De flensjes van Eetsnob
We zouden natuurlijk nooit meer over de Flensjes van Vuur of over het recept van flensjes met eendenborst zijn begonnen als we niet in Brussel bij ChaoChow waren gaan eten.
Eerst genoten we van de flensjes met eendenborst bij restaurant Vuur, daarna zelf de kunst afgekeken en met succes gemaakt … maar in Brussel hebben we het besteld bij onze Dim Sum in restaurant ChaoChow. En zoals dat menigmaal gaat is het de vraag wat nou waar lekkerder smaakte. Gaat het om het sentiment van de eerste keer? Is het dat je wel of niet je ‘eigen’ draai hebt gegeven aan het recept? Is het bij het ene restaurant nu echt beter of ligt het aan de sfeer? Aan de saus, het vlees, het flensje?
In restaurant ChaoChow is het in ieder geval echt Chinees maar wat het bijzonder maakt is goed te zien in bijgaand filmpje waarin te zien is dat in dit geval de meerwaarde in ieder geval lag in het feit dat de flensjes live aan tafel werden ‘gerold’. Het oog wil ook wat en een beleving maakt ons bereidwilliger om te genieten.
Herken je dit? Je kunt best koken, maar voor een grote groep raak je de tel en de timing kwijt; het gerecht komt lauw op tafel. Of, je kunt eigenlijk niet koken, maar je wilt dat niet laten merken. Of deze, je kunt heel goed koken, maar je wilt ook aandacht kunnen besteden aan je gasten. Drie hele goede redenen om dit gerecht te proberen. Het is eenvoudig, ziet er geweldig uit en je kunt het goed voorbereiden. Een van de trucs om een kerstdiner goed voor te bereiden is proefkoken. Maak het gerecht eens voor jezelf een paar weken voor kerst. Doen wij ook altijd, scheelt op de kerstdagen zelf (en bij het inkopen) een hoop stress. Hebben wij bij dit gerecht ook gedaan en het leerde ons dat het eenvoudiger is met kwartelboutjes, dan met hele kwartels. De garing is makkelijker in te schatten en de pootjes steken makkelijker in het gat van de appel.
Een eetsnob wil eigenlijk geen brood als lunch, die wil gewoon lekker eten. En dat kan bij de echte Chinese restaurants. Waar de meeste mensen zich dan toch tegoed doen aan bami en nasi met vlees, vis of garnalen, gaan wij meestal voor de Dim Sum. Dat zijn lekkere kleine gestoomde of gefrituurde gerechtjes. Als je de dim sum menukaart niet gewend bent is het best ingewikkeld. Zeker in Brussel, waar de chinese menukaart vertaald is in het Frans. Maar Ok, de ‘sieuw mai’ zijn de gestoomde hapjes, je herkent ze aan een wit glazig deeg of het brooddeeg wat wij wel kennen van de Bapao. Ze worden ook wel dumplings genoemd of, volgens de Franse vertaling, ravioli. Ze zijn gevuld met garnaal, chinese paddestoel, varkensvlees, rundvlees, kip of combinaties daarvan. Daarnaast heb je nog de gefrituurde varianten; garnalen in een deegje, kleine loempiaatjes of kippepootjes. Vergis je niet met deze laatste; je krijgt daadwerkelijk de pootjes; de tenen dus! Dan zijn er nog de gestoomde pannekoekjes met diverse vullingen van kip tot zwarte bonen.
Het was weer de hoogste tijd voor een citytrip (eind december gaan we naar Gijon, Noord Spanje) en uiteraard vlogen er vooraf en ter plekke de nodige ideeën over tafel waar we naar toe zouden gaan, wat we zouden eten en waarover we konden bloggen. Ons doel: Brussel, een geweldige stad waar we al vaker zijn geweest maar dat was in de pre-eetsnob-fase. 2.0 als we zijn vroegen we zaterdagochtend op Twitter wie een tip voor ons had wat wij zeker niet mochten missen. Met dank aan @Lucas5915 kwamen we daardoor vanmiddag terecht bij restaurant “
Eetsnob 
