Citytrips staan bij ons vooral in het teken van lekker eten. Ook de eerste avond, wat veel reizigers mislukt omdat je de stad net kent en je als vanzelf vaak in de touristische (meestal mindere) restaurants terecht komt. Sommigen zijn bijdehand genoeg om bij de receptie van het hotel om een goede tip te vragen. Maar als je dan aankomst op vrijdag of zaterdag, zijn de meeste restaurants al vol. Dus wij wisten deze keer wel beter. Nog voordat we in het vliegtuig stapten hadden we het eerste restaurant al gereserveerd en we hadden een wensenlijstje mee voor de volgende dagen. Allemaal gevonden via www.tripadvisor.nl. Ze hebben overigens ook een top App voor je Iphone.
We logeerden in hotel Gellért aan de Buda-kant van de Donau. We checkten aan het eind van de middag in en gingen op zoek naar een leuke kroeg. Nog best lastig te vinden, maar toch gelukt: Nevada aan de Bartók Béla út nummer 21. Het is overigens ook een eetcafe waar je grote hoeveelheden vlees en goulash kunt bestellen. Na een paar drankjes lieten we ons per taxi naar het restaurant brengen: Csalogány 26 (zowel de straatnaam als de naam van het restaurant). Het is modern en zonder poespas ingericht. Op een tv scherm kun je zien wat er in de keuken gebeurt.
We werden goed ontvangen en aten heerlijk. De kaart was zeer overzichtelijk: Twee menu’s van acht gangen, waar je ook gewoon à la carte uit kunt kiezen. Wij kozen drie gangen, meer dan genoeg. We lieten ons een mooie Hongaarse wijn adviseren Del Villany 2008. Dieprode zware wijn, heerlijk. We aten onder andere carpaccio van zwijn, terrine van eendenlever, kalfslever, gevulde sardines met oesterschuim, runderschouder met wortelpuree, kaas met ‘late harvest Riesling’ en natuurlijk de chocoladetaart en sorbet van bosbessen. Vriendelijke bediening, mooi eten. Eerlijk is eerlijk: dit is een echte aanrader!
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Tags: Budapest culinair, csalogany 26, eten in Budapest, restaurant Budapest
We hebben er al vaker over geblogd. Sterker nog, het was in 2010 aanleiding om onze foodblog te beginnen. Onze allereerste post was: de Pastel de Cabracho (vispaté van de rode schorpioenvis). En vorig jaar, toen we allerlei proeverijen postten, kwam hij ook nog voorbij: Proeverij 9. We proberen hem af en toe te maken. Struinen het hele internet af voor het perfecte recept, maar het is ons nog niet gelukt. Komt ook omdat de rode schorpioenvis hier natuurlijk niet te krijgen is, maar vooral ook omdat we het geheim van de smeuïgheid nog niet weten. Onlangs waren we weer eens in onze favoriete streek in Noord-Spanje: Gijon. Daar aten we de beste pastel tot nu toe. En het geheim weten we nog steeds niet. Toch maar weer eens terug en het gewoon aan de kok vragen.
Eetsnob 