Natuurlijk, op speurtocht naar smaak, nieuwe recepten, nieuwe restaurants of ingrediënten zijn tijdschriften een bron van inspiratie. Hoewel menigeen zal vertellen dat de tijdschriften hun beste tijd gehad hebben denk ik daar anders over. Niche en kwalitatieve inhoud zullen voor vele levensgenieters altijd als een magneet blijven werken. Zeker ook bij tijdschriften. Op bijgaand plaatje heb ik een aantal gerangschikt en het is een willekeurige greep uit het aanbod.
Eentje ontbreekt die enkele jaren geleden er als vanzelfsprekend tussen had gelegen en dat is de Allerhande. Jawel, het maandelijkse blad van lands grootste kruidenier Albert Heijn. Destijds was het een tijdschrift waaruit je – zeker voor weekenden – bijzondere recepten kon halen die vrijwel altijd ook uitstekend waren. De kracht van de formule was dat de ingrediënten ook daadwerkelijk in de supermarkten verkocht werden. Prachtig bedacht omdat de speurtocht naar de juist ingrediënten nu eenmaal een tijdrovende bezigheid is. Jammer genoeg is de Allerhande afgegleden naar een tijdschrift waar voornamelijk doorsnee gerechten instaan waarbij snel, gemakkelijk en goedkoop de boventoon voeren. Jammer, want als marketing formule was het voor ons eetliefhebbers geweldig.
Welke tijdschriften wij dan wel gebruiken? Op bijgaande foto staan een paar voorbeelden. “Foodies”(het fijne van eten), “La Cucina Italiana” (sinds 1929).”Wining en Dining” (tijdschrift voor fijnproefers) en “Delicious” (de naam spreekt voor zich). Allemaal klasse en zeer uiteenlopend. En als je dan toch wat minder ingewikkeld aan de slag wil is er nog altijd “Koken en Genieten” (€ 2,95) wat met kop en schouders boven de Allerhande uitsteekt.
Af en toe heb ik heel erg zin om naar de Albert Cuijp in Amsterdam te gaan. Voor de sfeer, maar vooral ook voor een paar adresjes. Naast mijn favoriete viskraam, de oosterse toko en Haasje Repje (om de hoek op de Ferdinand Bolstraat) is er Bazar. Bazar is een bizar ingerichte tent en ze noemen zichzelf Wereld Eethuis. De gerechten op de kaart zijn voornamelijk afkomstig uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten en prettig geprijsd.
Ik houd er erg van om bezoek te verwennen met de heerlijkste hapjes en gerechtjes. Het kan zomaar zijn dat ik op een lome zomermiddag, terwijl je bij ons in de tuin zit, redelijk vaak naar de keuken loop om weer eens iets te fabriceren. Vaak met wat er gewoon nog huis is. Maar als ik het van tevoren weet, dan wordt het een feest Een snelle doperwtenmousse met makreel; asperges met een klein beetje mayonaise in een glaasje; komkommersoepje; gebakken champignons met roquefort enzovoort. De meeste mensen vinden het dan ook helemaal niet erg dat ik af en toe in de keuken sta. En ik kan me op die momenten heerlijk ontspannen. Een brochetta met verse tomaat, een hutseflutse van dit op een bedje van dat. Wij noemen dat vaak ‘ we doen even een hapje-knaagje’. Tot ik laatst nietsvermoedend bij familie in de tuin ging borrelen. Werd ik ineens ongenadig teruggepakt. Hierboven o.a. het resultaat: lamsrack met een compote van peer, een toaste met schaap, een toefje en een dingetje. Och, wat kan eten je toch gelukkig maken!
Eetsnob 