Archief | lekker RSS feed for this section

Wat kan je veel met Makreel

25 nov

Makreel. Tsja, goedkoop visje. Sterk van smaak en in Nederland het meest bekend als in gerookte vorm, koud. Zo ken ik het ook nog van vroeger. Mijn moeder plukte zo’n gerookte makreel fijn en met iets van mayonaise en peterselie was het een traktatie op brood.
Het is ook een hele mooie vis om te zien, glanzend en bijna blauw van kleur. Maar ik denk dat de doordringende smaak veel mensen tegenhoudt om er iets me te doen. Ik kan het echter zeer aanbevelen eens te koken met verse makreel. Ik vraag onze visman Jochem altijd om ze voor me te fileren, op de huid. Langzaam bakken op de huid (wel even inkerven, anders trekt hij krom) en opdienen met een salsa van mango, rode peper en bosui is verrukkelijk. Maar een van mijn favoriete varianten is een Oosterse, zogenaamde Stinky Fish. En dat ‘Stinky’  komt niet alleen door de zware geur van de vis zelf, maar vooral door de hoeveelheid knoflook. Het is een heel eenvoudig recept, maar de smaken zijn precies in balans.

Voor 2 personen

2 verse makreelfilet (op de huid)
1 grote ui in ringen
4 teentjes knoflook in dunne plakjes
6 eetlepels ketjap manis
3 eetlepels kikkoman sojasaus
2 theelepels sambal oelek
maiskiemolie (of andere plantaardige zachte olie)

Oven voorverwarmen op 180C
Neem een ovale ovenschaal waar de filets precies naast elkaar passen. Olie in de schaal doen en de helft van de uienringen verspreiden. Makreelfilet met de huid naar beneden op de uien leggen. Knoflookplakjes over de makreel verspreiden en de resterende uienringen daarover heen leggen. Ketjap en sojasaus mengen met de sambal en over de vis gieten. 25 minuten bakken in de oven Serveren met rijst en een frisse oosterse salade, bijvoorbeeld met komkommer. Salamat Makan!

Tags: , , , , , ,

Het Groot Fondue Boek – met recept

24 nov

Meer dan een decennium geleden sloot ik vriendschap met drie vrouwen en een man die – destijds – net als ik werkten in de televisiewereld. Wij sloten die vriendschap omdat we gezamenlijk in opstand kwamen tegen een 7-weekenden durende opleiding die, in onze ogen, beschamend slecht was. Wij noemden ons “De Rebellenclub” en zijn meer dan tien jaar met grote regelmaat bij elkaar gekomen. In negen van de tien gevallen stond er kaasfondue op het menu. Niet omdat het moest maar het kreeg een soort geuzenstatus die ons wel paste. Jaar in jaar uit doopten wij onze stukjes brood in gelegenheden dwars door Amsterdam, van de Warmoesstraat tot de Ceintuurbaan. We bespraken de laatste perikelen en namen de capriolen van Bekend Nederland door.

Op een van die avonden had ik hen bij ons thuis uitgenodigd. Uiteraard kon het ook deze avond niet uitblijven en het was kaasfondue wat de klok sloeg. Maar… niet zomaar een kaasfondue. Ik had namelijk lang geleden “Het Groot Fondue Boek” op de kop getikt wat  (als ik het nu weer eens opensla) uit een ver verleden stamt. Om een zin te citeren: “ ….en ondanks dat we in een gejaagde tijd leven – in een vloek en een zucht ons dagelijkse hapje naar binnen slaan – heeft de laatste jaren de kookkunst toch weer een bepaald gezicht gekregen …“. Prachtig en geschreven door Toussie Salomonson.

Een van de recepten heb ik die avond voor mijn vrienden klaargemaakt. Een kaasfondue met de titel “Fondue Erotique” omdat de schrijfster veronderstelde dat deze fondue wel zou kunnen leiden tot ” … romantisch samenzijn, tot échte levenskunst … “. Daar was het ons niet om te doen en het bijzondere aan onderstaand recept is dat deze fondue niet met witte wijn maar met champagne gemaakt wordt. En als wijnadvies: eveneens champagne. Het ‘donkert’ al buiten dus wie weet is dit recept iets voor jou.

Recept
600 gram geraspte Gruyère
3 dl champagne
1 glas wodka
1/8 liter room
een afgestreken eetlepel maizena
snuifje cayennepeper
witte peper
nootmuskaat
1 fijngehakte truffel

Laat de kaas met de champagne zachtjes smelten, blijf roeren met een houten pollepel. Gaat de fondue pruttelen voeg dan de maizena vermengd met wodka toe. Wanneer de fondue op een réchaud op tafel staat voorzichtig de room er door roeren. Op smaak brengen met een snuifje cayennepeper, witte peper en nootmuskaat en tenslotte de fijngesnipperde truffel er over strooien (vrij naar het originele recept).

Tags: , , ,

Dames Haring (Hilversum): bijzondere formule

22 nov

Wat is het toch moeilijk om een goede lunchgelegenheid te vinden als je eetsnob bent. Meestal ben je veroordeeld tot een tosti, brood met kroket (best lekker overigens), broodje tonijnsalade en een soepje. Bij de iets betere tentjes zijn er dan nog de salades en de luxere broodjes, maar het is toch allemaal erg standaard: Carpaccio, gerookte zalm, club sandwich, salade nicoise of salade met geitenkaas, gewokte kipreepjes en sliptongetjes. Ik word daar niet heel enthousiast van.

In Nederland zijn er eigenlijk ook niet veel echte restaurants open voor de lunch. Meestal zijn het de eetcafe’s en Bistro’s waar je kan lunchen. Nederland heeft geen lunchcultuur. En dat is jammer, heel jammer, want ik wil als ik ergens lunch ook echt iets lekkers. Dat kan natuurlijk wel, maar dan hang je weer direct voor drie gangen, al dan niet met een ster. Ook heerlijk af en toe, maar daar heb ik meestal de tijd niet voor, het is teveel en als je dat regelmatig doet niet verantwoord voor de portemonnee.

Maar daar zijn de Dames Haring. Zomaar in Hilversum. Met een voor mij briljante formule: Amuses for lunch. Je hebt de keuze uit talloze warme en koude gerechten in kleine porties. Allemaal voor 6€ per gerechtje. Top idee! Zo at ik er vorige week een sashimi van tonijn en zalm, gebraden fazant met zachte zuurkool en een stoofpotje van wild met paddestoelen. Toch drie gangen, niet teveel, niet te duur en in een uurtje geregeld. Fijne bediening. Mooie zaak. Aanrader. Je kan er trouwens ook gewoon ’s avonds dineren; zelfde formule. Neem je lekker een of twee gangetjes meer. www.dedamesharing.nl

 

Tags: , , , , , , , ,

Verslaafd aan ei

15 nov

Ik heb het weer gedaan. Zomaar direct uit de koelkast; een hardgekookt ei met zout. Ik ben verzot op ei. Gevuld met zongedroogde tomaatjes en truffel. Of een ordinaire oeuf dur: hardgekookt met mayonaise. Ook eiersalade vind ik heerlijk en er gaat er altijd wel eentje over de salade. Er zijn meer mensen die het hebben. Bij etentjes prikt menigeen stiekem het eitje uit de sla en na een avond doorzakken ’s ochtend een gebakken ei; dat gevoel kent iedereen. Gebakken ei met spek en tomaat, of veel eieren door de Spaanse tortilla. Oh, en deze: sambal goreng telor (zie foto).
Ik had het vroeger al. In mijn studententijd had ik de gewoonte mijn ei te koken in de waterkoker; hoefde ik niet twee trappen naar beneden, waar de keuken was. En eigenlijk vond ik spinazie alleen maar lekker omdat er ei op zat.
Een gekookt ei eet ik het liefst zacht, het gevoel van dat warme eigeel is bijna niet te beschrijven. Daarom houd ik ook zo van een gepocheerd ei. Ik kan het alleen niet; iedere keer zit m’n pannetje vol witte slierten en wordt het eiwit taai. Ook de truc met eerst flink roeren, zodat er een draaikolkje ontstaat, heb ik geprobeerd. En ook met azijn in het water. Allemaal mislukt. Vers ei, minder vers, biologisch of scharrel, helaas. Maar gelukkig: er is nu ook eieren pocheren voor dummies, met filmpje en al op foodtube (al 34.000 keer bekeken, dus ik zal niet de enige mislukkeling zijn). Dat ga ik zeker proberen. Want vorige week stond er een recept in de Gooi- en Eemlander: gepocheerd eitje met glorieuze rode wijnsaus. Komt deze week zeker op tafel. Nu durf ik het.

Tags: , , , , ,

Bakkeljauw van Padjak de Smeltkroes of zelf maken

10 sep

Ik had al heel wat keukens geprobeerd, maar Surinaams eigenlijk pas het laatste jaar. Naar mijn idee was deze keuken een verzameling van verbasterde andere keukens en dus was ik nooit zo geïnteresseerd. Fout; want het is echt eigen en bijzonder lekker. Ik kwam ermee in aanraking toen ik voor een interim klus in Amsterdam Zuidoost terecht kwam. Bij alle borrels en feestjes werd een Surinaams buffet aangerukt. In het hart van de Surinaamse gemeenschap, dus niet alleen met Bami, Saté en Kouseband, maar compleet met Pom, Telo, Roti, Zoutvlees en Bakkeljauw. Nee, niet verkeerd geschreven kabeljauw (waarschijnlijk afkomstig van het Portugeese Bacalhau of Spaanse Bacalao). Het is gezouten en gedroogde witwis (klipvis). Het is verrassend lekker zowel bij Telo (gebakken of gefrituurde Cassave) maar ook op een broodje. Vraag er altijd Surinaams zuur bij. Je eet het heerlijk bij Padjak de Smeltkroes www.desmeltkroeszo.nl

Ja, en dan wil je het wel eens zelf maken. Laatst zag ik het diepgevroren liggen bij Tjin’s Toko (eerste van de Helststraat, zijstraat Albert Cuijp) en besloot de uitdaging aan te gaan. En het was maar goed dat ik mij er even in heb verdiept, anders was het ernstig mislukt. Bakkeljauw maken betekent vooral spoelen, weken, spoelen, uren weken, spoelen en het laatste zout eruit koken. Dan af laten koelen en plukken. Hoop werk, maar het is het waard! Ook proberen? http://surinaamsekeuken.weblog.nl/surinaamsekeuken/2005/03/bakkeljauw.html

Ingrediënten voor 2 personen

400 grambakkeljauw
2 tomaten
1 kleine ui
1 eetlepel tomatenpuree
1 verse peper
2 teentjes knoflook
6 eetlepels olie
10 zwarte peperkorrels

Bereiden

Bakkeljauw goed ontzouten. Vaak spoelen met lauw water en daarna 10 minuten koken in water. Vervolgens nog een paar keer goed uitspoelen. Verwijder velletjes en graatjes en snijd fijn. Snijd ui, peper en knoflook heel fijn, plet de peper. Verhit de olie in de wok en fruit hierin de ui, knoflook en peper. Voeg de fijngesneden tomaten en de tomatenpuree toe. Bakkeljauw erbij en goed doorroeren. Serveer met rijst.

Dit recept printen: Bakkeljauw

Tags:

Newer Entries →