Archive by Author

Eenvoudige kropsla

2 apr

20140402-082241.jpgLekkere malse verse kropsla. Dat vindt iedereen lekker. De rucola mag dan misschien de wereld hebben veroverd, dit is en blijft een klassieker. Het doet je denken aan de eenvoudige groene salade bij je steak op een Frans terras. Of aan de sla die vroeger de enige variant was. Daar zat dan vaak een gekookt eitje op. Deze variant is met knapperig spek.

Ingrediënten

1 kropsla
5 plakjes ontbijtspek
Voor de dressing
1 eetlepel halfvolle mayonaise
1 theelepel peterselie
1 eetlepel appelazijn
Scheut gembersiroop
2 eetlepels olijfolie

Bereiden

Leg de plakje spek op een bord en maak ze knapperig in de magnetron. 2 minuten, dan omdraaien en nog 1 minuut. Laat afkoelen op keukenpapier. Haal de buitenste bladeren van de sla. Snijd het hart eruit en doe de losse blaadjes van de kropsla in een grote kom. Alleen wassen als dat nodig is. Meng alle overige ingrediënten tot een dressing. Giet die over de sla. Spek erop en klaar. Eet smakelijk.

 

Noord-Spaanse sferen in Valencia: La Tasca

18 mrt

IMG_5259Je hebt Spanje en Spanje. Dat hebben we weer ervaren in Valencia. Als derde stad van Spanje vind je er een keur aan culturen. Ook in de horeca. Anders dan in het bij ons meer bekende Noord-Spanje kun je je uitleven in alle wereldkeukens. Heerlijk natuurlijk. Japans eten in Valencia. En ook de toeristische Paella restaurants  zijn gemakkelijk te vinden. Maar waar vind je nu dat restaurant waar de Spanjaarden zelf eten en waar je echt Spaans eet. Met de ensalada mixta, pimientos del padron, foi con manzana en chuleton. Vrij vertaald: salade met asperges en tonijn, kleine groene paprika’s met zeezout, eendelever met appel en lamskoteletten. Met veel knoflook en een goede Rioja als huiswijn. Wij kwamen terecht in La Tasca, op nr. 53 van de Calle Conde de Altea. Een heerlijk horecastraatje, net buiten het oude centrum.
La Tasca betekent Taverne en dat is precies wat het is. Geen chique restaurant, maar wel top kwaliteit eten. De Noord-Spaanse Cidervaten staan her en der verspreid en de foto’s van de Picos de Europa prijken aan de muur. Rioja als huiswijn. En vol met oude Spanjaarden die luidruchtig elkaar overtreffen met verhalen over eten en veroveringen van vroeger. Vooraf dronken we een wijntje op de hoek bij La Santa. Prachtige bar waar de heiligen en Bob Dylan met je aan de bar zitten. Wij waren helemaal gelukkig. En de oude mannen naast ons ook.

IMG_5257

Eiermie met kip, paksoi en rode peper

12 mrt

eiermie met paksoi

Makkelijk te maken en altijd smakelijk. Een roekbakje noemen wij het. Alsof je even aanschuift ergens in Azie. En helemaal vers, er komt geen pakje aan te pas. Je maakt de boemboe lekker zelf met rode peper, knoflook en gember. Heerlijk met de licht bittere smaak van paksoi. Deze variant is met kip en oestersaus. Je kunt hem ook helemaal vegetarisch houden door er lekker veel champignons en wat cashewnoten in te doen en de oestersaus te vervangen door wat goentebouillon met agar agar.

Ingrediënten voor 2 personen

Eiermie voor 2 personen (Conimex: 2 nestjes)
120 gram kipfilet in blokjes
150 gram kastanjeschampignons, in vieren
halve struik paksoi, witte deel in stukjes van 1 cm, groene deel in heel dunne reepjes
1 rode peper, fijngehakt
stukje verse gember van 3 cm, geschild en fijngehakt
2 tenen knoflook, fijngehakt
3 eetlepels oestersaus
2 eetlepels kikoman sojasaus
1 theelepel gedroogde gemalen koriander
zout en wat arachideolie

Bereiden

Kook de eiermie in 4 minuten gaar en laat uitlekken en afkoelen. Hak de peper, gember en knoflook nog eens goed door elkaar. Verhit wat olie in een wok. Kruid de kipblokjes met zout en gemalen koriander. Bak ze op hoog vuur in een paar minuten goudkleurig. Haal uit de pan en zet apart. fruit nu de knoflook-gember-peper-boemboe tot de geuren goed vrijkomen. Let op, de knoflook mag niet verbranden. Voeg de paksoi en de champignons toe en roerbak zo’n 5 minuten. Doen dan de mie, kip, oestersaus, kikoman en het groene deel van de paksoi erbij. Nog 2 minuten op hoog vuur roerbakken. Dan direct serveren. Eet smakelijk.

Carluccio – mijn beste Italiaanse recepten

9 mrt

CarluccioWe hebben er al eerder over geschreven maar feit is dat we kookboeken blijven kopen. Daar bloggen we uiteraard lang niet altijd over maar deze willen we jullie niet onthouden.

“Mijn beste Italiaanse recepten”, van de geweldige kok Antonio Carluccio. Het kookboek wordt het best door hem zelf verwoord door de inleidende zinnen:

“Echt Italiaans eten is eenvoudig en zeer smaakvol. Het gaat om vis die net uit de zee komt, vlees afkomstig van dieren die met kennis van  zaken zijn opgekweekt en geslacht, biologische groenten die vers zijn geoogst op vruchtbare akkers en fruit dat pas rijp wordt geplukt”. 

Natuurlijk zal iedereen het daar mee eens zijn en al schrijvend wordt ik vrolijk van de simpelheid en puurheid van wat Carluccio als uitgangspunt heeft.

Achttien koopboeken verder is dit dan het verzamelwerk waar hij dertig jaar aan heeft gewerkt. Verdere toelichting hoeft denk ik niet maar om alvast wat smaak op te wekken hieronder vijf voorbeelden van (gemakkelijk te bereiden) recepten.

1) Crostini met wilde paddestoelen (Crostini di funghi)
2) Napolitaanse soffritosoep (Zuppa di soffrito)
3) Risotto met zeevruchten (Risotto alla marinara)
4) Tonijn met uien (Cipolotti Tonno)
5) Dunne stoofpot met lams- of schapenvlees (Cutturide)

Wildzwijn, bleekselderij met linzen en wortelchips

16 feb

foto 2Wij hebben altijd een notitieblokje bij de tv liggen. Voor als we iets lekkers voorbij zien komen bij 24Kitchen. Moet je wel een beetje kunnen koken of durven experimenteren. Want ze zeggen er niet altijd bij hoeveel je waarvan nodig hebt en hoe lang iets moet koken of bakken. Dus we hebben een beetje gegokt en het pakte goed uit. Dank je wel Angelique Schmeink. De wildzwijnmedaillons die wij gebruikten komen van de Hocras. Er zit dan een wit randje vet omheen. Die verwijderen wij voordat we ze bakken. Dan is het lekker mager vlees en het heeft van zichzelf veel smaak.

Ingrediënten voor twee personen

250 gram kleine wildzwijnmedaillons
1 eetlepel vloeibaar bakproduct
paar takjes peterselie, fijngehakt

Voor de bleekselderij met linzen
3 stengels bleekselderij, fijngesneden
200 gram puy linzen
1 kleine gesnipperde ui
1 eetlepel sherryazijn
2 teentjes knoflook, fijngehakt
rasp van een halve citroen
2 eetlepels olijfolie
1 glas witte wijn
2 kopjes water

Voor de wortelchips
1 kleine winterwortel, in dunne linten (met de dunschiller)
zonnebloemolie (laagje van 3 cm in een steelpan)

Bereiden

Maak eerst de bleekselderij met linzen. Fruit de selderij met de ui en de knoflook zacht aan in de olijfolie. Doe de citroenrasp erbij en de linzen. Voeg de witte wijn toe en het water en laat dit een half uurtje langzaam garen. Voeg de sherryazijn toe en breng op smaak met flink peper en wat zout. Maak intussen de wortelchips. Verhit een laag olie in een steelpan en frituur hierin beetje bij beetje de wortellinten zo’n 4 minuten. Schep uit de pan, bestrooi met zout en laat uitlekken op keukenpapier. Verhit een koekenpan met de vloeibare boter en bak hierin de wildzwijnmedaillons zo’n 2 minuten aan iedere kant. Wikkel in folie en laat 8-10 minuten rusten. Verdeel de bleekselderij met linzen over twee borden. Leg de medaillons erop en maak af met de wortelchips. Bestrooi met de peterselie. Eet smakelijk!

foto 1