Archief | smaak RSS feed for this section

Restaurant Promers in Naarden Vesting

16 okt

IMG_0087.jpg (1600×1200)Laten we vandaag onze geuzennaam “Eetsnob” maar eens eer aandoen. Met enige regelmaat gaan wij eten in restaurant “Promers” in Naarden Vesting. Het restaurant is gevestigd in de voormalige vestingwal van de historische vestingstad. Het merkwaardige aan dit restaurant is dat het vrijwel nooit vol is, in tegendeel, het is er eigenlijk vaak leeg. En dat terwijl de kok geweldig kookt, het menu zeer afwisselend is en nog betaalbaar ook. Wanneer wij er eten laten we de kok altijd zijn eigen menu voor ons samenstellen en dat resulteert meestal in een verrassend en zeer smakelijk diner. Het restaurant zelf is ook al interessant omdat het in de gewelfde vestinggang is gesitueerd (zie foto). Aan einde van de gang bevindt zich de volledig open keuken met aan weerszijden nog twee ruime tafels waar wat grotere gezelschappen, enigszins afgescheiden van de overige gasten, rustig kunnen tafelen. Bediening, Maurice en Rianne, is uitstekend en beiden beschikken over een grote wijnkennis.

Beetje reclame kan soms geen kwaad en wanneer wij als eetsnob echt enthousiast over iets zijn dan wordt daarover geblogd. Dus ook over restaurant Promers. Het mag daar wat ons betreft een stuk voller worden.



Zoete inval … en toch iets lekkers op tafel

10 okt


Vorige week waren we een weekend in Brugge en kochten wij het prachtige kookboek van een van mijn favoriete chefs Rick Stein. Voor ons onbekend omdat hij specifiek over de Orient schrijft waar hij heeft rondgereisd en van Thailand tot Cambodja tot Vietnam tot Bali op heeft getekend wat daar allemaal in de keuken wordt bereid. Nu loop ik langer mee en de recepten uit de boeken van Rick Stein lijken altijd relatief eenvoudig te maken maar niets is minder waar. Lekker, zeker maar neem de tijd want wanneer je echt gaat koken kom je de specifieke details pas tegen en dat kost altijd veel meer tijd dan je dacht.

Gisteren hadden we de zoete inval. Mensen die dachten dat onze dochter een verjaardagsfeestje gaf (vandaag dus), anderen die per ongeluk in de buurt waren en weer anderen die zich daar weer graag bij aansloten …. Enfin die moesten natuurijk ook eten. Tip van de week is het hele simpele maar lekkere recept “Reuzespaghetti met uien-ansjovissaus’ van Antonio Carluccio. Eveneens een van onze favoriete meester-koks. Het is een Venetiaans recept dat heel gemakkelijk te maken is. En bij een zoete inval altijd succesvol.

Voor vier personen

400 gram spaghetti
600 gram uien (gepeld en gesneden)
olijfolie
40 gram uitgelekte ansjovis op olie uit blik

6-7 minuten de uien smoren (zacht en niet bruin laten worden) dan ansjovis toevoegen tot ze ‘gesmolten’ zijn (heel zacht dus). Volgens Carluccio daarna zeer ruim zwarte peper toevoegen maar ik geef voorkeur aan 1 of 2 gedroogde rode pepertjes. Toevoegen aan de al dente pasta en dan heet opdienen. Heel simpel maar een bijzonder smakelijk recept waarmee maar weer is aangetoond dat soms zeer verfijnd koken geweldig is maar dat een heel basic recept ook buitengewoon smakelijk kan zijn.

Nieuw op eetsnob.nl: eetsnob goes (citytrip) Brugge

7 okt


Regelatig doet eetsnob een citytrip. Deze staat dan mede in het teken van eten. Het eerste weekend van oktober 2010 waren we in Brugge.

Voor het eetverslag klik hier

Gastvrijheid in Brugge

2 okt

Een belangrijk onderdeel van het genieten van eten is de omgeving. Natuurlijk gaat dat vaak over mensen waarmee je eet en praat maar even zo vaak gaat het over de bediening. Ster of zonder ster, restaurants die dat niet begrijpen slaan vaak de plank mis.

We reizen vaak en het is niet verbazingwekkend dat wij graag onze hobby (eten, koken, smaak) daarmee combineren. Gisteren waren wij in Brugge (prachtig en een absolute aanrader) en hoewel de regen met bakken uit de lucht viel zochten wij in het donker naar een van de restaurants die we van tevoren hadden uitgezocht. Tweemaal vol en een maal dicht zochten wij als verzopen katten ons heil in “De Manegerie” (www.demangerie.com). Interieur was weliswaar modern maar weinig sfeervol. We hadden een van de laatste plaatsjes en zaten aan een tafel net naast het doorgeefluik van de kok. De ontvangst was niet vriendelijk. Of er voor kinderen (onze dochter was mee) een aparte kaart was …? Zeer zeker niet. Maar ‘alle kinderen houden van ravioli’ vertelde het meisje dat ons bediende. Nog maar nauwelijks had zij haar hielen gelicht of de kok
boog zich door het doorgeefluik naar ons toe en fluisterde dat hij wel wat lekkers voor onze dochter wilde maken. Kort duurde ons overleg en bovenstaande foto was het resultaat: een mooie tongschar met een klein beetje tomatensaus en kort gebakken aardappeltjes. Onze dochter vond het heerlijk. En wij? De kok was niet alleen aardig maar bleek ook geweldig goed te kunnen koken. De onderstaande foto’s laten twee mooie entrees zien van tartaar en Schotse zalm.

De Mangerie is dus zeker een aanrader maar vergeet de bediening en het interieur. Soms is dat niet erg … wel eens gaan eten bij Nam Kee op de Nieuwmarkt in Amsterdam? Doen!

Tijdschriften over smaak, koken en eten

26 sep

Natuurlijk, op speurtocht naar smaak, nieuwe recepten, nieuwe restaurants of ingrediënten zijn tijdschriften een bron van inspiratie. Hoewel menigeen zal vertellen dat de tijdschriften hun beste tijd gehad hebben denk ik daar anders over. Niche en kwalitatieve inhoud zullen voor vele levensgenieters altijd als een magneet blijven werken. Zeker ook bij tijdschriften. Op bijgaand plaatje heb ik een aantal gerangschikt en het is een willekeurige greep uit het aanbod.

Eentje ontbreekt die enkele jaren geleden er als vanzelfsprekend tussen had gelegen en dat is de Allerhande. Jawel, het maandelijkse blad van lands grootste kruidenier Albert Heijn. Destijds was het een tijdschrift waaruit je – zeker voor weekenden – bijzondere recepten kon halen die vrijwel altijd ook uitstekend waren. De kracht van de formule was dat de ingrediënten ook daadwerkelijk in de supermarkten verkocht werden. Prachtig bedacht omdat de speurtocht naar de juist ingrediënten nu eenmaal een tijdrovende bezigheid is. Jammer genoeg is de Allerhande afgegleden naar een tijdschrift waar voornamelijk doorsnee gerechten instaan waarbij snel, gemakkelijk en goedkoop de boventoon voeren. Jammer, want als marketing formule was het voor ons eetliefhebbers geweldig.

Welke tijdschriften wij dan wel gebruiken? Op bijgaande foto staan een paar voorbeelden. “Foodies”(het fijne van eten), “La Cucina Italiana” (sinds 1929).”Wining en Dining” (tijdschrift voor fijnproefers) en “Delicious” (de naam spreekt voor zich). Allemaal klasse en zeer uiteenlopend. En als je dan toch wat minder ingewikkeld aan de slag wil is er nog altijd “Koken en Genieten” (€ 2,95) wat met kop en schouders boven de Allerhande uitsteekt.