Archief | smaak RSS feed for this section

Voorgerecht: Vijgen met port en geitenkaas

4 dec

vijgen met geitenkaas op toastDit ziet er al snel culinair uit. Maar het is gelukkig eenvoudig te maken. Het zoet van de vijgen is heel lekker met het lichtzure van de geitenkaas. Kies wel voor een romige geitenkaas met korst zoals het rolletje chevroux wat je in de meeste kaaswinkels en soms ook supermarkten kunt vinden. Je kunt de gemarineerde vijgen kant en klaar kopen bij je kaasspecialist of delicatessenzaak, maar ze zijn ook gemakkelijk zelf te maken. Je kunt alles lekker voorbereiden en dan op het laatst nog tien minuten bakken in de oven. Succes gegarandeerd.

Ingrediënten voor 4 personen

6 verse vijgen
1 kaneelstokje
100 ml rode wijn
150 ml rode port
6 jeneverbessen
12 kleine plakjes pain rustique of stokbrood
beetje olijfolie
8 plakjes geitenkaas van een rol met korst
wat blaadjes basilicum voor de garnering

Bereiden

Halveer de vijgen en breng ze met de rode wijn, port, jeneverbessen en kaneelstokje aan de kook. Zet het vuur laag en laat ze een half uurtje sudderen totdat ze zacht en zoet zijn. Als ze minder rijp zijn, moet het iets langer. Giet af en laat afkoelen. Verwarm de over voor op 180 graden.
Leg de plakjes brood twee aan twee op een bakplaat en besprenkel ze met wat olijfolie. Leg daarop, per twee broodjes, drie dunne plakjes geitenkaas en drie halve vijgen. Bak 10 minuten in de oven tot de kaas begint te kleuren. Garneer met wat blaadjes basilicum en serveer direct. Eet smakelijk!

Dit recept printen: Vijgen met port en geitenkaas

Tip: bewaar het kookvocht van de vijgen en meng dit met de jus van het vlees van je hoofdgerecht voor een heerlijk saus.

Mooi dessert voor 8-10 personen: Pizza Dulce

1 dec

Zoete pizza met peer

Een ideaal dessert als je met een flinke groep eet. En het staat spectaculair op tafel. Het is een zoete pizza met peer en noten. Je kunt hem van tevoren maken. Je hoeft hem dan alleen nog even 5 minuten op te warmen. Vlak voor het opdienen strooi je er nog wat gemalen pure chololade overheen. Genieten.

Ingrediënten voor 1 pizza

400 gram pizzameel
200 ml water
1 zakje gist
2 eetlepels bruine basterdsuiker
4 grote peren, niet te rijp
eierdopje zoete likeur (Grand Marnier of Tia Maria)
scheutje citroensap
400 gram gemengde ongezouten noten
notenolie voor de rand
1 kleine pure chocoladereep

Bereiden

Maakt eerst het pizzadeeg: meng de gist met wat warm water en lost hierin de suiker op. Maak een kuiltje in het meel en giet daar de gist met suiker in. Draai nu steeds kleine rondjes en neem steeds wat meel mee zodat het gaat mengen, giet er iedere keer wat meer water bij. Als alles is gemengd, kneed je het nog een paar minuten door totdat je een stevig deeg hebt. Laat dit 1,5 uur op kamertemperatuur rijzen met een doek erover.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Schil de peren en snijd ze in blokjes, doe ze met een scheutje citroensap in een kom en schenk de likeur erover. Lekker laten intrekken. Hak de noten grof. Als de dat in een keukenmachine doet, dan goed opletten, voor je het weet is het veel te fijn. Meng de noten door de peren. Maal de chocoladereep fijn in een keukenmachine. Heb je die niet, dan kun je hem raspen.
Rol het deeg uit tot ongeveer de grootte van je ovenplaat. Leg hem op bakpapier. Verdeel het noten-perenmengsel erover, bestrijk de randen met notenolie en bak de pizza 15 minuten in het midden van de oven. Je kunt hem nu afdekken met nog een vel bakpapier en laten staan. Verwarm de pizza vlak voor het opdienen nog 5 minuten. Strooi de helft van de chocolade erover. Zet de andere helft in een schaaltje apart op tafel voor de liefhebbers. Serveer de pizza in zijn geheel en snijd hem aan tafel pas in stukken. Eventueel kun je er nog een bolletje ijs bij doen. Eet smakelijk!

Dit recept printen: Pizza Dulce

Curry met gepocheerde eend en Pappadums

20 nov

curry gepocheerde eens pappadumsEen Pappadum is een typisch Idiaas gerecht. Het is een soort knapperige hele dunne pannenkoek van linzenmeel. Je koopt ze gedroogt en je frituurt ze in een koekenpan in een klein laagje olie. Ze worden dan iets groter en heerlijk krokant. Je kunt ze serveren met een chutney of een lekkere dip. Maar ze zijn ook heerlijk bij curry. Deze curry is gemaakt met currypasta van Pataks, die kun je gewoon in de supermarkt kopen. De pappadums heb ik gekocht bij toko Mee Sin in de Hilvertshof in Hilversum. Daar heb je namelijk veel meer keus in Pappadums; met komijn, van linzen of kikkererwten, met knoflook etc. De eend wordt gepocheerd in de curry, dat geeft een lekkere malsheid aan het vlees.

Ingrediënten voor 2 personen

2 tamme eendeborsten
4 pappadums met komijn
4 cm verse gember
4 bosuitjes
150 gram haricots verts
2 limoenblaadjes
1 stengel citroengras
1 1/2 eetlepel rode currypasta
300 ml kokosmelk
sap en rasp van een halve sinaasappel
arachideolie

Bereiden

Halveer de haricots verts en kook ze 5 minuten. Afspoelen met koud water om het garingsproces te stoppen. Haal het vel van de eendenborst en snijd het in reepjes van 1 cm dik. Snijd de bosuitjes in stukken van 4 cm.  Hak de gember fijn. Neem een kleine wok of hapjespan en een eetlepel arachideolie en fruit hierin de gember, sinaasappelrasp met de currypasta tot het begint te geuren. Voeg de kokosmelk en het sinaasappelsap toe en verhit tot het net niet kookt. Voeg het limoenblad en een gekneusde stengel citroengras toe. Houd de pan net onder het kookpunt. Voeg de eendeborst toe en laat 10 minuten pocheren. Na 5 minuten de boontjes en de bosuitjes ook erbij doen. Verhit intussen een laagje arachideolie van ongeveer 1 cm in een koekenpan. Frituur hierin de pappadums. Let op, ze trekken snel krom dus direct met een knijper om en om draaien tot ze lichtbruin zijn. Het gaat heel snel. Laat ze staand uitlekken op keukenpapier. Haal aan het eind de citroenstengel en het curryblaadje uit de curry en gooi deze weg. Serveer de curry met de pappadums direct. Eet smakelijk!

Cantharellen met spek en Marsala

13 nov

foto

Heerlijk bij pasta of met stokbrood. Dit gerecht is rijk gevuld maar toch niet al te zwaar door het gebruik van sojaroom. Het cantharellenseizoen is eigenlijk net voorbij, maar ze zijn nog wel her en der te koop. Dus sla nog even je slag. De Cantharel kan niet worden gekweekt omdat ze met de wortel van bomen meegroeien. Er wordt wel veel geëxperimenteerd, maar echt gelukt is het nog niet. In Nederland groeien cantharellen niet in overvloed. Vaak worden ze  geïmporteerd uit de VS omdat ze daar nog volop te vinden zijn. Alles bij elkaar genoeg redenen waarom ze zo duur zijn. Maar wel lekker, een beetje peperachtig. Lekker met het zoet van de sojaroom en het zout van het spek.

 

Ingrediënten voor 2 personen

150 gram cantharellen
100 gram spekreepjes
150 ml sojaroom (alpro cuisine)
theelepel citroensap
1 eetlepel Marsala

Bereiden

Borstel de cantharellen goed schoon. Er zit vaak veel zand in dus dit moet je echt zorgvuldig doen. Niet spoelen met water. Ze worden dan zompig en smakeloos. Bak de spekjes tot ze beginnen te verkleuren. Voeg dan de catharellen toe en bak ongeveer 5 minuten mee. Vuur laag en afblussen met de Marsala. Room erbij. Op smaak brengen met citroensap en eventueel nog wat zout. Nog 10 minuten laten pruttelen. Serveer met stokbrood os spaghetti. Eet smakelijk!

Knoflook: persen, hakken, snijden of pletten

10 nov

knoflook

Zowel in de Mediterrane als in de Oosterse keken wordt veel met knoflook gewerkt. En op heel veel verschillende manieren. Een hele bol poffen, hele tenen meestoven, in plakjes gefrituurd, fijngehakt fruiten, door de pers voor in een saus of rauw door een dressing of Alioli. Maar wat doe  je nu wanneer?

In het algemeen geldt dat hoe kapotter de teen, hoe meer smaak deze afgeeft. Maar ook, hoe eerder hij bruint of verbrandt bij verhitting. Voor een subtiele knoflooksmaak dus eerder een hele teen gebruiken en voor een pittige smaak door de pers drukken. De knoflookadem na het eten van knoflook werkt precies zo. Van gepofte knoflook of een meegestoofde teen zul je weinig last hebben. Van een geperste rauwe teen door de alioli heb je soms meer dan een dag plezier!
En dan nog het wel of niet bruin laten worden van de knoflook. De Fransen zeggen: niet doen want dan wordt het bitter, dus zo laat mogelijk aan het gerecht toevoegen. De Spanjaarden, maar ook in het Verre Oosten zijn ze niet vies van bruine knoflook. De waarheid ligt in de temperatuur. Knoflook wordt inderdaad bitter als je hem laat bruinen tijdens het fruiten of bakken. Maar bij het frituren van knoflook blijft de smaak veel zachter. De knoflook wordt dan niet eerst geperst, want dan zou het verbranden. Bruine, knapperige knoflook, is meestal gemaakt van plakjes en op hoge temperatuur gefrituurd. Lekker hoor!
En wat dacht je van knoflooksoep? Dan weer niet laten bruinen. Voor de echte lefhebbers een link naar een leuke column met recept van Herman den Blijker. Wil je meer weten over het snijden of hakken van knoflook (en ui)? Kijk dan naar het filmpje hieronder.