Archief | eten RSS feed for this section

Licht dessert: fruit met whisky-dressing

13 dec

fruitO ja, en dan moet er ook nog een dessert bij. De meeste mensen richten zich bij het kerstdiner op het voorgerecht en het hoofdgerecht. Wij ook. We zijn niet zo van de toetjes. Je wordt er niet alleen vaak dik van, meestal zit je gewoon al vol. Zeker als er ook al een kaasplankje langs is geweest. Hoe vaak gebeurt het niet dat het dessert in de koelkast blijft en men direct overgaat tot de koffie. Kan natuurlijk, maar dat is dan wel weer jammer van je werk en de ingrediënten. Hier een ideaal dessert: snel gemaakt en makkelijk te skippen.

Ingrediënten

per persoon 100 gram vers fruit: kiwi, aardbei, blauwe bessen, mango, ananas, noem maar op; gewoon wat je lekker vindt en te krijgen is.

Dressing voor 4 personen: 100 ml Whisky, schep suiker, glas sinaasappelsap, scheut honing

Bereiden

De dressing kan je van tevoren maken. Breng de sinaasappelsap met de whisky aan de kook. Zet het vuur iets lager en doe de suiker en honing erbij. Laat even inkoken tot de whisky is verdampt. Laat afkoelen.

Fruit snijden en in mooie glazen doen. Schijfje fruit op de rand. Dressing lauwwarm over het fruit gieten en opdienen. Als je het iets wilt aankleden kan je er nog een klein glaasje met een bolletje sorbetijs bij serveren. Niet alleen lekker met de kerst. Eet smakelijk.

Dit recept printen: Fruit met whiskydressing

Asperges van Theo – La Rioja

12 dec


De voorliefde die wij hebben voor Spanje is lang geleden ontstaan. Daarover zou je een andere blog kunnen beginnen maar belangrijk onderdeel van deze hechte band met dit bizarre, prachtige land is uiteraard het eten en genieten.

Op een snoeihete dag werd ik vanuit Bilbao meegenomen door een van mijn Spaanse vrienden (Angel). Hij had een verrassing in petto. Wij gingen op bezoek bij zijn oom Theo, eigenaar van een prachtige bodega in La Rioja. We waren uitgenodigd om bij zijn familie te komen eten. Het landschap van de Rioja is tamelijk vlak (hoewel er een hoog en een laag deel bestaat) en midden in de zomer zindert het van de hitte.

Tot mijn stomme verbazing reden wij, eenmaal aangekomen, langs de grote familiebodega naar een laag rotsachtig deel net buiten een dorp (wat voornamelijk bestond uit 1 lange straat met lage, witte huizen). Daar bleek de oude, inmiddels in onbruik geraakte, oude bodega zich te bevinden. Wat bijzonder was dat deze daadwerkelijk in de rots uitgehouwen was. De maaltijd (la cena) vond plaats in de oude wijnkelder. We werden gastvrij ontvangen en de lamskoteletjes (chulletillas de cordero) werden al snel op de barbecue gelegd. Een warme avondlucht mengde zich met heerlijke geuren. Uiteraard werd direct een mooie fles Rioja ontkurkt. Authentiek en een avond waarin alles klopt. Oom Theo was een grote, donkere Spaanse man die mij direct meenam naar de trots van zijn leven. Niet de wijn, niet het lamsvlees maar … zijn asperges. Nu was ik daar destijds echte geen liefhebber van maar Theo legde mij omstandig uit dat er een groot verschil bestond tussen de asperges uit het noorden en zijn asperges. Die waren pas goed als je mes er vanzelfsprekend doorheen gleed. Ik twijfelde eerlijk gezegd wel maar was al snel overtuigd. Asperges zo zacht dat ze echt feitelijk smolten op de tong. Ik zie Theo nog grijnzen toen ik nog maar nauwelijks van de verbazing bekomen was en zijn asperges de hemel in prees. Sindsdien staan ze bij ons steevast op het lijstje mee te nemen producten uit Spanje. Vaak worden de asperges daar gegeten met twee ‘salsas’. Een gewone mayonaise en een olie met fijngehakte paprika, ui, knoflook en peterselie. Voor iedereen vanaf nu een culinaire must. 

Recept: culinaire kipragout (met cognac en safraan)

10 dec

culinaire kipragout
Nee, we doen het niet in een pasteibakje van bladerdeeg. Je kent ze vast nog wel van vroeger; stond standaard op het kerstmenu, of je nu thuis at, bij je schoonouders of in een restaurant. Het bladerdeeg was klef omdat de ragout er al een uur inzat en de ragout kwam in het ergste geval uit een blik. Als je de inhoud uit het blik haalde en in een pannetje deed, hield het ook de vorm van het blik, zo stijf van het vet en de gelatine. Jakkes en als het eenmaal gesmolten was leek het net dikke champignonsoep.

Maar een ragoutje is stiekem best lekker en we kunnen hem met de feestdagen best weer eens op tafel zetten. Maar dan helemaal vers en met een culinaire insteek. En we serveren hem niet in zo’n klef pasteibakje van bladerdeeg, maar in een mooi glas, met een lepeltje en verschillende toastjes. Zo kan het dus ook.

Ingrediënten voor 4 personen (voorgerecht), liefst alles biologisch

200 gram kipfilet
50 gram magere spekblokjes
200 gram knolselderij in kleine blokjes
100 gram kastanjechampignons in blokjes
1 sjalotje, gesnipperd
1 teentje knoflook, fijngehakt
1 dl cognac
1 dl (soja)room
1 plukje safraan
bloem om te bestuiven
vloeibaar bakproduct, peper en zout

Bereiden

Snijd de kipfilet in blokjes, zout erover en bestuiven met bloem. Neem een pan met anti-aanbakbodem. Fruit de sjalot en knoflook in de margarine, zonder te verkleuren. Doe de kipfilet, spekjes en de champignons erbij en bak even aan tot ze goudbruin zijn. Zet het vuur hoog, doe de cognac erbij en flambeer totdat de vlammen vanzelf doven. Vuur laag, safraan en knolselderij erbij doen en 5 minuten laten pruttelen. Room toevoegen en nog 5 minuten laten pruttelen. Even laten inkoken tot de ragout wat dikker wordt en eventueel iets binden (met roux, allesbinder of monteren met boter). Laat even iets afkoelen en schep de ragout in een mooi glas naar keuze. Zet het glas op een bord leg er verschillende soorten toast naast. Kan natuurlijk ook met verse broodjes. Je kunt ook een hard broodje uithollen en daar de ragout in doen.

Voila, kerstragout op z’n 2010.

Dit recept printen: Culinaire kipragout

Flensje met eendenborst – maar dan Dim Sum in Brussel

8 dec

De flensjes van Eetsnob

We zouden natuurlijk nooit meer over de Flensjes van Vuur of over het recept van flensjes met eendenborst zijn begonnen als we niet in Brussel bij ChaoChow waren gaan eten.

Eerst genoten we van de flensjes met eendenborst bij restaurant Vuur, daarna zelf de kunst afgekeken en met succes gemaakt … maar in Brussel hebben we het besteld bij onze Dim Sum in restaurant ChaoChow. En zoals dat menigmaal gaat is het de vraag wat nou waar lekkerder smaakte. Gaat het om het sentiment van de eerste keer? Is het dat je wel of niet je ‘eigen’ draai hebt gegeven aan het recept? Is het bij het ene restaurant nu echt beter of ligt het aan de sfeer? Aan de saus, het vlees, het flensje?

In restaurant ChaoChow is het in ieder geval echt Chinees maar wat het bijzonder maakt is goed te zien in bijgaand filmpje waarin te zien is dat in dit geval de meerwaarde in ieder geval lag in het feit dat de flensjes live aan tafel werden ‘gerold’. Het oog wil ook wat en een beleving maakt ons bereidwilliger om te genieten.

Koken voor een volle tafel: eenvoudig culinair recept

6 dec

Herken je dit? Je kunt best koken, maar voor een grote groep raak je de tel en de timing kwijt; het gerecht komt lauw op tafel. Of, je kunt eigenlijk niet koken, maar je wilt dat niet laten merken. Of deze, je kunt heel goed koken, maar je wilt ook aandacht kunnen besteden aan je gasten. Drie hele goede redenen om dit gerecht te proberen. Het is eenvoudig, ziet er geweldig uit en je kunt het goed voorbereiden. Een van de trucs om een kerstdiner goed voor te bereiden is proefkoken. Maak het gerecht eens voor jezelf een paar weken voor kerst. Doen wij ook altijd, scheelt op de kerstdagen zelf (en bij het inkopen) een hoop stress. Hebben wij bij dit gerecht ook gedaan en het leerde ons dat het eenvoudiger is met kwartelboutjes, dan met hele kwartels. De garing is makkelijker in te schatten en de pootjes steken makkelijker in het gat van de appel.

Het recept komt uit het boek Zus en Zo. Overigens een erg leuk boek omdat er steeds twee varianten van een gerecht worden gegeven; een hele culinaire en een thuiskok variant.

Per persoon heb je nodig:

1 appel (jonagold of elstar is heel geschikt)
twee kwartelboutjes (kan je bij de slager bestellen)
1 eetlepel honing
1 takje rozemarijn
1 takje tijm
bakproduct, peper en zout
aluminiumfolie

Oven voorverwarmen op 180 C. Kwartelboutjes inwrijven met zout en peper. Met een appelboor klokhuis uit appel verwijderen en een klein stukje van de bovenkant snijden.  Appel op een stuk folie zetten en vullen met de honing, takjes rozemarijn en tijm erin steken. Folie om de appel vouwen (let op, doe het wel zo dat je het zonder scheuren weer open kunt maken, want je serveert het in de folie). Pakketje in de oven 25 minuten bakken. Intussen de kwartelboutjes bakken in ongeveer 10 tot 15 minuten op matig vuur, ze mogen lekker knapperig worden maar niet droog. Boutjes daarna in aluminiumfolie tot rust laten komen. Appel uit de oven halen, folie openvouwen, twee boutjes in de opening steken en met folie en al op een bord serveren. Lekker met aardappelgratin en groene asperges. Wij maakten dit vorig jaar voor 30 personen; mooi en warm op tafel.