bussum, op een steenworp afstand van elkaar: Izzi en Bel Ami. Ze bestaan al wel even, maar wij waren er onlangs voor het eerst.

Izzi is een Asian Fusion Lounge. Er staat echt van alles op de kaart. Gestoomde oesters, sushi, gestoomde dim sum, eens, terriyaki, heerlijk. Vriendelijke bediening, verse producten. Een echte aanrader. Wel jammer dat ze op zondag pas vanaf 15.00 uur open zijn. Wij lunchen namelijk graag op zondag, maar goede restaurants, anders dan broodjes of pannenkoeken is moeilijk te vinden. Maar ja, dat is dan ook het enige minpunt.

Bel Ami zit in een prachtig pand midden in het centrum van Bussum. Er is een groot terras en ook binnen is het zeer ruim. Op Iens zagen we wat negatieve reacties over de bediening, maar die waren van de beginperiode. Nu is daar weinig mis mee. Prima kaart, beetje klassiek, dat wel. Maar ook met deze aanwinst zijn we blij. En op zondag? Helaas pas om 16.00 uur open. Maar dan kun je wel lekker wegzakken in de loungehoek met een lekker glaasje en een hapje erbij. Door de week overigens gewoon open voor de lunch. Dat zien we ’s zomers wel zitten met dat grote terras.

 

Allerhande – app voor de iPad met video

15 jan

De Allerhande, het kooktijdschrift van Albert Heijn, verscheen voor het eerst in 1954 las ik op de blog Frankwatching. De oplage is inmiddels gestegen naar 2,4 miljoen en 4,5 miljoen mensen lezen maandelijks de Allerhande. Degenen onder jullie die ons vanaf het eerste uur (augustus 2010) volgen kunnen zich misschien nog de blog over kooktijdschriften herinneren waarin de Allerhande er niet goed vanaf kwam. Het blad richt zich nu eenmaal op de meer ‘gewone’ maaltijd en dat doen wij nu net niet.

Maar december 2011 kwam de (gratis) app voor de iPad uit en die willen we jullie niet onthouden. Het is weliswaar bijna een kopie van het papieren tijdschrift maar toch met, wat mij betreft, twee grote voordelen.

Ten eerste geeft de app ook toegang tot de database van Allerhande met 11.370 recepten. Met inmiddels twee nummers (die gemiddeld 150 pagina’s tellen) lijkt Albert Heijn serieus van plan om de klant ook in het digitale tijdperk te bedienen. Ik zocht willekeurig in de database op ‘zalm’ en kreeg als resultaat 437 recepten. Dat is een geweldige service.

Eveneens handig en leuk bovendien zijn de vele video’s die in dit online tijdschrift zijn opgenomen. Hieronder een voorbeeld over ‘karameliseren’.


De app wordt gemiddeld 4000 keer per dag gedownload en dat is inmiddels meer dan 50.000 keer gebeurd. Een succes dus alhoewel wij nog steeds van mening zijn dat de recepten wat doorsnee blijven. Misschien dat “Delicious” kan volgen?

Dorade In Japanse stijl – recept van Ferran Adriá

20 nov

 We konden het niet laten en hebben nog een recept van Ferran Adrià gemaakt (zie ook Eend met Chimichurri) en wel “Dorade in Japanse Stijl”. Het is één van de maaltijden die het personeel (70 personen) van Ferran Adrià (werkend in zijn inmiddels gesloten restaurant “elBulli”) als lunch gebruikten. Het zal je maar iedere dag voorgezet worden dacht ik terwijl ik het recept bestudeerde. Net als bij de recepten van Antonio Carluccio (één van onze andere voorbeelden) lijken de ingrediënten ogenschijnlijk eenvoudig en daarmee is het niet altijd vanzelfsprekend dat het een bijzonder gerecht wordt. Maar dat is bij beide koks meestal wel het geval. Heerlijk en verfijnd.
Voor dit gerecht kan je zowel Dorade als andere vissoorten nemen (zeebaars, heek of schartong bijvoorbeeld). Natuurlijk kan je de vis zelf schoonmaken (heeft wel iets om te doen) maar ook aan de visboer vragen dit voor je te doen. Let wel op of de vinnen verwijderd zijn (anders even met een keukenschaar afknippen).

Ingrediënten voor 2 personen

1 Dorade (ongeveer 350 gram)
Flink wat bosuitjes, dunne plakjes
Verse koriander
20 gram verse gember
3 eetlepels zonnebloemolie
1,5 eetlepel (naar smaak)
Japanse sojasaus

Bereiden

Maak drie diepe sneeën in de vis maar snij niet door de graat heen. Breek vervolgens de graat op plaats van de drie opengesneden plaatsen. Kijk goed want je ziet uit de visgraat sap komen die het gerecht extra smaak geeft. Snij de bosuitjes (lente-uitjes kunnen ook) in kleine plakjes. Hak de koriander en snij de gember (niet schillen) in dunne plakjes. Wikkel de vis in een groot stuk bakpapier en breng ondertussen water aan de kook in een ruime pan. Stoompan (of rookoven met water) is het makkelijkste maar een ruime pan waarin je een ‘rekje’ kan plaatsen werkt ook. Wel zorgen dat de vis het water niet raakt wanneer het kookt. Bestrooi de vissen met ruim (zee)zout en stoom ze (hoog vuur) in een klein kwartier tot ze gaar zijn. Even checken want gaar is de vis wanneer het visvlees niet meer doorschijnend is en makkelijk los laat. Hangt onder andere samen met de dikte van de vis.

Fruit ondertussen de plakjes gember in ruim olie tot ze een beetje kleur krijgen. Leg de vis op een schaal en bestrooi met koriander en uitjes. Schep er voorzichtig de olie met gember overheen (koriander en uien moeten een klein beetje ‘sissen’) en voeg tot slot de Japanse sojasaus toe. Dat laatste is ‘naar smaak’, moet je dus zelf even proeven. Lijkt misschien een hele klus maar dat valt enorm mee en het resultaat is verbluffend lekker.

Dit recept printen: Dorade Japanse stijl