Archive by Author

Dol op stoofvlees: makkelijk en met een Japans tintje

15 jan

Dol op stoofvlees. Ik lust het in alle varianten, van boeuf bourguignon tot gestoofje ossentaart, van ossobuco tot hachée en kalfssucade. En vergeet niet alle Oosterse stoofvarianten zoals rendang, lamskorma of rundervindaloo. Zo door de jaren heen heb ik heel wat stoofpotten gemaakt en er is er eentje die steeds weer op tafel komt. Wij noemen het Japanse stoof omdat het wordt gestoofd in Saké en Mirin. Het zijn beide rijstwijnen. De Saké is droog en stevig, met een alcoholpercentage van 14,6%. De meesten zullen het kennen als warm drankje bij de sushi. Mirin is een zoete variant met minder dan 1% alcohol en wordt ook vaak gebruikt voor dressings. De combinatie van de twee rijstwijnen met stoofvlees is hemels. Om vlees goed te laten garen is er een zuur ingrediënt nodig, dat maakt het vlees mals. Vlees aleen stoven in water of bouillon resulteert geheid in taai vlees waar je uren op kan kauwen. Meestal wordt wijn of bier gebruikt om het vlees te stoven, maar soms ook melk of kokosmelk. OK, Japanse stoof dus. Hoe maak je dat?

Ingrediënten voor 2 personen

400 gram magere runderlappen (lijkt veel, maar er blijft weinig van over)
½ dl zoete mirin
1 dl sake
½ dl water

Voor de marinade
blikje tomatenpuree
3 eetlepels zoete sojasaus (of ketjap manis)
1 eetlepel sesamzaad
1 eetlepel gehakte knoflook
1 eetlepel geraspte gember
2 gedroogde chilipepers
2 eetlepels rijstazijn
zwarte peper

Bereiden

Ingrediënten voor de marinade mengen. Vlees in dobbelstenen snijden en 2 uur marineren.
In stoofpan scheutje olie verwarmen. Vlees met marinade erin. Vlees braden tot het rondom dicht is , maar niet te hard, anders wordt de saus bitter. Mirin, Saké en water erbij. Aan de kook brengen. Dan vuur laag en in totaal 2 uur laten stoven. Halverwege vocht checken, eventueel wat water toevoegen. Serveren met pandanrijst en gekookte sperzieboontjes met sesamolie en geroosterde sesamzaadjes.

Dit recept printen: Japans stoofvlees

Tags: , , , , , , ,

Citytrip Gijon – Noord Spanje (restaurant El Hórreo)

9 jan

Vliegtuig Amsterdam naar Madrid, korte overstap en dan door naar het gastvrije Gijon, een stad ter grootte van Utrecht aan de Noordkust van Spanje. Bij het dalen luisterde ik samen met mijn Spaanse buurman naar de informatie van de purser en keken elkaar bij toeval aan toen deze vertelde dat het 15 graden Celsius was. Een blik van verstandhouding want wij beiden vonden dat (hartje winter in Nederland, koud en vriezend) een aangenaam bericht. Dus ratelde hij even later in rap Spaans verder, over Gijon, de mensen maar uiteindelijk uiteraard ook over eten (daar praten wij maar ook Spanjaarden graag over). Hij tipte ons op een aantal restaurants waar we naar toe moesten gaan, waaronder El Hórreo (De Hooischuur, typisch voor Asturias, op palen!) in Antromero.

Enkele dagen later was het zover en in twee taxi’s lieten we ons naar El Hórreo brengen. Doordat we in het donker vertrokken waren we al snel gedesoriënteerd en na een klein half uur  stopten we voor een restaurant in the middle of nowhere. Met piepende banden stoven de taxi’s weg en wij liepen naar de ingang. We waren aan de vroege kant en schoven dus, in het totaal verlaten lokaal, direct richting de bar. Daar werden welkom geheten door een half tandeloze rondbuikige man die (nadat hij zijn haren naar achteren had geschud)ons welkom heette.

Vreemd, dat was het wel maar het was ook wel weer grappig. Moest dit restaurant nu zorgen voor  culinair genot? Al snel kwamen andere obers en vrouwen gekleed in kokskleren met dito haarnetjes naar binnen. Een uurtje later zaten we, terwijl het restaurant snel vol liep met gasten, te genieten van paella de marisco (paella met kreeft, krab etc., zie foto boven) die werkelijk heerlijk was. Paella moet klaar worden gemaakt terwijl je erop wacht (half uur tot drie kwartier) en dat was hier het geval. Ze hadden hem eigenlijk wat langer moeten laten staan (met theedoeken erover) waardoor hij nu nog tamelijk vochtig was maar niettemin uitstekend. Verder aten we  onder andere sopa de pescado (vissoep, foto hieronder), percebes en sloten het geheel af met tarta de chocolate. Ik keek om me heen en in niets leek dit restaurant op hetgeen we hadden aangetroffen bij binnenkomst. Hier werd gegeten en genoten.

Opnieuw doken wij in twee taxi’s de donkere nacht in en teruggekomen in Gijon leek het restaurant El Hórreo weer ver weg. Maar de smaken lagen nog vers in het geheugen. Een klein uitstapje in het donker dus maar daar gaan we nog wel eens naar terug. Bij daglicht. 

Tags: , , , , , ,

Gewoon lekker blijven eten; ook in januari

5 jan

Onzin, al die mensen die ineens na de feestdagen vinden dat ze lichte gerechten moeten eten. Omdat ze met de feestdagen teveel hebben gegeten en de kilootjes er weer af willen. Ik snap dat niet. Je moet wel echt heel veel eten wil je in een week kilo’s aankomen. 1 of 2 lukt wel, met die extra wijntjes en toastjes, maar meer? Maar als je daarna weer gewoon gaat doen, dan ben je dat in twee weken zonder extra inspanning gewoon weer kwijt. Ik denk dat die mensen voor de kerst ook al veel te zwaar waren. Zij moeten dus zowieso anders gaan eten. Als ik soms zie wat er in een boodschappenwagen aan pizza, pasta, patat, hamburgers, snoep, koek, frisdrank en kant-en-klaar maaltijden zit, dan begrijp ik ineens ook het achterwerk van degene die de boodschappen doet.

Wij doen dus niet mee aan de hype van ineens slanke recepten. Gewoon iedere dag lekker eten, met veel smaak. En niet in die hoeveelheden die de fabrikant denkt dat we nodig hebben. Want dat is het geheim. Geen stukken vlees van 1,5 of 2 ons; 1 ons is echt genoeg. Paar ovenfrites en lichte mayonaise en een lekkere salade en je maakt me helemaal gelukkig. Of een lekkere roerbak met veel groente en paddenstoelen, dan is 1 kipfilet voor twee personen echt genoeg. En halveer de hoeveelheid rijst per persoon die op het pak staat aangegeven. Je hebt het echt niet nodig en juist daarvan wordt je te zwaar. Die hoeveelheden zijn alleen goed voor de portemonnee van de fabrikant. Zo heb je ook die ‘ handige’ spaghettilepels met een gat erin; dat zou de maat voor 1 persoon zijn. Mijn god, daar eten we met gemak met z’n tweeën van. Bak een half bakje cherrytomaatjes met pesto totdat de tomaatjes knappen en doe dat bij de pasta, heerlijk. Vind je dat echt te weinig? Doe er dan een onsje gebakken biefstukreepjes door. Ons adagium; ga voor de smaak en niet voor de hoeveelheid, vooral niet de hoeveelheden vlees, pasta, rijst en aardappelen. Ga liever helemaal los met de groente; beetgare sperziebonen met een beetje sambal, ketjap en gebakken uitjes, bolletje rijst erbij, gebakken visje met een beetje oestersaus, heerlijk. En als je gewone rijst saai vindt, doe er dan wat gehakte cashewnoten en een scheutje vissaus door, eventueel met een klein rood pepertje of gehakte koriander. Je kan gewoon iedere dag lekker eten en dan hoef je na de feestdagen ook niet ineens aan de lijn.

Tags: , , , , , , ,

Citytrip Gijon (Noord Spanje) – El Globo

2 jan

Aan de Noordkust van Spanje, tussen La Coruña en Santander, ligt de kleine stad Gijon (275.000 inwoners) waar wij de afgelopen week verbleven en dat is ons meer dan goed bevallen. Gijon heeft één van de grootste havens van Spanje en het is dan ook niet vreemd dat allerlei soorten vis daar rijkelijk voorhanden zijn. De komende weken zullen we met enige regelmaat over dit geweldige, levendige stadje bloggen en daarbij ligt uiteraard het accent op het eten en de eetgelegenheden.

Toen we in Brussel waren werden we via hashtag #durftevragen gewezen op restaurant “Vincent” wat een geweldige belevenis opleverde. In Gijon kozen voor een andere belangrijke bron voor tips door gewoon om ons heen te vragen. Spanjaarden praten als geen ander (en lang !) over eten en willen maar wat graag je helpen bij het vinden van een restaurant. Op de eerste avond werden we gewezen op “El Globo“, een typisch Spaanse gelegenheid – restaurant en café in een geheel -, rondrennende obers, die avond afgeladen met mensen en dus was het aantal decibels navenant. Daar moet je even aan wennen want dat is wel even iets anders dan de vaak stille restaurants in Nederland. Leven in de brouwerij dus en een geweldige kaart, een echte aanrader!

Om deze serie eetblogs over Gijon goed af te trappen hieronder het menu van die eerste avond. Altijd aan te raden is om niet per persoon te bestellen maar om alles samen te delen, dat is in Spanje heel gewoon en wordt aangegeven met de termen ‘a picar’ of ‘a compartir’.

1. Pastel de Cabrales (vispaté van cabracho, de rode schorpioenvis), klassiek gegeten met toastjes en  1 of meerdere sausen)

 

 

 

 

2. Croquetas caseras, huisgemaakte kroketjes, dit keer gevuld met ham maar vaak ook met bacalou (stokvis)

 

 

 

 

 

3. Alemejas a la marina, Venusschelpje in saus van groene kruiden, knoflook en olie

 

 

 

 

4. Esparragos. Asperges, in een beslagje gefrituurd en ditmaal gevuld met ham en daarnaast een saus van Cabrales (sterke kaas van koe, geit en schaap)

 

 

5. Lubina al ajo. Zeebaars in veel kort gebakken plakjes knoflook

 

 

 

 

6. Oricios. Zee-egeltjes (oktober tot mei)

 

 

 

 

7. Jamon Iberico. Ham, in niets te vergelijken met Nederlands ham, smelt bijna letterlijk op de tong

 

 

 

 

8. Cecina. Gedroogd rookvlees

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Vis – prachtig recept, eenvoudig te maken

25 dec

Kerstavond is een prachtige gelegenheid om weer eens flink uit te pakken in de keuken. Dat deden wij dan ook voor vrienden. Zes gangen waarvan ik er hier één graag wil toelichten omdat de smaak geweldig is en het recept eigenlijk vrij eenvoudig.

“Gebakken scholfilet met geroosterde tomaten,basilicumdressing en een groene olijventapenade”. Het – door mij wat aangepaste – recept komt uit het voortreffelijke boek “Het fishes kookboek”, geschreven door vishandelaar Bart van Olphen en topkok Tom Kime. Lijkt zo op het eerste oog misschien ingewikkeld maar probeer het maar uit dan zal je zien dat het allemaal wel meevalt.

Ingrediënten voor vier personen

olijfolie
1 teen knoflook
4 takjes basilicum
1 blik tomatenblokjes
2 dl visbouillon
zout en versgemalen zwarte peper
een snuf suiker
4 scholfilets met vel
16 cherrytomaatjes, doormidden gesneden

Voor de olijventapenade en basilicumdressing

een chilipepertje
zout en versgemalen zwarte peper
4 eetlepels groene olijven (zonder pit)
olijfolie
sap van anderhalve citroen
1 teen knoflook

Hak voor de tapenade de olijven fijn, meng ze in een vijzel met een fijngewreven chilipepertje, het sap van 1 citroen en 4 eetlepels olijfolie. Voeg uiteindelijk zout en peper naar smaak toe.

Stamp voor de basilicumdressing een teentje knoflook met wat zout in een vijzel, hak de basilicumblaadjes grof en wrijf ze in de vijzel met de knoflook en het zout fijn. Voeg tot slot het sap van een halve citroen en 5 eetlepels olijfolie (extra vergine is het best).

Doe de tomatenblokjes samen met de visbouillon in een pan en laat het in een kwartier tot de helft inkoken. Voeg suiker en eventueel zou en peper toe.

Kerf de sholfilets drie keer tot op het vlees in anders trekken ze krom tijdens het bakken. Dep de vis droog en bak de filets in de (koeken of vis)pan met een scheut olie. Eerst op een halfhoog vuur en daarna zachtjes laten garen. Voeg op het laatste moment de cherrytomaatjes toe.

Maak met alle onderdelen van het recept een mooi geheel. Tomatensaus met scholfilet op de borden en garneren met olijventapenade, basilicumdressing en cherrytomaatjes. Heerlijk!

Print recept: scholfilet met tomaat

Tags: , , , , , , ,

← Older Entries
Newer Entries →