Archief | Uncategorized RSS feed for this section

Ratatouille – de film

23 jan

Als je zoals wij een passie hebt voor eten dan is die dan ook oneindig en vol met verrassingen en uitdagingen. Zo ben ik sinds gisteren bezig met het maken van “Meline Al Rafano” wat vrij vertaald ‘appel- en peren- en mierikswortelsaus’ betekent en erg lekker is bij een stukje wild of kaas. Leuk om te maken want de saus kan je heel lang bewaren en dus heb je er nog lang veel plezier van. De blog daarover volgt ergens deze week want ik moet hem nog afmaken. Waarom ik die saus maak? Is ergens een mix tussen iets lekkers maken en het plezier om daarmee bezig te zijn.

We hebben een passie voor koken, recepten, producten, ingrediënten, smaak, restaurants, winkels, reizen, adresjes, kookboeken, televisie-  videoprogramma’s over koken etc. Maar uiteraard ook voor films die iets te maken hebben met eten. Denk aan La Grande Bouffe, Chocolat maar zeker ook aan Ratatouille, de buitengewoon geestige familiefilm over de rat Remy die ervan droomt om chefkok te worden in Parijs. Zijn grote voorbeeld is Auguste Gusteau, een beroemde Franse chefkok die al in het begin van de film blijkt te zijn overleden maar wiens geanimeerde geest Remy blijft helpen bij het verwezenlijken van zijn droom. Kernboodschap van Gusteau is ‘Iedereen kan koken!’ Een geweldige familiefilm maar voor mij ook een ‘sensatie’ om naar te kijken omdat Remy blijkt te beschikken over een fenomenaal reuk- en smaakvermogen. Alles was hij maakt is hemels en uiteindelijk wordt hij uiteraard zelf één van beste chefkoks van de Franse wereldstad. Zoals vaak in films is de werkelijkheid iets ingewikkelder. Mislukken bij ons regelmatig nieuwe recepten/experimenten? Zeker! Maar juist daarom heeft de film “Ratatouille”, naast een mooi verhaal, voor de koks onder ons iets extra’s want wat zou het niet geweldig zijn als je het talent van Remy zou hebben :-)?

Of de “Melina Al Rafano”, die ik voor het eerst maak, gaat lukken kan ik dus niet met zekerheid zeggen. Die uitslag komt nog. Hieronder alvast de trailer van Ratatouille. Ook de film zelf  is eenvoudig te downloaden is. Aanrader!

Citytrip Gijon – 12 druiven klokslag 12 uur, oudejaarsnacht

16 jan


La PLaza Mayor is een prachtig plein in het hartje van Gijon, Noord Spanje. Toen wij rond oud en nieuw een week in dit mooie stadje waren neergestreken was dit plein een vaste plek om af te spreken en wel in de lange bar “El Botico Indiana” waar men ons overigens tipte voor de eerste cuinaire avond in restaurant “El Globo”. Op zoek naar een culinaire plek voor het oudjaar was ons oog gevallen op restaurant “La Galana”, een prachtig, ruim en modern restaurant, aan La Plaza Mayor. Jammer genoeg gaat deze blog niet over de lekkernijen die we daar opgediend kregen. Het eten was buitengewoon en ergerlijk slecht. Daar dus geen woord meer over omdat wij nu eenmaal schrijven over smaak, genieten, bijzondere plaatsen en bijzonder eten en vergeten wij de mislukkingen, het slechte koken of de aanfluitingen voor het verhemelte.

Maar wel bijzonder was het ritueel van de 12 druiven om 00.00 uur op oudejaarsavond. Wanneer de klok 12 maal slaat eet heel Spanje, op de maat van de klok, 12 druiven. 12 slagen 12 druiven. Die druiven noemen ze de “Uvas de Suerte” (druiven voor geluk). De traditie stamt uit het begin van de 20-ste eeuw als gevolg van een overvloedige druivenoogst en er wordt verteld dat het een prachtige marketingactie van Spaanse druivenboeren zou zijn geweest. Maar vanaf dat moment zit  heel Spanje, kort voor middernacht, naar de televisie te kijken waar traditioneel het beroemde klokkenspel op de Puerta del Sol in Madrid te zien is tot het aftellen gaat beginnen. Lukt het om 12 druiven in 12 klokslagen naar binnen te krijgen? Zeker niet, maar hilarisch is het wel.

Wij telden in Gijon af, aan La Plaza Mayor en onderstaand filmpje van dat moment vond ik net op YouTube. Wij waren daarbij, de burgemeester houdt een toespraak, honderden mensen samengepakt op het plein, gele mutsen, gele ballonnen en 12 druiven. Weer eens iets heel anders.

Kaasplankje met bijzondere kazen

19 dec

We hebben al vaker over kazen geblogd en voor de aankomende Kerstdagen is het in ieder geval voor diegenen die zich al genoeg het hoofd breken over het Kerstdiner een prima uitkomst. Eerder aan de orde zijn geweest de “Testun al Barolo”, de “Crottes de Chevre”, “Ezelspeper” en de “Stilton in Port”.

Voor nu drie nieuwe kazen, uitgestald op bovenstaande foto’s. Links op de foto “Tomme de chevre Rosmarin”, een pittige, droge, Franse geitenkaas met een korst van gedroogde Rozemarijn. Rechtsboven de “Blacksticks Blue”, deze Britse kaas wordt pas sinds 2003 gemaakt door de familie Butler (Inglewhite, Lancashire) van gepasteuriseerde koemelk. Deze kaas is pittig en smelt als boter. Onderaan de blog een korte video-impressie van deze kaasfabrikant. Tot slot de “Selle sur Cher”, gemaakt van ongepasteuriseerde geitenmelk. De smaak is fris en ‘geitig’ en bijzonder is dat hij minder zuur is doordat hij gerijpt is in as. De as zelf is steriel, reuk- en smaakloos. Naast rijping zorgt de askorst ook voor een mooi plaatje.

Op de foto is ook nog een klein potje confiture van zwarte kersen met tijm te zien (Cerise Boire et Thym) . Kaas laat zich van oudsher goed combineren met zoet.

Eenvoudige, maar heerlijke bijgerechten

17 dec

Tijdens de feestdagen is heerlijk als je niet hoeft te stressen in de keuken. Veel gerechten kan je een dag van tevoren al maken of voorbereiden, zodat je op de dag zelf alleen de echte last minuten dingen hoeft te doen. Wij vinden het heerlijk om op ons dooie gemak allerlei gerechten voor te bereiden. Gewoon, 1 voor 1 en niet zoals we in de kookwedstrijden zien in 10 minuten en alles tegelijk. Nee, koken is ook genieten. Wijntje erbij…..

Boontjes met spek. Kook 6 a 7  sperzieboontjes per persoon beetgaar in ongeveer 10 minuten. Giet af en laat afkoelen in koud water. Rol de boontjes in een plakje ontbijtspek. Tot verwerken afgesloten bewaren in de koelkast.

Vlak voor het opdienen de rolletjes in de magnetron 2 minuten verwarmen op 800 watt. Even laten uitlekken op keukenpapier en zo op het bord.

Stoofpeertjes. Nog zo’n klassieker: stoofpeertjes. Je kan ze koud of warm serveren. Kies een mooi glas op kommetje per persoon. Zo op het bord ziet het er vaak een beetje sneu uit.
Schil de peertjes ( 1 per persoon) en snijd ze in partjes. Kook ze 20 minuten in water. Giet af en vul de pan met rode wijn totdat de peertjes net onder staan. Kaneelstokje erbij (1 per 4 peertjes) en laat een uurtje stoven met de deksel op de pan. Af en toe even het vocht controleren. Afgieten en af laten koelen. Volgende dag koud op warm serveren. Opwarmen kan in de magnetron, niet te lang want dan worden ze te zacht.

Gekarameliseerde groenten. Gewoon van alles wat (100 gram per persoon) van tevoren kort koken (5 minuten) in bouillon. Hier zie je wortel, bleekselderij, kastanjes en knolselderij. Verse kastanjes moet je inkerven, 10 minuten koken, pellen en daarna nog een half uur koken. Laten afkoelen en afgedekt in de koelkast bewaren. Voor het serveren (uitgaande van 4 personen): ui in partjes even aanfruiten, groenten erbij en twee scheppen suiker toevoegen. Suiker laten smelten en dan afblussen met een scheut witte wijn. Vocht laten verdampen en serveren.

Salade van ui, biet en avocado. Deze is lekker winters en past goed bij wild. Avocado pas op het laatst schillen en toevoegen, anders wordt hij bruin.
Reken voor 4 personen 2 gekookte bietjes, 2 avocado’s en 2 rode uien. Bietjes kun je een dag van tevoren koken (ongeveer een uur koken in water met zout). Ook de dressing kan je voorbereiden. Ik gebruik dan vaak een jampotje; makkelijk mengen en bewaren. 2 eetlepels olijfolie, 2 eetlepels ciderazijn, 2 theelepels mosterd, 1 eetlepel honing en 1 theelepel gembersiroop. Goed schudden en op smaak brengen met zout en peper. Bewaren in de koelkast.  Voor het serveren bietjes, avocado en ui in partjes snijden en op een schoteltje of in een glas serveren.  Of storten in een kookring. Beetje dressing erover en garneren met een pekannoot.

En dan is er nog de pastinaak, waar we eerder een blog over schreven: iets bewerkelijker. Of de puree van aardappel met aardpeer of knolselderij.

Genoeg te kiezen dus. Eet smakelijk.

Balsamico azijn – citytrip Brussel 3

16 dec

‘Specialist in gekweekte en bospaddestoelen, primeurs, truffels en delicatessen’, een bezoek aan de relatief kleine winkel van ‘Champigros‘ in het hartje van Brussel, vlak bij het Sint-Katelijneplein en de vismarkt, is een beleving op zich. Toen wij er de eerste keer kwamen verwonderden wij ons met name over de uiteenlopende zouten die daar worden verkocht.Wij kochten zout met paddestoelen. Champigros is bijzonder omdat je je bevindt in een oase van heerlijkheden waaraan je je niet alleen vergaapt maar ook niet van hebt kunnen dromen dat al die lekkernijen ook daadwerkelijk zouden bestaan. Leverancier van restaurants met één, twee of zelf drie sterren.

Ons oog viel dit keer op een drietal flessen (achter glas) balsamico azijn met als merknaam ‘Mussini’. Nu kan je zelf op onderstaande foto zien wat de onvoorstelbare prijzen zijn van deze flessen prachtazijn. Daarvan gaat de wenkbrauw toch even omhoog. Interessant is te vertellen dat ‘Mussini’ staat voor de familie Mussini die beroemd zijn om … inderdaad hun balsamico azijnen van 7 tot 100 jaar oud. Hoe ouder de balsamico hoe zoeter deze wordt. Daardoor smaakt de jonge balsamico azijn beter als ingrediënt voor een saladedressing terwijl een oude weer prachtig is bij een stuk Parmezaanse kaas of een stukje wild. Het is net als bij wijn, azijn moet rijpen. Klinkt raar maar als je er even over nadenkt eigenlijk logisch. Kortom, als je in Brussel bent loop dan even deze bijzonder delicatessenwinkel in. Duur is het zeker maar ook meer dan de moeite waard.